Ξεκίνησαν κατά λάθος και κατέληξαν να γράφουν το soundtrack μιας γενιάς που ζει μόνιμα σε μεταβατική φάση· οι Bar Italia έρχονται στο Gagarin για να μετατρέψουν την αθηναϊκή νύχτα σε έναν post-punk εφιάλτη που δεν ζητά εξηγήσεις.
Μια τοιχογραφία στην Καλαμάτα, με τη Μαρία Κάλλας να αιωρείται ανάμεσα σε πουλιά και χρώματα, γίνεται παγκόσμιο σημείο αναφοράς και θυμίζει, με τον πιο ηχηρό τρόπο, ότι η Τέχνη του Δρόμου έχει μεγαλύτερη αλήθεια από πολλά καλοφωτισμένα σαλόνια.
O Roger Taylor επιστρέφει με το "Chumps", ένα πένθιμο, αιχμηρό τραγούδι που στοχεύει ευθέως την εξουσία και επιβεβαιώνει ότι ποτέ δεν φοβήθηκε να κάνει την πολιτική μέρος της μουσικής του.
Σε ηλικία 75 ετών έφυγε από τη ζωή ένας από τους θεμελιωτές του ήχου των Parliament-Funkadelic και βασικό πρόσωπο στη γέννηση του funk όπως το ξέρουμε.
Οι Snapped Ankles με tribal beats, στολές αρχέγονων πλασμάτων του δάσους και ψυχεδελική μανία μετέτρεψαν την Αθήνα σε τελετουργικό rave μέσα στο πράσινο φως.
Η εμφάνιση των Deafheaven στο Κύτταρο ήταν από εκείνες τις στιγμές όπου το σώμα θυμάται ότι είναι θνητό και το κοινό γίνεται μια ενιαία μάζα φωτός και οργής. Ένα εκκωφαντικό, καθαρτικό ξήλωμα των βεβαιοτήτων μας, με blast beats που έμοιαζαν να δοκιμάζουν τα όρια της ανθρώπινης αντοχής.
Ωμό post-hardcore από τη Θεσσαλονίκη: οι Automassive παραδίδουν έναν δίσκο one-take έντασης, noise και sludge, που συσσωρεύεται μέχρι το σκοτεινό φινάλε του "Parasite".
Κάθε μήνα ο Δημήτρης Τσούπρος επιλέγει και μας παρουσιάζει τους τέσσερις δίσκους που ξεχώρισε από το ευρύ φάσμα του ακραίου metal. Παρακάτω θα δούμε τον απολογισμό του Ιανουαρίου.
Με το "Essam", οι Imarhan ρισκάρουν συνειδητά, ενσωματώνοντας ηλεκτρονικά στοιχεία στα Tuareg blues και φτιάχνουν έναν δίσκο που λειτουργεί εξίσου δυνατά στο στούντιο όσο και στη σκηνή.
Ξεκίνησαν κατά λάθος και κατέληξαν να γράφουν το soundtrack μιας γενιάς που ζει μόνιμα σε μεταβατική φάση· οι Bar Italia έρχονται στο Gagarin για να μετατρέψουν την αθηναϊκή νύχτα σε έναν post-punk εφιάλτη που δεν ζητά εξηγήσεις.
Ο Sid Vicious πέθανε στα 21 του στις 2 Φεβρουαρίου 1979, αλλά δεν έφυγε ποτέ πραγματικά: έμεινε εγκλωβισμένος ανάμεσα σε φήμες, μύθους και μισές αλήθειες, σαν το πιο στοιχειωμένο αίνιγμα που άφησε πίσω του το πανκ.
Από το ska και το rocksteady μέχρι τον Bob Marley, η reggae γράφτηκε πάνω στον ρυθμό και ο Sly Dunbar ήταν εκείνος που τον άλλαξε για πάντα, πριν φύγει χθες για το μεγάλο ταξίδι.
Ο Δημήτρης Τσούπρος κάνει μια σύντομη ιστορική αναδρομή στην πολυσχιδή καλλιτεχνική πορεία των Behemoth. Της μπάντας που μετέτρεψε τη βλασφημία σε τέχνη.
