Δέκα χρόνια μετά τον θάνατό του, επιστρέφουμε στον δημιουργό που μας έμαθε την αξία των καθυστερημένων εκκινήσεων και των μεγάλων σιωπών − τη γενεσιουργό δύναμη της απουσίας.

Στις 24 Οκτωβρίου, το Avopolis γιόρτασε τα 30 χρόνια του στο PLEX, φέρνοντας κοντά διαφορετικές γενιές, μουσικές σκηνές και ανθρώπους σε μια βραδιά που είχε έναν κοινό παρονομαστή: την αγάπη για τη μουσική.

Πριν ακόμα η techno γίνει παγκόσμια μουσική γλώσσα, ο Juan Atkins άκουσε μέσα στον θόρυβο των μηχανών κάτι βαθιά ανθρώπινο. Από τα προάστια του Ντιτρόιτ μέχρι το μέλλον που ο ίδιος βοήθησε να εφευρεθεί, η ζωή του υπήρξε μια αδιάκοπη προσπάθεια να δώσει ψυχή στα κυκλώματα και ελπίδα σε έναν κόσμο που άλλαζε.

Λίγο πριν ανέβουν στη σκηνή της Στέγης για μία performance βασισμένη στην ποίηση της Παλαιστίνιας Carol Sansour, τα αδέρφια Καλογεράκη μιλούν στο Avopolis για την ουδετερότητα, που δεν χωρά πουθενά, εκτός αν μιλάμε για γεμιστά.

Οι μουσικές που δεν χορταίνουμε να ακούμε, κι ας έχουν συνδεθεί με τρόμο.

Δεκάδες πορσελάνινα μπολ επιπλέουν, συγκρούονται και παράγουν ήχους στο "clinamen", τη μνημειώδη εγκατάσταση του Céleste Boursier-Mougenot στην Onassis Mandra.

Οι Doumani All-Stars μιλούν για τη dub διασκευή της "Μπασταρδοκρατίας" της Γενιάς του Χάους, τον Μήτσο Πουλικάκο, το underground και τη σχέση μουσικής, εξουσίας και αντίστασης.

Μια διαδρομή μέσα στη μουσική, τη νύχτα και τους ανθρώπους που έγιναν αναμνήσεις μιας Αθήνας που δεν υπάρχει πια όπως τότε.