Σκοτεινό και ατμοσφαιρικό άλμπουμ experimental rock και ambient drone, αφιερωμένο στα παιδιά της Γάζας.

Οι Kneecap επιστρέφουν με το «FENIAN», έναν πιο σκοτεινό και επιθετικό δίσκο που μετατρέπει την πολιτική ένταση, τη γλώσσα και την οργή σε σύγχρονο rap μανιφέστο.

Aπό τα πιο δυνατά free jazz άλμπουμ του 2026, συνδυάζοντας πολιτικό spoken word, spiritual jazz και εκρηκτικό αυτοσχεδιασμό.

Μισό industrial παραλήρημα, μισό dub εφιάλτης και κάπου ανάμεσα το spoken word φάντασμα του Genesis P-Orridge. Το "The Howler: An English Breakfast" δεν ζητάει να το αγαπήσεις. Ζητάει απλώς να αντέξεις να μείνεις μέσα του αρκετή ώρα ώστε να αρχίσει να σε αλλάζει.

Με το "Mutiny After Midnight", ο Sturgill Simpson επιστρέφει ως Johnny Blue Skies & The Dark Clouds παραδίδοντας ένα πολιτικό, ιδρωμένο και βαθιά groovy funk-rock άλμπουμ διαμαρτυρίας, γεμάτο soul, boogie και οργή απέναντι στη σύγχρονη Αμερική.

Έπειτα από 8 χρόνια αναμονής, η αρμάδα των Dimmu Borgir επιστρέφει με μια δουλειά που δικαιωματικά διεκδικεί τον τίτλο της καλύτερης και πιο συμπαγούς δημιουργίας τους εδώ και πάνω από είκοσι χρόνια.  

Πολλές ενδιαφέρουσες ιδέες, πνιγμένες σε μια πολύ κακή παραγωγή.

Βαθιά εσωτερικό folk και indie rock άλμπουμ, σε παραγωγή του Aaron Dessner με συμμετοχές των Justin Vernon και Lucinda Williams.

Η συλλογή "Where The Willow And The Dogwood Grow" της Ace Records τιμά τη σκοτεινή ποιητική κληρονομιά των Tom Waits και Kathleen Brennan μέσα από διασκευές των Springsteen, Johnny Cash, Ramones, Marianne Faithfull, Norah Jones και άλλων.

Αναταραχές και επαναπροσδιορισμός του τι σημαίνει brutality. 

Ο Kenny Mason κυκλοφορεί την πιο μεστή δουλειά του μέχρι σήμερα, παντρεύοντας rock και punk ενέργεια με ωμό, βίαιο trap από τα στενά της Atlanta.

Με το "Cost of Living Adjustment", οι Cola παραδίδουν τον πιο ατμοσφαιρικό και φιλόδοξο δίσκο τους μέχρι σήμερα, μετατρέποντας το σύγχρονο αστικό άγχος σε υπνωτικό post-punk γεμάτο ένταση, αστική μελαγχολία και περαστικές σκιές.

Οι συνεχώς μετατοπιζόμενοι Ambassade επιστρέφουν με ένα δίσκο που απομακρύνεται από τον ψυχρό ήχο, παραμένοντας όμως πιστοί στην avant-garde αρχιτεκτονική προσέγγιση της μουσικής.

Εφοδιασμένος με το αστείρευτο και καυστικό του χιούμορ ο Action Bronson μας καλωσορίζει στον "Πλανήτη Βάτραχο", ένα αρκετά διασκεδαστικό και ιδιόρρυθμο ταξίδι με την στάμπα της ξεχωριστής του περσόνας.

Η Aldous Harding μετατρέπει την ασάφεια σε μουσική γλώσσα και την αβεβαιότητα σε μορφή.

Ο Tim Presley επιστρέφει ως White Fence με το "Orange", τον πιο άμεσο, ανθρώπινο και μελωδικό δίσκο του εδώ και χρόνια, έχοντας τον Ty Segall δίπλα του σε μια psych-pop αναγέννηση γεμάτη εξομολογήσεις, garage φωτεινότητα και το πρωινό φως του Σαν Φρανσίσκο.

Ρετρό νοτιοανατολικές ασιάτικες επιρροές στο τέταρτο άλμπουμ των Ολλανδών YĪN YĪN, που μας παρασέρνουν δεξιοτεχνικά σ' ένα άλμπουμ-soundtrack μιας ιδεατής πραγματικότητας.

Ο 22ος δεύτερος δίσκος των Darkthrone τους βρίσκει με το βλέμμα στο παρελθόν. Όμως... όχι το δικό τους.