Στα μέσα της χρονιάς, ακριβώς τη στιγμή που οι θερμοκρασίες αρχίσουν να ανεβαίνουν και οι playlist των εξορμήσεων να φορτώνονται, τα διεθνή μουσικά μέσα ξεκίνησαν το χορό των καλύτερων έως τώρα άλμπουμ για το 2026. Φυσικά, δεν θα μπορούσα να λείψω από αυτό το πάρτυ, προτείνοντας τέσσερις δίσκους που μπορεί να έχασες, και αξίζει να πάρεις μαζί σου στις πρώτες εκδρομές στη θάλασσα ή το βουνό, να βάλεις δυνατά στα ακουστικά στο μπαλκόνι ή στο σαλόνι με κλιματισμό.
Υ.Γ : Τα τέσσερα αυτά άλμπουμ ακούγονται ωραιότατα και back to back.
Aja Monet – The Color of Rain (drink sum wtr)
Αν ακούσεις τη φωνή των μαύρων γυναικών θα ακούσεις μέσα της την ένταση και την ζωογόνα δύναμη της ίδιας της ζωής. Η ποιήτρια και ακτιβίστρια Aja Monet στο The Color of Rain μετατρέπει αυτή τη δύναμη σε μουσική, παραδίδοντας έναν δίσκο που κινείται ανεπιτήδευτα ανάμεσα στη jazz, τη soul και το spoken. Οι συνθέσεις του άλμπουμ μοιάζουν να κυλούν σαν βροχή, δημιουργώντας τον απαραίτητο χώρο για να αναδειχθούν οι λέξεις της Monet, λέξεις που μιλούν για την αγάπη, τη μνήμη, την κοινότητα, την αντίσταση και τη φροντίδα ως πολιτική πράξη. Με τη συνοδεία εξαιρετικών μουσικών και ενορχηστρώσεων που αντλούν από τη μεγάλη παράδοση της μαύρης αμερικανικής μουσικής, το The Color of Rain υπενθυμίζει εμφατικά ότι η ποίηση δεν ανήκει αποκλειστικά στις σελίδες των βιβλίων, αλλά μπορεί να βρει θέση σε κάθε συλλογική εμπειρία που αναζητά νόημα, παρηγοριά και σύνδεση. Πρόκειται για έναν δίσκο που δεν βιάζεται να αποκαλύψει όλα του τα μυστικά και ανταμείβει γενναιόδωρα όσους του αφιερώσουν τον χρόνο που ζητά.
Genesis Owusu – Redstar Wu & the Worldwide Scourge (OURNESS PTY LTD)
Είναι γνωστό πως τα πιο συναρπαστικά πράγματα συμβαίνουν εκεί που δεν έχεις κοιτάξει ακόμη, και για τα ελληνικά δεδομένα, αυτό βρίσκεται στο τρίτο άλμπουμ του Genesis Owusu. Με τίτλο Redstar Wu & the Worldwide Scourge διαδέχεται επάξια τα δύο προηγούμενα άλμπουμ, συνεχίζοντας το γνωστό genre-hopping του Owusu, μπλέκοντας post-punk, hip hop, funk, synth-pop, rave, indie και soul. Αυτή τη φορά, όμως, ο μουσικός με καταγωγή από την Γκάνα και την Αυστραλία είναι πολύ πιο άμεσος πολιτικά. Αντί να χρησιμοποιεί χαρακτήρες και αλληγορίες, μιλά ευθέως για τον ρατσισμό, την ακροδεξιά, το manosphere, την τοξικότητα των social media, τον καπιταλισμό και την παγκόσμια κρίση, με ακόμη περισσότερο θυμό και λιγότερα φίλτρα. Η γραφή του Owusu παραμένει όσο πάντα εκφραστική, μετατρέποντας την πολιτική και προσωπική αγωνία σε τραγούδια που λειτουργούν εξίσου καλά στο επίπεδο της ιδέας και της καθαρής ακουστικής απόλαυσης (είτε είναι καθαρή ραπ όπως στο “The Worldwide Scourge”, είτε φέρει ψείγματα των The Cure όπως στο “Running Outta Time”, είτε γίνεται sleezy και σχεδόν ψυχεδελικό, όπως στο “Duckwrth-Hellstar”), σε ένα δίσκο-καλειδοσκόπιο, που μπορεί να ικανοποιήσει εξίσου πολλαπλά ακροατήρια.
Lip Critic – Theft World (Partisan Records)
Νεοϋορκέζικο νέο-post-punk, με σαφείς αναφορές στους Death Grips και μητροπολιτικό furry. Οι Lip Critic στο Theft World φέρνουν μια γοητευτικότατη βρωμιά, beats και brakes σε punk ένταση φωτισμένη με neon. Τα τραγούδια μοιάζουν να γεννήθηκαν μέσα σε κάποιο υπόγειο κλαμπ που λειτουργεί ταυτόχρονα ως warehouse rave, performance space και δυστοπικό internet forum, με τις ηλεκτρονικές υφές να συγκρούονται διαρκώς με παραμορφωμένα φωνητικά, θραυσματικά συνθήματα και ρυθμούς που αρνούνται να μείνουν ακίνητοι για περισσότερο από λίγα δευτερόλεπτα. Το αποτέλεσμα διατηρεί μια αίσθηση ειρωνίας ακόμη και στις πιο επιθετικές του στιγμές, μεταφέροντας την υπερδιέγερση της σύγχρονης ψηφιακής ζωής σε τραγούδια που μοιάζουν έτοιμα να εκραγούν από την ίδια τους την ενέργεια. Το Theft World ακούγεται σαν soundtrack για μια πόλη που δεν κοιμάται ποτέ, δεν ησυχάζει ποτέ και δεν σταματά ποτέ να παράγει θόρυβο, εικόνες και νέες μορφές χάους.
Body Shop – Sex Body (Partisan Records)
Το Sex Body, το πρόσφατο EP του τρίο από το Σικάγο μπλέκει post-punk με darkwave μελωδίες και ρετρό new wave ρυθμικότητα, θυμίζοντας την υπερσεξουαλική αισθητική των σκοτεινών κλαμπ των ‘80s, χωρίς να εγκλωβίζεται στη νοσταλγία. Οι Body Shop γίνονται άλλοτε απειλητικοί κι άλλοτε αποπλανούν με μπάσα που σέρνονται νωχελικά κάτω από λαμπερά synths. Η ατμόσφαιρα κυριαρχεί από την πρώτη μέχρι την τελευταία στιγμή, χωρίς ποτέ να επισκιάζει τη δύναμη των ίδιων των συνθέσεων, οι οποίες παραμένουν κολλητικές, χορευτικές και γεμάτες χαρακτήρα. Μέσα από τα πέντε κομμάτια του Sex Body, το συγκρότημα εξερευνά ζητήματα επιθυμίας, ελέγχου, κοινωνικών προσδοκιών και ψηφιακής μεσολάβησης της ανθρώπινης εμπειρίας, σε ένα EP που αντλεί από την παράδοση του disco-punk και του no wave χωρίς να ακούγεται σαν απλή αναβίωση παλαιότερων ήχων.
