Πριν η ελληνική ηλεκτρονική μουσική αποκτήσει ταυτότητα, το "Into The Light" του Άκη Δαούτη είχε ήδη χαρτογραφήσει ένα ολόκληρο ηχητικό σύμπαν.

Σε μια εποχή υπερπροβολής και άδειου marketing, η επιστροφή στο "Cosmic Music" των Alice και John Coltrane θυμίζει τι σημαίνει να ακούς πραγματικά έναν δίσκο.

Μέσα σε μια Αθήνα από τσιμέντο, θόρυβο και μόνιμη συγκατοίκηση, το "Kollage" της Bahamadia παραμένει ένα καταφύγιο soulful hip hop και αστικής συνείδησης από το 1996.

Ανάμεσα σε καφέδες και ραδιοφωνικές σκέψεις, ένα ξεχασμένο παιδικό έργο του Κυριάκου Σφέτσα γίνεται αφορμή για μια προσωπική επιστροφή στη μνήμη και τον ήχο.

 Πάνε τα λουλούδια και τα αρνάκια, οπότε βάζουμε breakbeats να ισοπεδώσουν την άνοιξη. Ένα σκοτεινό 12'' από τα ‘90s επιστρέφει για να θυμίσει τι σημαίνει ένταση.

Πέρα από το hype του "Promises", ο Pharoah Sanders είχε ήδη χτίσει έναν κόσμο που δεν γερνάει με τίποτα και το "Journey To The One" είναι η πιο καθαρή του απόδειξη.

Ένα ντεμπούτο που στάζει φως και πονηριά: η Gal Costa πριν γίνει μύθος, σε έναν δίσκο που μυρίζει άνοιξη και βραζιλιάνικη ελευθερία.

Δύο δίσκοι-καταφύγια που ακόμη μοιάζουν να έπεσαν στη Γη από λάθος συντεταγμένες.

Από τα ατέρμονα scrolls και τις κομμένες πέτρες των social feeds, στην τυχαία εύρεση ενός δίσκου που αποκαλύπτει κρυφά στρώματα ομορφιάς: το "A Wilder Alias" των Jackie Cain & Roy Kral.

Ένα τραγούδι-υπενθύμιση: έρωτας και ελληνική ψυχεδέλεια των 70s συναντιούνται σε μια μικρή, φωτεινή στιγμή που αντέχει στον χρόνο.