Υπάρχουν φορές που, ενώ έχεις εξαντλήσει έναν πολύ ιδιαίτερο και μεγάλο μουσικό δίσκο, φτάνεις στο τέλος του και συναντάς ένα όμορφο track που κάνει ένα ήσυχο και 100% συνειδητοποιημένο conclusion. Το ομώνυμο αριστούργημα της αμερικανικής κολεκτίβας των Mandrill, του 1971, με τον χαρακτηριστικό διάσημο κυνοκέφαλο πίθηκο στο cover, στην κόκκινη ετικέτα της Polydor, είναι το απόλυτο παράδειγμα για το παραπάνω συμπέρασμα. Ας μην κρυφτώ, το εξώφυλλο ενός άλμπουμ πάντα αποτελούσε μέγα κριτήριο για να ακούσω τι έχει μέσα όσο και επιφανειακό να σας ακούγεται.
Μιλώντας για έναν από τους πιο δυνατούς δίσκους - δεμένους σε ένα μεγάλο concept, αφού μία από τις δύο πλευρές αναλύει τον ύμνο "Peace and Love" σε αρκετά movement parts - που μέσα στην πολυπλοκότητά του και την εμπειρία του καταλήγει να «κλείνει» υπέροχα με ένα super smooth soul jazz track, μαγεύοντας κάθε αυτί με τα παν γλυκά τύμπανά του, τα vibes και το φοβερό παίξιμο του φλάουτου από την αρχή έως το τέλος. Το τρίλεπτο μαγικό "Chutney".
Η αλήθεια είναι πως το εν λόγω LP το προόριζα για την πολυπόθητη άνοιξη αλλά έτσι καταλαβαινεις τους δίσκους που σε κάθε εποχή ακούγονται τελείως διαφορετικά δημιουργώντας γλυκιες εκρήξεις μέσα σου. Αυτό επίσης πάντα αλλάζει όταν το προσεγγίσεις από άλλη οπτική γωνία, ακούγοντάς σε άλλη ώρα από αυτήν που το τσέκαρες αρχικά. Αξίζει να σημειωθεί ότι το Mandrill έχει αποτελέσει πηγή έμπνευσης και sampling για πληθώρα καλλιτεχνών, μεταξύ των οποίων οι DJ Shadow, Eminem και 9th Wonder. Η διαχρονικότητα του ήχου του επιβεβαιώνεται από τη συνεχή παρουσία του στη σύγχρονη μουσική παραγωγή. Ακούγεται όλες τις ώρες, με την απαιτούμενη χαλαρότητα.
