Stegi Takeover 2026: Δύο νύχτες, χιλιάδες παλμοί – μια απολαυστική γέφυρα στο παρόν, στο παρελθόν και στο μέλλον της μουσικής

Δύο μέρες, τέσσερις σκηνές, σχεδόν σαράντα καλλιτέχνες. Η Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση μεταμορφώθηκε για τρίτη χρονιά σε ένα ατελείωτο dancefloor, μια ζωντανή ωδή στην ηλεκτρονική μουσική και την απελευθερωτική δύναμη του clubbing. Το Stegi.Radio Takeover 2026, στις 13 και 14 Φεβρουαρίου, για άλλη μια φορά ήταν μια εμπειρία, ένα ταξίδι σε παράλληλες μουσικές διαστάσεις.  

Οι ρυθμοί του Ντιτρόιτ συνάντησαν τις αφρικανικές εξάρσεις, η μεσογειακή παράδοση συνδαλέχθηκε με το βρετανικό dub, και η καρδιά της Αθήνας χτύπησε δυνατά, μαζί με αυτή όλου του κόσμου. Από το απόγευμα μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες, το κτίριο της Συγγρού έσφυζε από ενέργεια, μια κοινότητα σε έναν κοινό παλμό, με την ένταση να χτίζεται αριστοτεχνικά, από τα πρώτα «ζεστάματα» μέχρι το απόλυτο, κατάμεστο χορευτικό πάρτι που κράτησε μέχρι τα ξημερώματα.

Κεντρική Σκηνή: Από τις ζωντανές εξάρσεις στο Ντιτρόιτ Love

Η Κεντρική Σκηνή ήταν το επίκεντρο της δράσης, ένας χώρος που συνδύαζε αρμονικά την ατμόσφαιρα συναυλιακού χώρου με το αδιάκοπο παλμό ενός dancefloor. Την πρώτη μέρα, η Φωτεινή Κορρέ ανέλαβε να κάνει το αρχικό «ζέσταμα», δίνοντας τον τόνο για μια βραδιά γεμάτη εκπλήξεις. Στη συνέχεια, οι Deftera και οι ZōNTAZōA, η νεοσύστατη μπάντα του Coti K., με τους αυτοσχεδιαστικούς τους ήχους, μας σύστησαν σε ένα φουτουριστικό τοπίο, γεμάτο ρυθμό και δημιουργικότητα.

Και η συνέχεια ήταν το απόλυτο αναπάντεχο μουσικό γεγονός: Ο Omar Souleyman, ο Σύριος μάγος της dabke, ανέβασε την ένταση και έκανε το πλήθος που είχε μαζευτεί να παραληρεί χορευτικά με την εκστατική του περφόρμανς, μεταφέροντάς μας σε ένα μοναδικό μουσικό γλέντι.

Τη μουσική σκυτάλη της βραδιάς στην Κεντρική Σκηνή πήραν η MC Yallah με τον παραγωγό Debmaster, φέρνοντας την ωμή ενέργεια της ραπ από την Ουγκάντα και προετοιμάζοντας το έδαφος για το εκρηκτικό φινάλε. Η «La Famille Maraboutage» από τη Γαλλία έκλεισε τη βραδιά με ένα υβριδικό, ξέφρενο καμπαρέ σόου, γεμάτο χρώμα και απελευθερωτική διάθεση, αφήνοντας το κοινό σε έκσταση.

Η δεύτερη μέρα ήταν ένα πραγματικό love letter στη σκηνή του Ντιτρόιτ και ένα συγκλονιστικό κορύφωμα. Τη σκηνή άνοιξαν ο Ηλίας Πίτσιος και η K.atou, resident DJ του Stegi.Radio, οι οποίοι με τα sets τους μας προετοίμασαν για αυτό που θα ακολουθούσε. Η ανακοίνωση για την ακύρωση της DJ Holographic, αν και προκάλεσε αρχικά μια μικρή απογοήτευση, αντισταθμίστηκε απόλυτα καθώς η K.atou ανέλαβε ένα extended DJ set, αποδεικνύοντας γιατί είναι μία από τις πιο πολυσυζητημένες DJs της αθηναϊκής σκηνής, κρατώντας την ενέργεια ψηλά.

Ωστόσο, η απόλυτη στιγμή της βραδιάς –και ίσως ολόκληρου του φεστιβάλ– ήταν αναμφίβολα το τετράωρο B2B των Carl Craig και Moodymann. Δύο θρύλοι της ηλεκτρονικής μουσικής, δύο από τις πιο επιδραστικές και διαχρονικές φωνές της μαύρης underground σκηνής του Ντιτρόιτ, ένωσαν τις δυνάμεις τους σε ένα «Detroit Love» set που ήταν κάτι παραπάνω από ένα απλό DJ session. Ήταν μια ζωντανή ιστορία της techno, ένα ταξίδι στον πυρήνα της Motor City, που κράτησε το κατάμεστο πλήθος να χορεύει ασταμάτητα, σε μια πρωτοφανή μάζα ενέργειας και ενθουσιασμού, μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες.

Μικρή Σκηνή: Από την Αθηναϊκή ατμόσφαιρα στην πειραματική Μεσόγειο

Η Μικρή Σκηνή πρόσφερε μια πιο εσωτερική, αλλά εξίσου μαγευτική εμπειρία. Ήταν ένα ζεστό, υποφωτισμένο δωμάτιο, ιδανικό για τις ζωντανές εμφανίσεις που εξερευνούσαν διαφορετικές πτυχές του ήχου.

Την πρώτη βραδιά, η ολίνα, η Corniza και η Melentini & The Running Blue Orchestra ανέδειξαν την ποικιλομορφία του εναλλακτικού αθηναϊκού ανεξάρτητου ήχου. Τρεις μοναδικές φωνές, η καθεμία με το δικό της ξεχωριστό ηχητικό τοπίο, δημιούργησαν μια ατμόσφαιρα ονειρική και φορτισμένη συναισθηματικά. Η βραδιά έκλεισε με την προβολή της ταινίας "Sirāt", προσφέροντας μια διαφορετική, κινηματογραφική διάσταση στη rave κουλτούρα.

Τη δεύτερη μέρα, η Μικρή Σκηνή αφιερώθηκε σε ένα «ετερόκλητο» ταξίδι στη Μεσόγειο, με τρεις μοναδικές ζωντανές εμφανίσεις. Ο Prins Obi, συνιδρυτής των Baby Guru, παρουσίασε διασκευές από τη δισκογραφία του με πιάνο και φωνή, προσφέροντας μια intima και μελωδική στιγμή. Στη συνέχεια, ο Νίκος Βελιώτης (συνιδρυτής των In Trance 95) και η Καλλιόπη Μητροπούλου (βιολονίστα) δημιούργησαν ονειρικές ατμόσφαιρες με θορυβώδεις εντάσεις, συνδυάζοντας το τσέλο και το βιολί με έναν τρόπο που μαγνήτιζε. Την βραδιά έκλεισε η Nadah El Shazly, η οποία συνέδεσε τους πειραματικούς ήχους με τις παραδοσιακές αραβικές επιρροές και αυτοσχεδιαστικούς ρυθμούς, προσφέροντας μια πραγματικά πρωτότυπη εμπειρία. Και πάλι, η ταινία "Sirāt" έκλεισε το πρόγραμμα, δίνοντας μια νότα προβληματισμού και τέχνης.

Το -1: Ο Υπόγειος Πυρήνας του Χορού

Το -1 της Στέγης μετατράπηκε στο απόλυτο κλαμπ, τον υπόγειο πυρήνα όπου χτυπούσε η καρδιά της σύγχρονης χορευτικής μουσικής. Την πρώτη μέρα, ο ASTYTEKK και ο Jeph Vanger ανέλαβαν να χτίσουν μεθοδικά την έναρξη της βραδιάς, βάζοντας τα θεμέλια για ένα εκρηκτικό clubbing. Στη συνέχεια, οι ανερχόμενοι kvadosh και Miss Jay, σε ένα δυναμικό b2b, συνδύασαν μπάσο και κρουστά δημιουργώντας απροσδόκητους ρυθμούς που άρχισαν να ανεβάζουν την αδρεναλίνη. Ο Bill Kouligas, ιδρυτής της PAN, με τα cutting-edge χορευτικά του sets, έδειξε γιατί θεωρείται πρωτοπόρος στην ηλεκτρονική σκηνή. Η κορύφωση της πρώτης βραδιάς στο -1 ήρθε με την Jyoty, την παγκοσμίου φήμης headliner, η οποία παρέδωσε ένα set που επιβεβαίωσε τη φήμη της, κάνοντας το κοινό να χορεύει ασταμάτητα σε πυρετώδεις ρυθμούς.

Η δεύτερη μέρα στο -1 ήταν μια πραγματική έκρηξη ήχων και ρυθμών από όλο τον κόσμο. Οι residents του Stegi.Radio, Figlio Böler και Στάθης Καλατζής, ανέλαβαν το δυναμικό «πρόλογο» με εκλεκτικούς bass ήχους, δημιουργώντας την κατάλληλη ατμόσφαιρα. Στη συνέχεια, ο DJ Travella ανέβασε τους ρυθμούς στα ύψη με τη δική του εκδοχή του φρενητικού singeli από την Τανζανία, ένα είδος που σε παρασύρει με την ενέργειά του.

Η ταχύτατα ανερχόμενη Mia Koden, παραγωγός και DJ από τη σκηνή του UK bass, συνεργάστηκε με τη θρυλική dancehall MC Warrior Queen, σε ένα set που συνδύαζε βάθος και ένταση. Το αποκορύφωμα και το κλείσιμο αυτής της ατελείωτης νύχτας ανήκε στον γεννημένο στον Μαυρίκιο GЯEG, ο οποίος με ένα «γενναιόδωρο», υψηλών BPM συνδυασμό από jungle, techno, house, kuduro και άλλους underground ήχους, οδήγησε το κοινό σε ένα υπέρτατο χορευτικό παραλήρημα μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες, επιβεβαιώνοντας ότι το -1 ήταν το απόλυτο clubbing destination.

Ο 3ος Όροφος: Η Όαση της χαλάρωσης και της ανακάλυψης

Το φουαγιέ του +3 αποτελούσε μια ανάσα, μια όαση χαλάρωσης και ανακάλυψης μέσα στον καταιγισμό των ρυθμών. Εδώ, η ακρόαση γινόταν πιο προσωπική, πιο επιλεκτική. Την πρώτη μέρα, ο θρυλικός ραδιοφωνικός παραγωγός Γιάννης Πετρίδης, με την αχανή συλλογή δίσκων που πρόσφατα παραχώρησε στο Ίδρυμα Ωνάση, επέλεξε κομμάτια με θέμα το «Cinema in Sound: From Nino Rota to Jonny Greenwood», μεταφέροντάς μας σε κινηματογραφικές ατμόσφαιρες. Το ντουέτο των Rootswise συνέχισε με τα dub και reggae deep cuts τους, δημιουργώντας μια χαλαρωτική, ατμοσφαιρική διάθεση, ενώ ο Terra Exotica έκλεισε με ένα εκλεκτικό σετ που ξεπέρασε τα όρια των μουσικών ειδών.

Τη δεύτερη μέρα, ο Γιάννης Πετρίδης επέστρεψε με ένα σετ αφιερωμένο στην «Τέχνη του τραγουδοποιού: Από τα 60s έως σήμερα», δίνοντάς μας μια σπάνια ευκαιρία να ακούσουμε επιλογές από ένα ζωντανό κομμάτι της μουσικής ιστορίας. Τη σκυτάλη πήραν οι Guy Veale και Μαρία Παππά, οι οποίοι με τις multi-genre, πολυσυλλεκτικές τους επιλογές, κράτησαν την ατμόσφαιρα χαλαρή και ενδιαφέρουσα, προσφέροντας ένα ιδανικό διάλειμμα από τον έντονο ρυθμό των άλλων σκηνών. Ο +3 ήταν ο χώρος για όσους ήθελαν να αναπνεύσουν, να συνομιλήσουν και να απολαύσουν μουσική σε μια πιο lounge ατμόσφαιρα.

Το Stegi Takeover 2026 για τρίτη συνεχόμενη χρονιά μας χάρισε μια γιορτή της μουσικής ενότητας, της ανοιχτότητας και της διαρκούς εξέλιξης του ήχου. Η Στέγη, για δύο βράδια, μετατράπηκε σε μια «παράλληλη διάσταση», όπου το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον της μουσικής συνυπήρχαν, δημιουργώντας απρόβλεπτες συνδέσεις και αναπάντεχες συγκινήσεις. Μια απόλυτη ωδή στην αγάπη για τη μουσική, που μας έφερε κοντά και μας κάλεσε να χαθούμε στον στρόβιλό της, επιβεβαιώνοντας ότι ένα μουσικό φεστιβάλ μπορεί να είναι μια βαθιά, συλλογική και απελευθερωτική εμπειρία.

Διάβασε ακόμα

5 λόγοι για να μη χάσουμε το Stegi.Radio Takeover 2025

 

 

 

Ακολούθησε το Avopolis Network στο Google News

 

Διαβάστε Ακόμα

Featured