Από τη δημιουργική έκρηξη των '70s μέχρι τη συλλογική μνήμη του ελληνικού ροκ, οι Socrates Drank the Conium παραμένουν σύμβολο πάθους και ιδανικών που δεν ξεθωριάζουν.

Στις 13 Φεβρουαρίου 1970, στην ομίχλη του βιομηχανικού Μπέρμιγχαμ, οι Black Sabbath κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο τους, φυτεύοντας τον σπόρο ενός ήχου που ακόμα δεν είχε όνομα.

Η εγχώρια hip hop σκηνή βράζει μέσα από τις κυκλοφορίες των βετεράνων της, την ώρα που οι 78στροφες ανασκαφές και μερικά νέα world/jazz σχήματα κοιτούν κατάματα τις ρίζες, την παράδοση και την πνευματικότητα. Από τον Άγγελο Κυρούση.

Το μεγαλείο του παιξίματος του Jimi Hendrix αναδύθηκε σαν όνειρο μέσα από μπλουζ σκιές, φθαρμένες χορδές και κιθαρίστες που συνέχισαν να παίζουν μέσα στον ίδιο.

Οι 22-20s έμοιαζαν με μπάντα φτιαγμένη για να αλλάξει τον χάρτη του blues rock: νέοι, εκρηκτικοί, με 60s ψυχή και punk ένστικτο, μέχρι που εξαφανίστηκαν πριν προλάβει ο μύθος τους να ωριμάσει.

Ο Θανάσης Μήνας διαβάζει τα επεισοδιακά memoir του Robbie Robertson των θρυλικών Band, που εστιάζουν στην «αδελφική» σχέση του με τον Martin Scorsese. 

Ξεκίνησαν κατά λάθος και κατέληξαν να γράφουν το soundtrack μιας γενιάς που ζει μόνιμα σε μεταβατική φάση· οι Bar Italia έρχονται στο Gagarin για να μετατρέψουν την αθηναϊκή νύχτα σε έναν post-punk εφιάλτη που δεν ζητά εξηγήσεις.

Μια τοιχογραφία στην Καλαμάτα, με τη Μαρία Κάλλας να αιωρείται ανάμεσα σε πουλιά και χρώματα, γίνεται παγκόσμιο σημείο αναφοράς και θυμίζει, με τον πιο ηχηρό τρόπο, ότι η Τέχνη του Δρόμου έχει μεγαλύτερη αλήθεια από πολλά καλοφωτισμένα σαλόνια.

Ένα τραγούδι-υπενθύμιση: έρωτας και ελληνική ψυχεδέλεια των 70s συναντιούνται σε μια μικρή, φωτεινή στιγμή που αντέχει στον χρόνο.

Ο Θανάσης Μήνας εξερευνά την προσωπική καριέρα του μεγάλου avant-rock κιθαρίστα, που κλείνει τα 70 του χρόνια (γεν. 3 Φεβρουαρίου 1956).