Ήταν κάποτε ένα μουσικό συγκρότημα, που λέγαμε και παλιότερα, που όντως είχε έρθει από το διάστημα και όμοιο του δεν υπήρχε. Σαν να άλλαξε την μουσική κάπως και μετά μάλλον επέστρεψε στον πλανήτη του που κανείς δεν ξέρει που είναι, αλλά σας διαβεβαιώ πως πρέπει να είναι σε κάποιον άλλον γαλαξία, γιατί κανείς δεν κατάφερε να μάθει κάτι γι'αυτούς. Και πάνω που βιώνουμε εποχές που οι μπάντες και τα μουσικά σχήματα επανενώνονται γιατί τους τελείωσαν τα λεφτά, πολύ θα ήθελα και αυτό το υπέροχο δίδυμο από την Σουηδία να κάνει το ίδιο.
Οι Magnus Zingmark and Oscar Simonsson γνωρίστηκαν πίσω στο 1995 όπου και δημιούργησαν τους αρκετά δραστήριους Koop και που μας χάρισαν δύο απίθανα LPs μέχρι και το 2008 που διαλύθηκαν σε αρμονία όπως λένε και οι ίδιοι. Μην παρεξηγηθώ, οι δισκοι ήταν τρείς Sons of Koop (1997), Waltz for Koop (2001), Koop Islands (2006) αλλά όπως κάθε φορά, η μουσική πάντα θα οδηγεί στην ανάμνηση και χωρίς να θέλω να κρυφτώ, τους ανακάλυψα στα δύο μετά το ντεμπούτο τους με αποτέλεσμα να τους αγαπήσω δυνατά και να επιστρέφω εκεί για του comfort το αληθές. Οπότε πάμε με διπλέτα φωτιά. Εσείς έχετε δίσκους που αγαπάτε, που τελειώνουν πριν ακόμα αρχίσουν από το πόσο υπέροχα περνάτε όταν τους ακούτε και που όλα τα tracks πέρα από φανταστικά είναι και επιτυχίες; Στην περίπτωση του Waltz for Koop όλα σχεδόν τα tracks έπαιξαν σε χιλιάδες συλλογές και το Koop Islands όλο φιγούραρε μέχρι και στα Ελληνικά ραδιόφωνα ως hit. Ναι καλά ακούσατε. Και αυτή ήταν ίσως η καλύτερη εποχή του.
Έχοντας jazz αλλά και ηλεκτρονικές επιρροές λόγω του house κύματος στην Στοκχόλμη, άρχισαν να πετσοκόβουν tracks παίρνοντας samples που πολύ αργότερα έγιναν αυτό το εκρηκτικό μείγμα που όμοιο του δεν υπήρχε. Πολλά τα σχήματα που συνέβαλαν στο Nu Jazz κίνημα με ίσως τους μεγαλύτερους τους ίδιους μαζί με μπάντες όπως οι Jazzanova, ο Nicola Conte και πολλοί άλλοι. Δεν ξέρω αν μπορώ να το περιγράψω σωστά αλλά αυτός ο ήχος είχε κάτι μαγικό πέρα από κοσμοπολίτικο. Δεν είναι άλλος βέβαια από αυτόν της soul jazz και της bossa nova χωρίς τα βαρετά σημεία και το λέω αυτό γιατί οι Koop είχαν αυτή την ικανότητα να λουπάρουν τα σωστα σημεία και να τα χτίζουν με house προσέγγιση και γι αυτό και έχουν μείνει ιστορικά πολλά από τα remixes που είχαν κυκλοφορήσει εκείνη την περίοδο.
Γεια στα χεράκια τους που μας έμαθαν να ψάχνουμε την μουσική και χαριν σε αυτούς τώρα έχουμε ντοκτορά στην ευρωπαϊκή jazz από τα 60s ως και σήμερα. Για την ιστορία και τα δύο αυτά υπέροχα LPs κυκλοφόρησαν στην καυτή Compost Records που αν δεν έχετε ιδέα για το τι είναι αυτό, καλό θα ήταν να αρχίσετε να ψάχνετε γιατί guess what: Ακούγονται φρέσκα ως σήμερα. Χωρίς επανεκδόσεις επίσης και τιμές στα κάγκελα στις πρώτες εκδόσεις. Μιλάμε για μουσική που μετράει αισίως 20ετία. Το λέω και ανατριχιάζω. Δεν θα σας κάνω countdown ένα ένα κομμάτι. Απλά ρίχτε τα και τα δύο στην πυρά. Μουσική για την Άνοιξη που είναι προ των πυλών.
