Το τελευταίο στούντιο άλμπουμ των Black Label Society (BLS) ήταν το 2021 με το Doom Crew Inc., το οποίο κινήθηκε στο γνωστό και μη εξαιρετέο ύφος της μπάντας. Λίγο καιρό μετά, το 2022, έσκασε η βόμβα με την ανακοίνωση του reunion των Pantera, με τον Zakk Wylde να αναλαμβάνει το βαρύ φορτίο της κιθάρας και να ακολουθεί η σχετική παγκόσμια περιοδεία (που μας έφερε επιτέλους τους Pantera και στην Ελλάδα). Στο ενδιάμεσο, ο Zakk δεν κάθισε ήσυχος: έτρεχε παράλληλα περιοδείες με τους BLS, έκανε live με το έτερο project του, τους Zakk Sabbath (φτάνοντας στο σημείο να παίζει το ίδιο βράδυ και με τα δύο σχήματα!), και όποτε έβρισκε ελεύθερο χρόνο, έγραφε κομμάτια για τον επόμενο δίσκο.Το πρώτο δείγμα γραφής το ακούσαμε το 2024 με το "The Gallows". Όσοι είμαστε οπαδοί των BLS και γενικότερα του Zakk Wylde ξέραμε ακριβώς τι να περιμένουμε: ένα βαρύ, αργόσυρτο riff που θυμίζει έντονα Black Sabbath, με τα βλάχικα φωνητικά του Zakk να παραμένουν ίδια όπως τα γνωρίσαμε όλα αυτά τα χρόνια. Με την πάροδο του χρόνου πήραμε κι άλλες γεύσεις, για να φτάσουμε τελικά στον Μάρτιο του 2026, όπου κυκλοφόρησε το 12ο άλμπουμ του συγκροτήματος με τίτλο Engines of Demolition. Με την πρώτη ματιά στο tracklist, το μάτι σου πέφτει αμέσως στο τελευταίο κομμάτι, το "Ozzy's Song". Είναι περιττό να αναλύσουμε τη σχέση του Zakk με τον Ozzy Osbourne, οπότε δεν προκαλεί σε κανέναν έκπληξη ένας τέτοιος φόρος τιμής για τον εκλιπόντα «Πρίγκιπα του Σκότους».
Μέχρι όμως να φτάσουμε στο τέλος, η διαδρομή είναι γεμάτη από τα αναμενόμενα στοιχεία της μπάντας. Φυσικά δεν λείπουν τα τύπου Black Sabbath τραγούδια, όπως τα "Above Below" και "Gatherer Of Souls", με τα βαριά, ασήκωτα riff τους. Όμως, μετά από 12 άλμπουμ των BLS, ξέρεις ότι πια κάτι δύσκολα θα σε εκπλήξει, καθώς τα έχεις ακούσει όλα αυτά ξανά και ξανά.
Πέρα όμως από τα συνηθισμένα up-tempo κομμάτια, υπάρχουν και οι κλασικές μπαλάντες που γράφει ο Zakk. Εδώ ξεχωρίζει το "Better Days, Wiser Times", το οποίο έχει μια έντονη southern αισθητική και είναι από τα πράγματα που πάντα μας άρεσαν σε αυτόν. Όσο για το προαναφερθέν "Ozzy's Song", με τον «γυμνό» ακουστικά Zakk να καταθέτει την ψυχή του, αποτελεί μεν την καλύτερη στιγμή του άλμπουμ, αλλά αν το συγκρίνεις με το "In This River" (από το Mafia), χάνει ξεκάθαρα στη σύγκριση. Το "In This River", αν και είχε γραφτεί πριν τη δολοφονία του επιστήθιου φίλου του, Dimebag Darrell, ταυτίστηκε και αφιερώθηκε στη μνήμη του, παραμένοντας ένα ασύλληπτα ανώτερο και πιο φορτισμένο κομμάτι.
Ας είμαστε ειλικρινείς. Όπως χαριτολογώντας έχει δηλώσει πολλές φορές και ο ίδιος ο Zakk Wylde, τα άλμπουμ που κυκλοφορεί είναι περίπου τα ίδια με τα προηγούμενα, απλά με διαφορετικό εξώφυλλο και στίχους. Όταν ο Zakk είναι έτοιμος, φωνάζει και τους John DeServio (μπάσο), Jeff Fabb (ντράμς), Dario Lorina (κιθάρα) για να βάλουν τις πινελιές τους, και όλα είναι έτοιμα. Το έχουμε αποδεχτεί αυτό, και γι' αυτό ακριβώς δείχνουμε μια μεγαλύτερη επιείκεια στις κυκλοφορίες των BLS. Θα κάτσουμε να ακούσουμε τον δίσκο, θα ξεχωρίσουμε 1-2 τραγούδια για τις λίστες μας, και μετά από λίγο καιρό θα τον ξεχάσουμε. Σε μια εποχή που ο Zakk Wylde μοιράζει την ενέργειά του ανάμεσα σε Pantera και Zakk Sabbath, το Engines of Demolition είναι απλά... το 12ο άλμπουμ των Black Label Society. Θα μπορούσαν άνετα να λείπουν 1-2 τραγούδια, ώστε να είναι ο δίσκος κατά δέκα λεπτά μικρότερος και πιο σφιχτός, αλλά μικρή σημασία έχει. Οι κριτικές που πήρε το άλμπουμ είναι επί το πλείστον καλές, στα charts πήγε συμπαθητικά, ο Zakk παραμένει σε φόρμα... τι άλλο να ζητήσει κανείς;
