Ο Αύγουστος αρνείται να τελειώσει. Κυλάει αργά, σχεδόν μαρτυρικά. Η ζέστη παραμένει κολλημένη πάνω στα τζάμια, στα πεζοδρόμια, στο δέρμα, μια ανάμνηση που δεν θέλει ακόμη να γίνει παρελθόν. Τα απογεύματα απλώνονται νωχελικά μέσα σε ένα λευκό φως, ενώ οι νύχτες κουβαλούν εκείνη τη γλυκιά μελαγχολία που γεννιέται όταν το καλοκαίρι γνωρίζει πως οι μέρες του είναι μετρημένες, αλλά όχι η ζέστη που έφερε μαζί του. Σε αυτό το μεταίχμιο ανάμεσα στην παραμονή και την αποχώρηση, τέσσερις ambient κυκλοφορίες λειτουργούν σαν το ιδανικό soundtrack μιας εποχής που σβήνει αργά, χωρίς θόρυβο.
Το Void XXIX του Chihei Hatakeyama απλώνεται σαν θερμός αέρας πάνω από έναν άδειο ορίζοντα, με τις αργές του αρμονίες να αιχμαλωτίζουν την αίσθηση μιας ατέλειωτης καλοκαιρινής δύσης. Το Memory Service του Moss Covered Technology μοιάζει με ξεθωριασμένες φωτογραφίες που ανασύρονται από κάποιο συρτάρι διακοπών, γεμάτες σκιές, αναλογικές ατέλειες και τρυφερή νοσταλγία. Στο Moor to Sea, οι Tomosla μετατρέπουν το τοπίο σε συναίσθημα, ακολουθώντας μια διαδρομή από τη γη προς το νερό, σαν την τελευταία εκδρομή πριν η εποχή αλλάξει πρόσωπο. Και το Air Signs του anthéne, μια από τις πιο όμορφες πρόσφατες κυκλοφορίες της Dronarivm, υψώνεται πάνω από όλα σαν ένα ρεύμα αέρα, ανάλαφρο και φωτεινό, παρασύροντας τον ακροατή σε μια κατάσταση αιώρησης μεταξύ ονείρου και πραγματικότητας.
Τέσσερις δίσκοι που δεν συνοδεύουν απλώς το τέλος του καλοκαιριού. Το επιβραδύνουν, το παρατείνουν και το αφήνουν να αναπνέει για λίγο ακόμα μέσα στη ζέστη που επιμένει, πιο έντονη από ποτέ.
Chihei Hatakeyama – Void XXIX (White Paddy Mountain)
Ο Chihei Hatakeyama συνεχίζει ακάματος τη χαρτογράφηση των ορίων μεταξύ ambient, drone και ηχητικής αφαιρετικότητας με το Void XXIX, ακόμη ένα κεφάλαιο στη μακρόχρονη σειρά κυκλοφοριών του που μοιάζουν λιγότερο με άλμπουμ και περισσότερο με στιγμιότυπα μιας συνεχούς δημιουργικής διαδικασίας. Οι συνθέσεις του Ιάπωνα μουσικού κινούνται με σχεδόν γεωλογικούς ρυθμούς, αναπτύσσοντας αργά στρώσεις από επεξεργασμένες κιθάρες, διακριτικά drones και αιωρούμενες αρμονίες που δημιουργούν την αίσθηση ενός αχανούς, αχαρτογράφητου τοπίου. Το Void XXIX δεν επιδιώκει δραματικές κορυφώσεις ούτε εύκολες συγκινήσεις. Αντίθετα, αντλεί τη δύναμή του από τη λεπτομέρεια των field recordings στο νησί Iriomote, τη διάρκεια και την υπομονή, προσφέροντας έναν μουσικό χώρο περισυλλογής. Παρότι δεν διαφοροποιείται ριζικά από το γνώριμο ύφος των προηγούμενων άλμπουμ του Hatakeyama, η ατμοσφαιρική του συνοχή και η σχεδόν απτική ποιότητα του ήχου επιβεβαιώνουν γιατί παραμένει μία από τις πιο αξιόπιστες μορφές της σύγχρονης ambient σκηνής. Ένα διακριτικό αλλά καθηλωτικό άκουσμα, ιδανικό για όσους αναζητούν μουσική που δεν επιβάλλεται στον χώρο αλλά τον μεταμορφώνει.
Βαθμολογία: 7
Moss Covered Technology – Memory Service (Self Released)
Το Memory Service είναι ένας δίσκος που δικαιολογεί απόλυτα τον τίτλο του. Μέσα σε 42 λεπτά από ζεστά ambient drones, επαναλαμβανόμενα loops και αναλογικές υφές, ο Moss Covered Technology κατασκευάζει ένα ηχητικό αρχείο προσωπικών αναμνήσεων, όπου η νοσταλγία δεν λειτουργεί ως αισθητική πόζα αλλά ως δημιουργική πρώτη ύλη. Η εκτεταμένη χρήση reel-to-reel, κασέτας και VHS χαρίζει στις συνθέσεις μια φθαρμένη, σχεδόν απτή ποιότητα, ενώ οι συνεχείς επανεγγραφές και μετατροπές του υλικού δημιουργούν μια αίσθηση οικειότητας και χρονικής ασάφειας. Παρότι το άλμπουμ κινείται σε γνώριμα μονοπάτια της σύγχρονης ambient, η ειλικρίνεια της προσέγγισης και η χειροποίητη αισθητική του το κάνουν να ξεχωρίζει. Ένα διακριτικό αλλά βαθιά ανθρώπινο άκουσμα, που βρίσκει ομορφιά τόσο στις ήσυχες στιγμές όσο και στις μικρές αλλοιώσεις της μνήμης.
Βαθμολογία: 7
Tomosla – Moor to Sea (Home Normal)
Στο Moor to Sea, οι James Osland και Thomas Hoey, ως Tomosla, συνθέτουν ένα διακριτικά μαγευτικό ambient ταξίδι που κινείται ανάμεσα στη στεριά, το νερό και το φως. Οι ήχοι τους ξεδιπλώνονται αργά και οργανικά, σαν μια περιπλάνηση από την ερημική βρετανική εξοχή προς την ακτογραμμή, με τις μελωδίες να αναδύονται και να χάνονται μέσα σε ομιχλώδη drones και λεπτές ηχητικές υφές. Η δύναμη του δίσκου βρίσκεται στην αίσθηση του χώρου και της κίνησης που δημιουργεί. Τίποτα δεν είναι στατικό ή απόλυτα καθορισμένο. Αντίθετα, οι συνθέσεις μοιάζουν να μεταμορφώνονται συνεχώς, όπως ένα τοπίο που αλλάζει κάτω από το φως και τον καιρό. Χωρίς να επιδιώκει εντυπωσιασμούς, το Moor to Sea καθηλώνει με τη λεπτότητα και την ατμοσφαιρική συνοχή του. Ένα βαθιά υποβλητικό ambient άλμπουμ που μετατρέπει το φυσικό τοπίο σε συναίσθημα και προσφέρει μια εμπειρία ακρόασης γεμάτη ηρεμία, περισυλλογή και διακριτική ομορφιά.
Βαθμολογία: 7
anthéne – Air Signs (Dronarivm)
Στο Air Signs, ο Brad Deschamps (anthéne) παραδίδει έναν δίσκο ambient μουσικής που δικαιολογεί απόλυτα τον τίτλο του. Εμπνευσμένος από την εικόνα ενός πουλιού σε περβάζι αστικού παραθύρου, δημιουργεί ένα ηχητικό περιβάλλον γεμάτο αέρα, φως και αργές μετατοπίσεις, όπου οι επεξεργασμένες κιθάρες και τα διακριτικά loops αιωρούνται σαν ρεύματα ατμόσφαιρας. Οι συνθέσεις αναπτύσσονται με υπομονή, ισορροπώντας ανάμεσα στη ζεστασιά και την αφαίρεση. Ψίθυροι από παράσιτα, κρότοι και μικρές ηχητικές ατέλειες διαταράσσουν διακριτικά τη γαλήνη, προσθέτοντας βάθος και υλικότητα σε έναν κατά τα άλλα αιθέριο κόσμο. Το αποτέλεσμα είναι μια μουσική που μοιάζει να επιπλέει ανάμεσα στο φυσικό και το επεξεργασμένο, στο πραγματικό και το ονειρικό. Και αυτό ένα άλμπουμ που δεν ψάχνει τις εντυπωσιακές κορυφώσεις, αλλά που σε κερδίζει μέσα από τη λεπτομέρεια και την ατμοσφαιρική του συνοχή. Ένας όμορφος, ανάλαφρος δίσκος που προσφέρει μια σπάνια αίσθηση παύσης και περισυλλογής μέσα στον θόρυβο της ζέστης που επιμένει μέχρι το τέλος του καλοκαιριού.
Βαθμολογία: 7
