Οι Boy Harsher δεν είναι από τα σχήματα που συνηθίζουν τις θεαματικές στροφές. Αντίθετα, χτίζουν μεθοδικά τον δικό τους σκοτεινό κόσμο εδώ και πάνω από μία δεκαετία, βελτιώνοντας διαρκώς τις ίδιες βασικές συντεταγμένες: πολλά γνώριμα synths, υπνωτικούς ρυθμούς και τη χαρακτηριστική, σχεδόν στοιχειωμένη φωνή της Jae Matthews. Και κάπως έτσι το νέο GET MEAN, τέσσερα χρόνια μετά το The Runner, δεν έρχεται για να δώσει κάτι καινούργιο στη συνταγή τους, ίσως απλά και μόνο να την την τελειοποιήσει.
Από τις πρώτες νότες του "Ronny" γίνεται φανερό ότι το δίδυμο γνωρίζει ακριβώς ποιο είναι το δημιουργικό του πεδίο. Οι ηλεκτρονικοί παλμοί παραμένουν κοφτεροί και νυχτερινοί, οι μελωδίες κινούνται ανάμεσα στον ερωτισμό και την αποξένωση, ενώ η ατμόσφαιρα θυμίζει μια ατελείωτη βόλτα σε έρημους δρόμους μετά τα μεσάνυχτα. Αυτό που διαφοροποιεί το GET MEAN από προηγούμενες δουλειές δεν είναι τόσο το ηχητικό του μοτίβο, όσο το συναισθηματικό. Η λήξη της προσωπικής σχέσης των Jae Matthews και Augustus Muller το 2024 προσθέτει ένα επιπλέον βάρος στα τραγούδια. Θέματα όπως η απώλεια, η μοναξιά και η προσπάθεια επανεκκίνησης διαπερνούν τον δίσκο, χωρίς όμως να μετατρέπονται σε εύκολη εξομολόγηση, γιατί οι Boy Harsher εξακολουθούν να προτιμούν τα υπονοούμενα από τις άμεσες δηλώσεις.
Μουσικά, η μπάντα επιχειρεί μικρές αλλά ουσιαστικές διευρύνσεις του ήχου της. Πιο απαλές ηλεκτρονικές υφές, κιθάρες και pedal steel εμφανίζονται διακριτικά, προσφέροντας μεγαλύτερο βάθος στις ενορχηστρώσεις. Όχι, δεν αλλάζουν τον πυρήνα των συνθέσεων, αλλά δίνουν στον δίσκο μια αίσθηση εξέλιξης που τον καθιστά, λίγο πιο φρέσκο.
Το "Hard Beat", για παράδειγμα, αποτελεί ένα καλό παράδειγμα αυτής της ισορροπίας. Διατηρεί τη μηχανική ένταση και τον χορευτικό παλμό που καθιέρωσαν το συγκρότημα, ενώ τα νέα ηχητικά στοιχεία προσθέτουν χρώμα χωρίς να αποδυναμώνουν τη δυναμική του. Από την άλλη, το "Ivy's Spiral" ξεχωρίζει ως η πιο απροσδόκητη στιγμή του άλμπουμ. Η Matthews εγκαταλείπει το γνώριμο τραγουδιστικό μοτίβο υπέρ ενός σχεδόν θεατρικού μονολόγου, δημιουργώντας μια πιο προσωπική και εύθραυστη στιγμή που σπάει δημιουργικά τη συνολική ροή. Θα μπορούσαμε να πούμε πως το σημαντικότερο επίτευγμα του GET MEAN είναι η συνοχή του. Αλλά δεν περιλαμβάνει κάποιο τραγούδι που ανατρέπει τα δεδομένα της καριέρας των Boy Harsher, ούτε μια δραματική αισθητική μεταμόρφωση. Αντιθέτως, λειτουργεί ως η φυσική συνέχεια μιας πορείας που εξελίσσεται οργανικά στα ίδια μοτίβα και την ευχαίρεια του «copy». Ναι, ΟΚ, η εμπειρία των χρόνων είναι εμφανής σε κάθε σύνθεση, και σε κάθε μετάβαση και σε κάθε λεπτομέρεια της παραγωγής. Απλώς, ίσως να περιμένα περισσότερα ρίσκα. Ωστόσο, το GET MEAN κερδίζει ακριβώς επειδή δεν προσπαθεί να γίνει κάτι που δεν είναι. Πρόκειται για έναν ώριμο, καλοδουλεμένο δίσκο που επιβεβαιώνει γιατί οι Boy Harsher παραμένουν μία από τις πιο ξεχωριστές παρουσίες της σύγχρονης darkwave και synth-pop σκηνής.
