ALBUM REVIEW: Foo Fighters – Your Favorite Toy

Ο προηγούμενος δίσκος των Foo Fighters ήταν ίσως ο «δυσκολότερος» που είχαν κυκλοφορήσει, καθώς ο Dave Grohl είχε να διαχειριστεί τον θάνατο του ντράμερ τους, Taylor Hawkins, αλλά και της μητέρας του, Virginia. Το αποτέλεσμα ήταν το But Here We Are, ένα άλμπουμ που λειτούργησε ως μια βαθιά, λυτρωτική κάθαρση τόσο για τον ίδιο όσο και για το συγκρότημα συνολικά.

Από εκεί και πέρα, η έλευση του Josh Freese στα ντραμς είχε δώσει αρχικά την αίσθηση ότι η τεράστια θέση του Hawkins είχε καλυφθεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Ωστόσο, η συνεργασία αυτή αποδείχθηκε βραχύβια και —για να το πούμε διπλωματικά— έληξε άδοξα, με τον Freese να πετάει διάφορα «καρφιά» για τον τρόπο αποχώρησής του. Τη θέση πήρε τελικά ο Ilan Rubin (γνωστός, μεταξύ άλλων, από τη θητεία του στους Nine Inch Nails και τους Angels & Airwaves), σε μια άτυπη ανταλλαγή που έστειλε τον Freese στους NIN. Παράλληλα, σε επίπεδο παραγωγής, έχουμε μια άλλη σημαντική αλλαγή: είναι το πρώτο άλμπουμ μετά το Sonic Highways (2014) στο οποίο δεν συμμετέχει ο Greg Kurstin, με τον Oliver Roman να μοιράζεται πλέον τα ηνία με το συγκρότημα.

Κάποιες δηλώσεις του Dave Grohl ανέφεραν ότι πηγή έμπνευσης για το νέο υλικό ήταν οι Bad Brains, οι Pink Floyd και οι Massive Attack — κάτι που, ομολογουμένως, σου γεννούσε μια γλυκιά περιέργεια να ακούσεις πώς κατάφεραν να αφομοιώσουν τόσο διαφορετικές επιρροές. Το πρώτο single, το "Asking for a Friend", δεν μας έκανε και πολύ σοφότερους, καθώς ήταν ένα συναισθηματικό κομμάτι που ακολουθούσε πιστά τις ασφαλείς νόρμες του But Here We Are. Μάλλον δεν είναι τυχαίο ότι στη ροή του δίσκου τοποθετήθηκε τελευταίο.

Βλέπεις, το υπόλοιπο άλμπουμ —συνολικής διάρκειας μόλις 37 λεπτών— κινείται σε σχεδόν punk ρυθμούς, με έντονες κιθάρες, οργισμένα φωνητικά από τον Grohl και όλα αυτά μέσα στις γνωστές, πολυφορεμένες φόρμες των Foo Fighters. Φόρμες τις οποίες, μετά από 12 δίσκους, τις έχεις πια αποδεχτεί πλήρως. Ξέρεις ακριβώς τι θα πάρεις: οι τρεις κιθάρες (τώρα σοβαρά, και με μία το ίδιο ακριβώς αποτέλεσμα θα είχαμε) θα δώσουν τον απαραίτητο όγκο, η φωνή του Grohl θα είναι ακριβώς όπως την έχεις μάθει όλα αυτά τα χρόνια, οπότε το μόνο που μένει να κριθεί είναι τα ίδια τα τραγούδια.

Τα οποία, χμ… Βάζω να ακούσω το εναρκτήριο "Caught in the Echo" ενώ παράλληλα έκανα κάτι άλλο. Κάποια στιγμή αναρωτιέμαι: «Καλά, τόσο μεγάλο σε διάρκεια είναι αυτό το κομμάτι;», μέχρι που συνειδητοποίησα ότι είχε ήδη τελειώσει και έπαιζε το δεύτερο, το "Of All People".

Και αυτή ακριβώς είναι η αίσθηση που σου αφήνει το Your Favorite Toy: ότι όλα αυτά τα έχεις ακούσει ξανά και ξανά σε προηγούμενους δίσκους τους, και μάλιστα εκτελεσμένα με καλύτερα τραγούδια. Κι όμως, στο τέλος της ημέρας, δεν έχει καμία απολύτως σημασία. Το status των Foo Fighters είναι αδιαμφισβήτητο· είναι μια καθαρόαιμη stadium μπάντα που από το νέο της άλμπουμ θα παίξει ζωντανά 2-3 κομμάτια και πάλι μια χαρά θα περάσουμε.

Για τα υπόλοιπα, ραντεβού από κοντά το καλοκαίρι του 2027. Θα τους περιμένουμε…

 

Ακολούθησε το Avopolis Network στο Google News

 

Διαβάστε Ακόμα

Featured

Best of Network