Το καλοκαίρι του 2026 οι οπαδοί του σκληρού ήχου πρέπει να έμειναν απόλυτα ευχαριστημένοι. Μέσα σε ένα διάστημα μόλις τριών μηνών, ενδεικτικά, ήρθαν στη χώρα μας ονόματα όπως οι Metallica, Iron Maiden, Pantera, Megadeth, Helloween, Savatage, Trivium και Sepultura, ενώ είχαμε για πρώτη φορά την ίδια μέρα τους Black Veil Brides με τους Three Days Grace σε ένα live που μάζεψε αρκετό κόσμο.
Όταν πληροφορηθήκαμε ότι και οι Godsmack θα έπαιζαν για πρώτη φορά στην Ελλάδα, στο Θέατρο Λυκαβηττού, από τη μία χάρηκα γιατί ήθελα πολύ να τους δω, από την άλλη όμως είχα περιέργεια για την προσέλευση. Άλλωστε, μέχρι και ο ίδιος ο Sully Erna είχε αναρωτηθεί σε συνέντευξη του αν υπάρχει κοινό για αυτούς στη χώρα μας.
Τον ρόλο του support ανέλαβαν οι SiXforNine, το συγκρότημα του Φώτη Βενάρδου (Fotis Benardo), γνωστού κυρίως ως πρώην ντράμερ των Septicflesh και νυν των Nightfall. Στους SiXforNine εκτελεί χρέη τραγουδιστή και από το 2011 μέχρι σήμερα τους έχουμε δει είτε σε δικά τους live είτε να ανοίγουν ονόματα όπως οι Monster Magnet, Spiritual Beggars, Fates Warning, Gus G. και Leprous.Στα 30 λεπτά που είχαν στη διάθεσή τους, η εμπειρία και η ενέργειά τους επί σκηνής φάνηκαν αμέσως, ιδιαίτερα σε κομμάτια όπως τα "Sea Of Lies", "Never Ending Road" και το "Counting Stars" με το οποίο έκλεισαν το set τους. Με πολλές ευχαριστίες από τον Φώτη προς τη διοργάνωση και το κοινό —που εκείνη την ώρα άγγιζε τους 2.500 θεατές— δώσαμε τη σκυτάλη στους headliners.
Συναυλία που ξεκινάει με intro AC/DC και συγκεκριμένα το "For Those About To Rock" δεν υπάρχει περίπτωση να μην πάει καλά —λέει ένα άγραφο συναυλιακό ρητό (πλάκα κάνω!). Ακριβώς στην ώρα τους, οι Godsmack πάτησαν το σανίδι με το "When Legends Rise". Αν και τα περισσότερα βλέμματα ήταν στραμμένα στον Sully Erna, αρκετοί παρακολουθούσαν παράλληλα τον Mike Mangini στα ντραμς. Γνωστός στους περισσότερους από τους Dream Theater, έχοντας περάσει ένα «φεγγάρι» από Extreme και Annihilator, κάποιοι υποστηρίζουν ότι είναι «υπερβολικά καλός» για τους Godsmack. Μπορεί να ισχύει, πάντως ο ίδιος έδειξε να το διασκεδάζει με ψυχή. Έβαλε μερικές δικές του πινελίες σε ελάχιστα σημεία και, φυσικά, απέδωσε τα κομμάτια στην εντέλεια. Μιλώντας για τραγούδια, το είχαμε γράψει και στο αφιέρωμα: 12 κομμάτια τους έχουν σκαρφαλώσει στο No. 1 των αμερικανικών rock radio hits, ενώ 25 έχουν μπει στο Top 10! Όταν ο ήχος βελτιώθηκε μετά τα 2-3 πρώτα κομμάτια και άρχισε η αναδρομή στο παρελθόν με το "Straight Out Of Line" και το "Awake", φάνηκε ξεκάθαρα ότι το κοινό των Godsmack όχι μόνο υπάρχει, αλλά έχει μεγαλώσει μαζί τους. Δίπλα μου ένας οπαδός ήξερε όλους τους στίχους απέξω, στις εξέδρες ο κόσμος τραγουδούσε ασταμάτητα, στην αρένα στήθηκε ένα μικρό pit και οι περίπου 4.000 θεατές έδειχναν να απολαμβάνουν κάθε στιγμή. Η φωνή του Sully Erna παραμένει σε πολύ καλά επίπεδα. Ο ίδιος εκθείασε πολλές φορές το ελληνικό κοινό, αναρωτώμενος συνεχώς γιατί άργησαν τόσο πολύ να μας επισκεφθούν.
Οι Godsmack βασίζουν τις εμφανίσεις τους στα τραγούδια και την ατόφια ενέργειά τους: χωρίς backing vocals, υπερβολική τεχνολογία ή εντυπωσιακά εφέ. Το μοναδικό show είναι το περίφημο Batalla De Los Tambores, όπου εμφανίζεται ένα δεύτερο drum kit στη σκηνή. Το ίδιο έγινε και σε εμάς, με τα ντραμς περιστρέφονται αντικριστά, ο Sully Erna να κάθεται πίσω από το δεύτερο σετ και για ένα δεκάλεπτο περίπου οι δύο ντράμερ επαίξαν μέρη από τα "Back In Black", "Walk This Way", "Moby Dick", "Enter Sandman" και "Tom Sawyer" (πλάκα θα είχε να έβαζαν και μια σφήνα από Dream Theater!), με το κοινό να το ευχαριστιέται με το παραπάνω.
Δεν ξέρω ποιο είναι το «καλύτερο» τραγούδι των Godsmack, αλλά το δικό μου αγαπημένο είναι το "Under Your Scars". Ο Sully κάθισε στο πιάνο, πάνω στο οποίο αναγραφόταν με μεγάλα γράμματα το scarfoundation.org —ο μη κερδοσκοπικός οργανισμός που έχει ιδρύσει το συγκρότημα για την υποστήριξη ατόμων με θέματα ψυχικής υγείας. Στη μέση του κομματιού, ο Sully αναφέρθηκε σε φίλους του που έχασαν τη μάχη με αυτά τα προβλήματα, όπως ο Chris Cornell, ο Chester Bennington και η Amy Winehouse, σε μια ιδιαίτερα φορτισμένη στιγμή. Εκεί έξω υπάρχουν χιλιάδες άνθρωποι με «scars» όλων των ειδών. Το μήνυμα που θέλει να περάσει είναι αυτό που δεσπόζει και στην ιστοσελίδα τους: «We are all imperfectly perfect!» . Σήμερα είναι ένας γνωστός μας, αύριο μπορεί να βρεθούμε και εμείς σε αυτή την θέση και να μην θεωρούμε τίποτα δεδομένο. Όσο για το κιθαριστικό σόλο, θα προτιμούσα να το ακούσω από τον πρώην κιθαρίστα Tony Rombola. Όχι ότι ο Sam Koltun που βρίσκεται πλέον στις κιθάρες δεν το έπαιξε καλά, αλλά το συναίσθημα του συγκεκριμένου σόλο πιστεύω ότι μόνο ο Rombola μπορεί να το αποδώσει στην ολότητά του.
Προς το τέλος, αν και δεν υπήρχε στην εκτυπωμένη setlist, μας χάρισαν τη συνήθη διασκευή τους στο "Come Together" των Beatles, κολλώντας στο κλείσιμο το σόλο του "Stairway To Heaven" για να πάρει τον χρόνο του ο Sam Koltun. Το "Bulletproof" έδωσε τη σκυτάλη στο τελευταίο κομμάτι, τη μεγαλύτερη επιτυχία τους, "I Stand Alone". 4.000 θεατές τραγουδούσαν με όλη τους τη δύναμη, τα pits άναψαν ξανά και το συγκρότημα μας αποχαιρέτησε μέσα σε αποθέωση με την κλασική αναμνηστική φωτογραφία και την υπόσχεση να επιστρέψουν σύντομα.
Η συνολική διάρκεια της συναυλίας ήταν 90 λεπτά. Αν αφαιρέσεις το Batalla De Los Tambores και το "Under Your Scars" (που μαζί με την ομιλία κράτησε ένα δεκάλεπτο), ακούσαμε συνολικά 14 τραγούδια —όσα δηλαδή παίζουν συνήθως στις περιοδείες τους (με την αγαπημένη τους Βουλγαρία μετά απο λίγες ημέρες να έχει ενα παραπάνω τραγούδι). Αν το αποδεχτείς αυτό, είναι βέβαιο ότι θα περάσεις καλά. Βλέπεις επί σκηνής μια μπάντα που βγαίνει, παίζει τα hits της, περνάει καλά η ίδια, περνάει καλά και ο κόσμος, και όλοι φεύγουν ικανοποιημένοι.
Το ίδιο συνέβη κι εδώ. Κατεβαίνοντας από τον Λυκαβηττό, έπιασα κουβέντα με δύο τριαντάρηδες που μου έλεγαν ότι οι Godsmack είναι το αγαπημένο τους συγκρότημα, έφυγαν «γεμάτοι» και πως αν η συναυλία γινόταν στις αρχές του καλοκαιριού, ίσως να είχε άλλους 500 θεατές.Σε όλα είχαν δίκιο. Χάρηκα κι εγώ που τους είδα, πέρασα όμορφα, αλλά τώρα που γράφω την ανταπόκριση... σχεδόν την έχω ξεχάσει τη συναυλία. Κι αυτό, μάλλον κάτι λέει.
Setlist: When Legends Rise • You And I • Cryin' Like A Bitch! • Straight Out Of Line • Awake • Surrender • Keep Away • Speak • Voodoo • Batalla De Los Tambores • Whatever • Under Your Scars • Come Together • Bulletproof • I Stand Alone
