Οι αυστραλοί Tropical Fuck Storm μας παραδίδουν τον κώδικα της χώρας του παραμυθιού με λιγότερο χαοτικά, περισσότερο σκοτεινά, και όσα απολαυστικά στοιχεία μας έχουν συνηθίσει.

Ανέβα στην πίστα του ράπερ, ακόμη κι αν πρόκειται να μείνεις για λίγο.

Με το τρίτο άλμπουμ τους, Cowards, οι Squid στρέφονται στιχουργικά προς τα έσω και αισθητικά προς μια πιο ήπια προσέγγιση του προοδευτικού ροκ.

Στο καλιφορνέζικο σούρουπο, η Natalie Bergman επιστρέφει με λίγη indie soul/folk ρετρό παρηγοριά.

Ο Γιάννης Παπαϊωάννου χάνεται στα σοκάκια της σύγχρονης electronica, ακολουθώντας τα ίχνη του Barry Can’t Swim, εκεί όπου οι χορευτικοί παλμοί διασταυρώνονται με προσωπικές εξομολογήσεις και αναμνήσεις που αναβοσβήνουν σαν φώτα σε κάποιο DJ booth του Εδινβούργου.

Η βετεράνος των Raincoats, Gina Birch επιστρέφει με το δεύτερο άλμπουμ της, ένα τολμηρό βήμα μπροστά από το σόλο ντεμπούτο της, "I Play My Bass Loud" (2023), με μια σειρά από τραγούδια που αψηφούν τα μουσικά είδη. Παράλληλα κυκλοφορεί η πρώτη βιογραφία του γκρουπ με τον τίτλο "Shouting Out Loud: Lives of the Raincoats".

Ο νέος δίσκος του Αμερικάνου κωμικού και ράπερ είναι μια κυνική και σατιρική κατάθεση που δεν πρέπει να χαθεί στο ψηφιακό σωρό.

Ένας δίσκος που όσο σε μπερδεύει, τόσο κολλάει. Κάπου ανάμεσα σε ειρωνικά slacker μανιφέστα και απρόσμενες εξομολογήσεις αγάπης, οι Wet Leg φαίνεται να μεγαλώνουν χωρίς να σοβαρεύονται. Και αυτό, στο παράλογο pop σύμπαν του 2025, μπορεί να είναι και λίγο punk.

Οι μυστηριώδεις και πολυπρόσωποι Sault επιστρέφουν με ένα άλμπουμ-μανιφέστο, γεμάτο soul, funk και gospel, φτιαγμένο για να χτίσει γέφυρες εκεί που ο κόσμος επιμένει να σηκώνει τείχη.

Το hip-hop σε καιρό πολιορκίας.

Το "Raspberry Moon" των Hotline TNT επανασυνθέτει το παρελθόν με ηχητική ευγένεια και ενήλικη επίγνωση, σαν να προσπαθείς να θυμηθείς όχι πώς ήταν, αλλά πώς ένιωθες όταν δεν πονούσε ακόμα.

Ένας δίσκος σαν κόψιμο στον φλοιό του εγκεφάλου σου. Αν ακούσεις πολύ προσεκτικά, ίσως ακούσεις τις σκέψεις σου να σε εγκαταλείπουν. Αν όχι, τότε δεν ήταν για σένα.

Το "Mellowmaker" είναι μια προσωρινή μονιμότητα στο διαχρονικό και άυλο, με ένα οριακό συναίσθημα να διαπερνά το άλμπουμ.

Είναι avant-garde; Είναι οπερατικό with a twist; Είναι noise; Είναι post-punk; Είναι nowave; Είναι industrial, μιούζικαλ, ποπ;

Η εκ νέου θαρραλέα κι ανοιχτή επιστροφή του Kae Tempest.

Jazz-rap μυσταγωγία με νεανικά ξόρκια και αιώνια τραύματα.

Στο "Only Frozen Sky Anyway", η απλότητα γίνεται αρετή, και τα τραγούδια του, λιτά, γήινα, ευάλωτα, λειτουργούν σαν υπενθύμιση ότι ο άνθρωπος δεν χρειάζεται πολλά για να συγκινήσει, παρά μόνο αλήθεια.

Ο Θανάσης Μήνας γράφει για το νέο προσωπικό άλμπουμ του περίφημου κιθαρίστα της avant garde σκηνής και συνεργάτη του Tom Waits και του T Bone Burnett. 

Με το νέο της άλμπουμ, η Cosey Fanni Tutti επιστρέφει με έναν βαθιά προσωπικό και ατμοσφαιρικό δίσκο που ισορροπεί ανάμεσα στην ηλεκτρονική τελετουργία και τη συναισθηματική απογύμνωση. Ένα έργο που επιβεβαιώνει τη διαχρονική της δύναμη να μετατρέπει τον θόρυβο σε εξομολόγηση και την τέχνη σε πράξη αντίστασης.

Ο Θανάσης Μήνας γράφει για τις υποβλητικές ζωντανές ηχογραφήσεις των QOTSA στον Υπόγειο Κόσμο των Παρισίων.