Το τριήμερο του Πάσχα είπα κι εγώ να ακούσω αυτό το viral ντουέτο από το Κεμπέκ που έναν μικρό χαμό τον κάνει τελευταίως κι έχει και καινούριο άλμπουμ.
Είχα ήδη παρακολουθήσει εκείνο το ξέφρενο 25λεπτο στο KEXP τον περασμένο Δεκέμβριο, στο φεστιβάλ της Ρεν στη Γαλλία, και σαν να είχα πάρει μυρωδιά, αλλά η αλήθεια είναι ότι αυτοί οι πουά άγνωστοι τύποι που έδιναν συναυλίες διακριτικά για χρόνια στον Καναδά μου ξανατραβούν το ενδιαφέρον με το Vol. II.
Το μυστηριώδες duo που φορά μάσκες από χαρτοπολτό και κινείται ρυθμικά μέσα σε πιτσιλωτά ρούχα, γνωστοί ως Klek de Poitrine και Khn de Poitrine, έχει καταφέρει να συγκεντρώσει περισσότερες προβολές από τα Tiny Desk Concerts των Clipse και Weezer, ενώ ένα αντίτυπο του ντεμπούτου του, Vol. I (2024), έχει ήδη πουληθεί για πάνω από 1.500 δολάρια στο Discogs.
Το ανώνυμο δίδυμο, που αυτοαποκαλείται “mantra-rock Dada Pythago-Cubiste”, παρουσιάζει ένα 30+ λεπτών jazz-funk / math-rock ψυχεδελικό ταξίδι γεμάτο υπνωτικά τύμπανα και looping μικροτονικές κιθάρες. Έχουν συγκριθεί με King Gizzard and the Lizard Wizard, Miles Davis, Genesis, John Scofield και ταυτόχρονα, προσωπικά αισθάνομαι, ότι κανείς δεν τους περιγράφει πραγματικά σωστά.
Λέξεις στο άλμπουμ δεν θα ακούσεις. Οποιοδήποτε είδος γλώσσας είναι παραμορφωμένο και μετασχηματισμένο σε κάτι εξωγήινο. Όπως λένε οι ίδιοι «Στόχος είναι να χρησιμοποιήσουμε τις νότες ως γλώσσα, όχι ως διακόσμηση». Ο Khn παίζει μια διπλή κιθάρα/μπάσο με επιπλέον χειροποίητα τάστα που επιτρέπουν νότες έξω από τη συνηθισμένη χρωματική κλίμακα. Ο Klek στα ντραμς χτυπά με μανία αλλά κρατά απόλυτο χρόνο. Η ακρίβεια τους είναι σχεδόν απίστευτη, αλλά ποτέ ψυχρή. Παίζουν με ρυθμούς που μοιάζουν χαοτικοί, αλλά είναι απόλυτα δομημένοι πάνω σε loop pedal.
Τα τρία πρώτα κομμάτια του Vol. II προσφέρουν ολοκληρωμένες στούντιο εκδοχές των τεσσάρων τραγουδιών που παρουσίασαν στο KEXP (το “Sherpa” είχε ανοίξει το Vol. I). Και τα τρία αποτελούν παραδείγματα των εξαιρετικών παιχνιδιών του συγκροτήματος.
Κομμάτια όπως το “Fabienk”, “Yor Zarad”, “Angor”, “Utzp” και “Mata Zyklek” κινούνται ανάμεσα σε πολυρυθμικές εκρήξεις, χιούμορ και groove. Το αποτέλεσμα είναι μουσική που μοιάζει να μπορεί να ικανοποιήσει τόσο τους φανατικούς της μουσικής θεωρίας, όσο και όσους απλώς θέλουν να χορέψουν.
Μέσα σε περίπου 35 λεπτά, οι Angine de Poitrine "σαρώνουν" τον χώρο και τον χρόνο, δημιουργώντας εντυπωσιακά riffs από μικροτονικά πολυρυθμικά μοτίβα, μια σπάνια περίπτωση μπάντας που λειτουργεί ταυτόχρονα για το μυαλό και το σώμα, τον εγκέφαλο και για το ένστικτο του χορού. Όπως λέει ο Khn, στόχος τους είναι να φέρουν νέες μουσικές ιδέες και να προκαλούν έκπληξη χωρίς να χάνεται η απλότητα. Και πράγματι, το καταφέρνουν. H μουσική τους είναι τεχνικά σύνθετη, αλλά ταυτόχρονα απολαυστική, γεμάτη ενέργεια και χιούμορ.
Η επίσημη βιογραφία τους λέει ότι είναι «μαθητές των ροκ θεοτήτων του πλανήτη Γη, ταξιδιώτες του χωροχρόνου Klek και Khn de Poitrine που κοιτούν με δέος χοτ ντογκ, πυραμίδες και τη ροκ μουσική σε όλη της τη δόξα και υπερβολή».
Είτε το θες, είτε όχι πατώντας play σε απορροφά ο κόσμος τους, σαν να σε απαγάγουν εξωγήινοι και σε σύρουν σε ένα σύμπαν γεμάτο ζάλη και στροβιλισμούς. Συγχρονισμός και χάος, πλούτος ήχων που οι Angine de Poitrine λυγίζουν, επαναλαμβάνουν και συνδυάζουν.
Ελκυστικό staccato, παράξενες καμπύλες, απρόβλεπτες εκρήξεις και ιδιόρρυθμα “hooks”, επιρροές από μπλουζ και riff που θυμίζουν ως και Deep Purple (άκου “UTZP”), συνδυασμός στυλ και ουσίας, τεχνικής αρτιότητας και μαγείας που ανεβάζει τον παλμό και προκαλεί αίσθηση θαυμασμού κι ευφορίας. Π
Στα 200 bpm παίζουν και άντε πρόλαβέ τους, αν θες να αναλύσεις τι κάνουν δεν θα το βρεις, math rock λένε κάποιοι, μικροτονική μουσική με διπλή κιθάρα/μπάσο και ντραμς άλλοι. Κι αν δεν είσαι εξοικειωμένος με τη μικροτονικότητα, να σου πω ότι πρόκειται για μουσικά διαστήματα μικρότερα από ένα ημιτόνιο, συχνά περιγράφονται ως οι νότες που βρίσκονται “ανάμεσα στα πλήκτρα” ενός πιάνου.
Σίγουρα οι Angine de Poitrine αποτελούν το πιο συναρπαστικό καναδικό μυστήριο της εποχής, το πιο “καυτό” ροκ συγκρότημα στον κόσμο που εμπνέεται από τον Arto Lindsay, ακούγεται σαν μια funk-metal μπάντα ή κάποιο μυστικό της NASA, και εκτός από τους King Gizzard & the Lizard Wizard στις υπνωτικές τους μελωδίες και στη μικροτονικότητα, Magma από τα 70s θα σου φέρουν στο μυαλό ή ακόμα και τουρκικό ψυχεδελικό ροκ, Gang of Four και Tuareg rock.
Μουσική που κινείται στο σταυροδρόμι της acid techno, της disco, της ψυχεδέλειας και του rock, απομακρυσμένη από μουσικά κλισέ και δομές "κουπλέ-ρεφρέν-κουπλέ". Kομμάτια που χτίζονται μέσα από loops που προστίθενται και αφαιρούνται, μέχρι να φτάσουν σε μια ελεγχόμενη "έκρηξη" και μετά επανεκκινούν. Άναρθρες κραυγές, πολυεπίπεδα call-and-response και περιστασιακές κραυγές που ενσωματώνονται στα grooves.
Οι Angine de Poitrine μπορεί και να σε εξαντλήσουν. Πιθανότατα, όμως, θα σε συναρπάσουν.
