Οι Telehealth από το Seattle δημιουργούν σαρκαστικό, χορευτικό post-punk για θέματα όπως η εταιρική κουλτούρα, οι αγορές προβλέψεων και η συλλογική χρηματοδότηση ως μέσο επιβίωσης.
Αν το ντεμπούτο των Telehealth, Content Oscillator (Very Famous, 2023), παρουσίαζε ένα συγκρότημα που προσπαθούσε να βρει τη φωνή του μέσα στον θόρυβο της ψηφιακής εποχής, η Sub Pop (στην οποία αρχικά βρέθηκαν στο πρόγραμμα Singles Club) με το Green World Image φέρνει μια μπάντα που έχει πλέον αποκτήσει αυτοπεποίθηση και χρησιμοποιεί τη σάτιρα ως εργαλείο κοινωνικής παρατήρησης. Από τις πρώτες νότες γίνεται φανερό ότι οι Telehealth έχουν αφομοιώσει βαθιά την παράδοση του αμερικανικού art-punk και του new wave. Οι επιρροές των Devo, των Talking Heads και των The B-52’s είναι εμφανείς, αλλά δεν λειτουργούν ως απλές αναφορές. Αντίθετα, το συγκρότημα μεταφέρει αυτή την αισθητική στο σήμερα, σε έναν κόσμο όπου οι αλγόριθμοι, οι πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης, η startup κουλτούρα και η συνεχής αυτοπροβολή έχουν αντικαταστήσει πολλές από τις παλιές κοινωνικές σταθερές.
Κιθάρες κοφτές, νευρικές, ψυχρά συνθεσάιζερ που διατηρούν ωστόσο μια ελκυστική λάμψη και ρυθμοί που ακολουθούν μια μηχανική ακρίβεια. Κι ενώ όλα αυτά θα σε σύρουν στον χορό, οι στίχοι θα προκαλούν το μυαλό σου σερβίροντας μια ισορροπία ανάμεσα στη διασκέδαση και την κριτική σκέψη, η οποία ίσως αποτελεί μάλιστα και το μεγαλύτερο επίτευγμα του άλμπουμ.
Ιδρυτές της μπάντας και ζευγάρι στη ζωή και στη φωνή ο Alexander Attitude (φωνητικά, συνθεσάιζερ, κιθάρα) και η Kendra Cox (φωνητικά, συνθεσάιζερ) παραμένουν μακριά από συναισθηματισμούς και δράμα, με ένα σχεδόν αποστασιοποιημένο τόνο δύο παρατηρητών που καταγράφουν συμπληρωματικά τις παραδοξότητες της σύγχρονης ζωής. Δίσκος που περιστρέφει τα θέματά του γύρω από την εταιρική κουλτούρα, την εμπορευματοποίηση της καθημερινότητας και τη μετατροπή των ανθρώπινων σχέσεων σε δεδομένα προς αξιοποίηση.
Το “Cool Job” αποτελεί ίσως το πιο χαρακτηριστικό δείγμα της προσέγγισής τους. Πίσω από τη φαινομενικά ανάλαφρη και κολλητική μελωδία κρύβεται μια καυστική ματιά στην εργασιακή κουλτούρα των δημιουργικών επαγγελμάτων και των startups. Η ειρωνεία λεπτή, αλλά διαρκής, μετατρέπει το τραγούδι σε κάτι πολύ περισσότερο από ένα απλό χορευτικό κομμάτι. Παρόμοια λειτουργεί και το “Donor Country (A gOoD cAuSe)”, το οποίο σχολιάζει τον τρόπο με τον οποίο η φιλανθρωπία, η δημόσια εικόνα και η πολιτική συχνά συγχέονται σε ένα ενιαίο επικοινωνιακό προϊόν, ενώ το “Things I’ve Killed” έντεχνα και μεταφορικά περνάει στον αυτοσαρκασμό μέσα από μια λίστα ιδεών, συναισθημάτων και σχέσεων που αξίζει να παρακολουθήσεις.
Οι Telehealth αποφεύγουν τις εύκολες καταγγελίες. Δεν υψώνουν το δάχτυλο ούτε στιγμή, προτιμούν να αναδεικνύουν το παράλογο των καταστάσεων, αφήνοντας τον ακροατή να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα. Ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα του Green World Image είναι η συνοχή του. Τραγούδια με διαφορετικές αφετηρίες, που ανήκουν ξεκάθαρα στο ίδιο σύμπαν. Το άλμπουμ δίνει την εντύπωση μιας περιήγησης σε έναν κόσμο, όπου η οικονομία της προσοχής έχει γίνει η κυρίαρχη μορφή κοινωνικής οργάνωσης και όπου κάθε πτυχή της ζωής μπορεί να μετατραπεί σε περιεχόμενο, προϊόν ή στατιστικό στοιχείο.
Ενέργεια, χιούμορ, ευφυΐα πνευματώδες ύφος, σαρκασμός, ενεργητικό και γωνιώδες post-punk, στίχοι που εκφράζουν κοινωνική αγωνία και γενναίες δόσεις χιούμορ. Οι Telehealth κατανοούν βαθιά τις αντιφάσεις του σύγχρονου ψηφιακού κόσμου και τις μετατρέπουν σε τραγούδια γεμάτα ρυθμό και ιδέες παραδίδοντας έναν δίσκο διασκεδαστικό και στοχαστικό μαζί. Το Green World Image δεν προσφέρει λύσεις στα προβλήματα που περιγράφει, ούτε φιλοδοξεί να γίνει πολιτικό μανιφέστο. Προσφέρει, όμως, έναν καθρέφτη της εποχής μας.
Παραμορφωμένο, σατιρικό και συχνά ξεκαρδιστικό.
