Lost Horizons - In Quiet Moments

Ο Simon Raymonde (Cocteau Twins) κι ο Richie Thomas (Jesus and Mary Chain) καλούν 16 μουσικούς σε μια φιλόδοξη αλλά, τελικά, ομοιογενή δουλειά που δίνει χώρο στο νόημα του τίτλου της.

Label
Bella Union
Κυκλοφορία
2021
Βαθμολογία
7/10
Άγγελος Κλειτσίκας
Άγγελος Κλειτσίκας

Αν δεν σας λέει κάτι το όνομα Simon Raymonde, τότε μάλλον θα πρέπει να θυμηθείτε τους Cocteau Twins (μπασίστας τους από το 1983) και τη  Bella Union (ιδρυτής της). Σε αυτή κυκλοφόρησε τη δεύτερη δουλειά του μαζί με τον πρώην ντράμερ των Jesus and Mary Chain, Richie Thomas, ως Lost Horizons -ένα φιλόδοξο άλμπουμ 1+ ώρας που μετρά μία διαφορετική συνεργασία για καθένα από τα 16 τραγούδια του. Μπορεί αυτό να ακούγεται εξαντλητικό και αναπόφευκτα ετερογενές, αλλά το In Quiet Moments διαθέτει μία παράδοξη ομοιογένεια. Που δεν εντοπίζεται στο αμιγώς μουσικό σκέλος, που καλύπτει αρκετές περιοχές (από τη jazzy oriental pop του “Linger” με τα φωνητικά της ανερχόμενης Gemma Dunleavy, μέχρι τη baroque pop της Marissa Nadler στο “Marie”) αλλά περισσότερο σε μία συνολική ονειρική, αιθέρια αύρα που αφήνουν τα τραγούδια πίσω τους, παραπέμποντας, φυσικά, στους ίδιους τους Cocteau Twins. Highlights του δίσκου, η post-punk έκρηξη των Porridge Radio στο “One For Regret”, η ψυχεδελική jazz μπουκιά “Every Beat That Passed” με τη συμμετοχή-αποκάλυψη της σουηδής παραγωγού Kavi Kwai, οι νυκτόβιες ψαλμωδίες στο “Cordelia” με την υπογραφή του John Grant και η ίσως κορυφαία στιγμή όλων, το ομότιτλο του δίσκου spiritual soul/ jazz κομμάτι, με τη συμμετοχή του βετεράνου αμερικανού τραγουδιστή Ural Thomas, που η φωνή του μοιάζει ανατριχιαστικά πολύ με αυτή του Robert Plant. Κανένα από τα 16 τραγούδια δεν μοιάζει να έχει μπει σαν filler και κάθε μία από τις συνεργασίες έχει το δικό της ειδικό νόημα, αλλά, αναπόφευκτα, μερικές από αυτές είναι φανερά υποδεέστερες άλλων, με αποτέλεσμα να διακόπτουν τη ροή και να δημιουργούν, τελικά, μία συσσωρευμένη κόπωση, αναγκάζοντας τον ακροατή να πατήσει και κανένα skip για να φτάσει στο τέλος. Συνολικά, όμως, οι Lost Horizons φιλοτέχνησαν μία δουλειά που καταφέρνει ακριβώς που προτείνει ο τίτλος της: να τιμά αυτές τις ήσυχες στιγμές που προσφέρει η ακρόασή του μέσα σε μία χαοτική πραγματικότητα.

Άκου κι αυτό: Cocteau Twins - Treasure (1984), John Grant - Pale Green Ghosts (2013), C Duncan - The Midnight Sun (2016)

 

 

Top