View More

Pallbearer – Forgotten Days

Οι Αμερικανοί στρέφονται στο λυρισμό που μας έχουν συνηθίσει, όμως με αρκετές υποχωρήσεις.

Label
Nuclear Blast
Κυκλοφορία
2020
Βαθμολογία
7/10
Αλέξανδρος Τοπιντζής
Αλέξανδρος Τοπιντζής

Οι Pallbearer που γνωρίσαμε από τα πρώτα δυο αλμπουμ τους , Sorrow and Extinction και Foundation of Burden, ήταν ένα σχήμα που πόνταρες πάνω του για να αναλάβει ηγετική θέση στο doom metal. Ο αυθεντικά μονολιθικός τους ήχος, σε συνδυασμό με την ικανότητά τους να απλώνονται σε μεγάλες διάρκειες, χωρίς να χάνεται το ενδιαφέρον, ήταν τα κύρια χαρακτηριστικά που τους έδιναν τους extra πόντους σε μια εποχή που έπαιζαν όλοι stoner και γκρούβαραν σαν μεσόκοποι MC5. Με το Heartless του 2017, έκαναν το πρώτο άνοιγμα σε μεγαλύτερα πλήθη, ελέω συμβολαίου με την γερμανική Nuclear Blast, όμως καλλιτεχνικά έπεσαν στον ύφαλο της πιο ρηχής προσέγγισης. Στο φετινό Forgotten Days προσπαθούν να ενώσουν αυτούς τους δύο κόσμους, ηχογραφώντας 8 τραγούδια που περιλαμβάνουν τον λυρισμό στον οποίο μας έχουν συνηθίσει, όμως και με αρκετές υποχωρήσεις στο πώς χτίζουν την ατμόσφαιρά τους, μιας και οι περισσότερες συνθέσεις είναι κάτω των 7 λεπτών. Αν αυτό σας φαίνεται υπερβολικό σαν επιχείρημα, σκεφτείτε ότι μιλάμε για ενός είδους metal που βαδίζει με τόσο αργά βήματα, που συνήθως ο χρόνος που απαιτείται για να σχηματοποιηθεί μια σύνθεση σαν αυτές των Pallbearer, ξεπερνά το 10λεπτο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, το υπέροχο "Silver Wings", το οποίο μετρά 12 λεπτά περίπου και παρά την μεγάλη διάρκεια, είναι με διαφορά το πιο ενδιαφέρον τραγούδι του δίσκου. Οι υψηλές δυνατότητες του γκρουπ αποδεικνύονται και σε επιμέρους στιγμές, riffs, κλιμακώσεις, μικρές λεπτομέρειες που δεν προκύπτουν με την πρώτη ακρόαση. Άλλοτε πιο κοντά στο επικό ύφος των Candlemass (όπως στην εναρκτήρια, ομώνυμη σύνθεση του άλμπουμ) και άλλοτε πιο κοντά στην βρετανική προσέγγιση των Warning (Vengeance & Ruination), οι Αμερικανοί ξέρουν να ανακατεύουν τις επιρροές τους με τέτοιο τρόπο, ώστε ο δίσκος να ρέει πιο εύκολα. Και φαίνεται ότι το πράττουν στρατηγικά, αφού αφήνουν για το τέλος την πιο δύσπεπτη σύνθεσή τους, ένα καταθλιπτικό τραγούδι που καταφέρνει να σε βυθίσει ψυχολογικά ακόμα περισσότερο ("Caledonia").

Άκου κι αυτό: Evoken – Hypnagogia (2019), Warning – Watching from a Distance (2006), Crypt Sermon – Out of the Garden (2015)

Top