U.S. Girls - Heavy Light

 

Στον έβδομο δίσκο της ως U.S. Girls, η Meg Remy εξακολουθεί να σκηνοθετεί τη μουσική της, αλλά, επιτέλους, στρέφει την κάμερα στον εαυτό της. Και καμιά φορά, του ψιθυρίζει. 

Label
4AD
Κυκλοφορία
2020
Βαθμολογία
7,5/10
Άγγελος Κλειτσίκας
Άγγελος Κλειτσίκας

Από τους δίσκους της Meg Remy ως U.S Girls, δεν έλειπαν ποτέ οι απολαυστικές pop μελωδίες, ούτε η κοινωνικοπολιτικά φορτισμένη γραφή και συνεπώς, ούτε το καλλιτεχνικό όραμα. Έλειπε, όμως, η συναισθηματική οικειότητα. Στο έβδομό της άλμπουμ, Heavy Light (καθόλου τυχαίος ο τίτλος), η αμερικανίδα μουσικός με βάση το Τορόντο εξακολουθεί να σκηνοθετεί τη μουσική της, μόνο που αυτή τη φορά στρέφει τη κάμερα στον εαυτό της. Αναστοχάζεται πάνω σε βαθιά προσωπικά θέματα, όπως την αποδοχή των παιδικών της τραυμάτων, το βαρύ κόστος της αυτογνωσίας και την ευθύνη αυτών των συνειδητοποιήσεων, ως συστατικό μιας υγιούς κοινωνίας. Αντίστοιχα άμεση εκφραστικά παραμένει κι η συνθετική της προσέγγιση: τα 11 από τα 14 τραγούδια που απαρτίζουν το άλμπουμ είναι ένας στυλάτος και προσιτός συνδυασμός από soul, funk και disco, από τον οποίο ξεχωρίζει η εκστατική, χορευτική ευφορία των “Overtime” και “And Yet It Moves/ Y Se Mueve”, καθώς και η υπόγεια μελαγχολία των “Born To Lose” και “The Quiver To The Bomb” -κομμάτια γεμάτα από χορωδίες, που παραπέμπουν στην φαινομενική αθωότητα των girl groups των 60’s. Στα υπόλοιπα τρία κομμάτια (“Advice To Teenage Self”, The Most Hurtful Thing”, “The Color Of Your Childhood Bedroom”) ακούγονται όλα όσα θα ψιθύριζε η Meg Remy στο παιδικό της εαυτό, αν μπορούσε να γυρίσει το χρόνο πίσω κι εξυπηρετούν αρμονικά την αφηγηματική ροή του δίσκου. Το γεγονός πως βρήκε το θάρρος να εμπνευστεί (μάλλον) από τα ραντεβού με τον ψυχολόγο, της χάρισε τον πιο φιλόδοξο και ολοκληρωμένο της δίσκο μέχρι σήμερα.

Άκου κι αυτό: Eleanor Friedberger - Rebound (2018), Weyes Blood - Titanic Rising (2019), Julia Holter - Have You In My Wilderness (2015)

Top
0
Shares