Μαρία Λατσίνου – Μια Ανάσα Μετά: ζωντανή ηχογράφηση στο ΙΛΙΟΝ plus (2016)

Δίσκος πέρα από τα συνηθισμένα, που κάνει την έκπληξη ακριβώς γιατί ακόμα και τα όσα περιμένεις καθώς το βάζεις να παίξει, είναι εν τέλει αλλιώς...

Label
Puzzlemusik
Κυκλοφορία
4/2017
Βαθμολογία
8
Χάρης Συμβουλίδης
Χάρης Συμβουλίδης

Μερικές ανάσες και ούτε 2 λεπτά αυτοσχεδιασμός, έτσι σαν «ζέσταμα». Μετά, όμως, βουρ στον ...πατσά, με το ριφ μιας κρητικής λύρας (με συμπαθητικές χορδές) να κολλάει επίμονα στο μυαλό σου και με τη φωνή της Μαρίας Λατσίνου να απλώνεται υποβλητική, αρχοντική, εν τέλει επιβλητική στην έκταση που της παραχωρεί το "Έκρυβε Το Στόμα Μ' Ένα Μαντήλι" –ένα παλιό τραγούδι του Χρήστου Αλεξόπουλου, από τις προ Puzzlemusik μέρες του (2003), το οποίο ανθίζει ξανά υπό τη συγκεκριμένη ενορχηστρωτική και ερμηνευτική μεταχείριση.

Το άλμπουμ κυλάει νερό, από εκεί και πέρα· σαν ποτάμι που κελαρύζει διακριτικά, μα την ίδια στιγμή επίμονα και σταθερά –μόνο εκείνο το δυόμισι λεπτά intro στο "Κουκί Και Το Ρεβύθι" σπάει τη συνοχή, θυμίζοντάς σου όμως παράλληλα ότι ακούς μια ζωντανή ηχογράφηση. Παλιότερα τραγούδια του Αλεξόπουλου, «πειραγμένα» και αναγεννημένα, δίνουν σκυτάλη σε 2 αναπάντεχες διασκευές ("Ο Χρόνος Δεν Με Αφορά" του Αντώνη Λιβιεράτου και "Η Γυναίκα Που Διάβαζε Ποιήματα" των Διάφανων Κρίνων), για να έρθει ένα θαυμάσιο φινάλε σε παραδοσιακά σμυρνέικα μονοπάτια ("Νανούρισμα Σμύρνης (Μαργαριταρένια)"), να στεφανώσει την όλη εμπειρία και να στείλει την ίδια στιγμή τον δίσκο κάπου «εκεί έξω». Στο επέκεινα του συνηθισμένου.

Το Μια Ανάσα Μετά κάνει την έκπληξη, ακριβώς γιατί ακόμα και τα όσα περιμένεις καθώς το βάζεις να παίξει, είναι εν τέλει αλλιώς.

Η παράξενη ας πούμε απόφαση ο μόλις 2ος δίσκος της Λατσίνου να είναι ένα live άλμπουμ, δικαιολογείται από το περιεχόμενο. Το (αμείλικτο) ερώτημα αν έχει προλάβει η τραγουδίστρια να αποκτήσει τόσους fans με ένα μόλις άλμπουμ –κι εκείνο underground– ώστε να τολμά να κυκλοφορήσει μια ζωντανή ηχογράφηση, εξαϋλώνεται· θα κερδίσει περισσότερους fans εδώ. Ο δε εκ προοιμίου πονοκέφαλος για όσους δεν βρήκαν και πολλά να τους ενθουσιάσουν στο Μια Ανάσα Δρόμος του 2015 «θεραπεύεται» αποτελεσματικά από την tracklist: αποφεύγοντας δυσκίνητα και χαμένα στις αναζητήσεις τους τραγούδια τύπου "(Αν Δεν Σ' Αρέσει Το) Κρασί" ή "Θα Μάγευα Λουλούδια", το Μια Ανάσα Μετά κρατάει ως μόνο άμεσο συνδετικό κρίκο την εξαιρετική "Χαμένη Γενιά", στήνοντας μια παράλληλη διαδρομή, που προτιμά να βρίσκει πιο έμμεσες διασυνδέσεις με το στούντιο υλικό. Στην απουσία των κιθάρων, για παράδειγμα, ή στο άτυπο concept γύρω από το πώς πορεύονται στον χρόνο χαρακτήρες κάπου μεταξύ καθημερινότητας και μιας υπόστασης πιο πνευματικής, πολύ πιο αληθινοί από όσους συναντάμε συνήθως στο έντεχνο ρεπερτόριο της τελευταίας (περίπου) 20ετίας.

Καθώς έχουμε να κάνουμε με συναυλία, τονίζεται ακόμα περισσότερο ο ρόλος των μουσικών στο τελικό αποτέλεσμα. Παρών είναι βέβαια ο ίδιος ο Αλεξόπουλος (σε πιάνο και πλήκτρα), έχοντας δίπλα του τον Γιώργο Λιάπη (μπάσο), τον Φοίβο Βαλαβάνη (τύμπανα), τον Γιώργο Ανδρουλάκη (κρητική λύρα) και τη Βάσω Μιχαηλίδου (ακορντεόν). Όλοι τους συνεισφέρουν παιξίματα καίρια, τα οποία, χωρίς φιοριτούρες, μεταμορφώνουν με πνεύμα περιπέτειας το δεδομένο υλικό, δίνοντας χώρο στη Λατσίνου ώστε να φανερώσει κάμποσα ερμηνευτικά «πρόσωπα», όντας ταυτόχρονα πιο γήινη και άμεση σε σύγκριση με την κάποιες φορές υπερβολική τραγουδίστρια που ακούσαμε στο Μια Ανάσα Δρόμος ή παλιότερα, στους Socos & The Live Project Band. Ειδικά στο "Νανούρισμα Σμύρνης (Μαργαριταρένια)" και στην προσέγγιση την οποία διάλεξε για το "Η Γυναίκα Που Διάβαζε Ποιήματα", η Λατσίνου βρίσκει μια καλλίφωνη οδό ισορροπίας μεταξύ Σαβίνας Γιαννάτου (εποχής Πλάτωνος) και Φλέρυς Νταντωνάκη, που κρίνεται πετυχημένη.

Το άλμπουμ χαρακτηρίζεται ως «μεταβατικό» στο συνοδευτικό δελτίο, επίθετο το οποίο ομολογώ πως δεν πιάνω, καθώς αφενός είναι μάλλον νωρίς για μεταβάσεις, αφετέρου πόσος χώρος για τέτοιες υπάρχει πραγματικά, από τη στιγμή που ο Αλεξόπουλος είναι και πάλι ο «ιθύνων νους» του δίσκου που θα αρχίσει να ηχογραφείται το φετινό καλοκαίρι; Έχοντας ωστόσο παρατηρήσει πόσο συχνά ακριβολογούν τα δελτία της Puzzlemusik και με γνώμονα το πόσο αποτελεσματικά ανέτρεψε αυτή η ζωντανή ηχογράφηση τα δυο-τρία πράγματα που ήξερα για τη Λατσίνου, δέχομαι τον χαρακτηρισμό. Και περιμένω τα καλύτερα.

Κυκλοφορεί στη σειρά L της Puzzlemusik, ως έκδοση περιορισμένων αντιτύπων διαθέσιμη μόνο στις συναυλίες ή/και με αντικαταβολή στο Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. 

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Το νέο άλμπουμ του Αμερικανού τραγουδοποιού τον βρίσκει μπερδεμένο, ανάμεσα σε μία «κάθομαι με τη
Ήχοι λιτοί και νοήματα πυκνά χτίζουν έναν δίσκο με βαθιά νερά, γεμάτο με τραγούδια για τα
Ακούγεται αξιοπρεπής, όμως δεν πήρε κανένα ρίσκο της προκοπής, ενώ δεν έχει τελικά να πει και κάτι

FEATURED TODAY

 

Η δεκαετία του 1980 είναι ξανά «στη μόδα», μαζί και η μουσική της, είτε με διεθνούς εμβέλειας αναβιώσεις των τότε ήχων (το post-punk έρχεται άμεσα κατά ...

Ένα μωσαϊκό της ζωής της, πιασάρικο και ξεσηκωτικό, σχεδόν διονυσιακό, αλλά και πολύ αιχμηρό την ίδια στιγμή για να χαϊδεύει αυτιά, έχοντας επίγνωση ότι το ...
Στο μουσικό συνέδριο Eurosonic στο Groningen της Ολλανδίας, στην ουσιαστική δηλαδή Eurovision των indie της Ευρώπης, φτωχός συγγενής ήταν και πάλι η Ελλάδα.

HOT STORIES

Δείτε όλες τις πληροφορίες για τα εισιτήρια και την προπώληση
Ακούστε πώς έγιναν τα θρυλικά "Δειλινά", για τον κύκλο με Τα Σκέτα
Top
0
Shares
0
Shares
Στo avopolis.gr χρησιμοποιούμε cookies για να διασφαλίσουμε την εύρυθμη λειτουργία του site και την καλύτερη εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την πλοήγησή σας στο site, αποδέχεστε τη χρήση των cookies και την πολιτική απορρήτου. More details…