The Divine Comedy - Office Politics

Αν και δεν συγκαταλέγεται στους καλύτερους δίσκους που μας έχει δώσει ο Neil Hannon μέχρι σήμερα, είναι ένα ευχάριστο, στιλιστικά πολυδιάστατο και ενίοτε αλλοπρόσαλλο ακρόαμα...

Label
Divine Comedy Records
Κυκλοφορία
6/2019
Βαθμολογία
6,5
Μιχάλης Τσαντίλας
Μιχάλης Τσαντίλας

Το γεγονός ότι ο Neil Hannon χρειάστηκε να φτάσει στο 12ο στουντιακό του πόνημα με τους Divine Comedy για να επιχειρήσει την κίνηση «διπλό concept άλμπουμ», μοιάζει κομματάκι παράδοξο για την περίπτωσή του. Όμως, όταν το θέμα είναι «η εργασία και πώς αυτή επηρεάζεται από τη χρήση των μηχανών», οτιδήποτε λιγότερο από 16 τραγούδια συνολικής διάρκειας 60 λεπτών θα θεωρούνταν πράγματι φτωχό από τη μεριά του.

Το αναχρονιστικό εξώφυλλο μπορεί να έχει 1980s υφή, αλλά έχει και κάτι που παραπέμπει στο οπισθόφυλλο του The Great Escape των Blur (1995). Κι εκείνοι άλλωστε δεν καταπιάνονταν με τα εργασιακά –εν μέσω ευρύτερου κοινωνικού σχολιασμού– στο ξεκούρδιστο “Yuko And Hiro”; Πηγαίνοντας όμως παραμέσα, ακόμα και η μουσική του Office Politics, η οποία ενσωματώνει γενναίες δόσεις συνθετικών ήχων στο γνωστό λούστρο των Divine Comedy, παραπέμπει στο μεγαλεπήβολο του εγχειρήματος του Damon Albarn και της παρέας του.

Το όχημα του Hannon διατηρεί πάντως τον δικό του χαρακτήρα, όπως μαρτυρά το εναρκτήριο “Queuejumper”. Το οποίο αρχικά ξενίζει με την απλοϊκότητά του –προτού συνειδητοποιήσεις δηλαδή ότι είναι κολλητικότατο κι ότι ένα τραγούδι για τον σπαστικό τύπο που παρακάμπτει την ουρά στο σούπερ μάρκετ ή περνάει με κόκκινο θα κατέρρεε, αν επιχειρούσε να προβεί σε βαθυστόχαστες αναλύσεις. Το "Office Politics" εισάγει στη συνέχεια τις πρώτες ρομποτικές μετρονομίες, ενώ το “Norman And Norma” –που αφηγείται με τον γνωστό τρόπο του Hannon την ιστορία ενός αντρόγυνου το οποίο αναζητά τρόπο να αναθερμάνει τον έρωτά του– κάνει σαφές ότι ο Βορειοϊρλανδός τραγουδοποιός δεν διαθέτει την απαιτούμενη συγκέντρωση, ώστε να παραμείνει πιστός στο θέμα που επέλεξε να εξερευνήσει: θα πρέπει να αρκεστούμε σε μια «χαλαρή» περιδιάβασή του.

Αναμενόμενα, λόγω του (χρονικού και γενικότερου) εύρους του Office Politics, δεν κάνουν τα πάντα κλικ εντός του. Το επαναλαμβανόμενο μοτίβο του “Absolutely Obsolete” επιτείνει το ανεπαρκές περιεχόμενο, το “Infernal Machines”, ενώ είσαι σίγουρος ότι περιέχει ένα διεισδυτικό σχόλιο επί της απειλής των μηχανών, δεν σε βοηθά να το εντοπίσεις κιόλας, το “Dark Days Are Here Again”, που λόγω τίτλου ελπίζεις ότι θα αποτελεί κάποιον απολαυστικό απολογισμό της εποχής του Brexit, απογοητεύει τελικά, ενώ το “Life And Soul Of The Party” είναι μόνο επιφανειακά αυτό που δηλώνει ο τίτλος του –και σχεδόν τίποτε άλλο.

Όμως για κάθε ανιαρή ή μέτρια στιγμή, υπάρχει μια άλλη, η οποία επανεπιβεβαιώνει τον οραματισμό του Hannon και σε αναγκάζει να υποκλιθείς στις ικανότητές του. Το “You’ll Never Work In This Town Again” σε παίρνει σηκωτό και σε τοποθετεί σε κάποιο μπαρ των 1920s, το “Philip And Steve’s Furniture Removal Company” αποδεικνύεται ένα απολαυστικά μινιμαλιστικό παραλήρημα που φαντάζεται την κοινή επιχειρηματική δράση των κ.κ. Philip Glass & Steve Reich στη Νέα Υόρκη των 1960s, το “Opportunity’ Knox” αποτελεί ακόμα μία κωμικοτραγική αφήγηση που βρίσκει τον στόχο της, το “After The Lord Mayor’s Show” είναι η γλυκόπικρη γιορτή των απόκληρων και το “When The Working Day Is Done” κλείνει το άλμπουμ μεταφέροντας κάτι από την αίσθηση του να ξοδεύεις τη ζωή σου σε έναν εργασιακό χώρο, χωρίς να παίρνεις πίσω όσα σου αναλογούν.

Ο Neil Hannon έχει βγάλει μερικούς πολύ όμορφους δίσκους στο παρελθόν, αλλά το Office Politics δεν είναι ένας απ' αυτούς: δεν διαθέτει ιδιαίτερη συνέπεια, ούτε ποιοτική και θεματική συνοχή· δεν αποκαλύπτει, παρότι το επιχειρεί, νέες πλευρές του ταλέντου του. Αποτελεί όμως ένα ευχάριστο, στιλιστικά πολυδιάστατο και ενίοτε αλλοπρόσαλλο ακρόαμα, που φτιάχτηκε με προσπάθεια και όχι στον αυτόματο πιλότο. 

Το ότι ούτε αυτό θα του φέρει την ποθούμενη ευρύτερη αναγνώριση, θα πρέπει να θεωρείται βέβαιο. Το ότι κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να τον πτοήσει, επίσης.

 

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Το νέο άλμπουμ του Αμερικανού τραγουδοποιού τον βρίσκει μπερδεμένο, ανάμεσα σε μία «κάθομαι με τη
Ήχοι λιτοί και νοήματα πυκνά χτίζουν έναν δίσκο με βαθιά νερά, γεμάτο με τραγούδια για τα
Ακούγεται αξιοπρεπής, όμως δεν πήρε κανένα ρίσκο της προκοπής, ενώ δεν έχει τελικά να πει και κάτι

FEATURED TODAY

 

Η δεκαετία του 1980 είναι ξανά «στη μόδα», μαζί και η μουσική της, είτε με διεθνούς εμβέλειας αναβιώσεις των τότε ήχων (το post-punk έρχεται άμεσα κατά ...

Ένα μωσαϊκό της ζωής της, πιασάρικο και ξεσηκωτικό, σχεδόν διονυσιακό, αλλά και πολύ αιχμηρό την ίδια στιγμή για να χαϊδεύει αυτιά, έχοντας επίγνωση ότι το ...
Στο μουσικό συνέδριο Eurosonic στο Groningen της Ολλανδίας, στην ουσιαστική δηλαδή Eurovision των indie της Ευρώπης, φτωχός συγγενής ήταν και πάλι η Ελλάδα.

HOT STORIES

Δείτε όλες τις πληροφορίες για τα εισιτήρια και την προπώληση
Ακούστε πώς έγιναν τα θρυλικά "Δειλινά", για τον κύκλο με Τα Σκέτα
Top
0
Shares
0
Shares
Στo avopolis.gr χρησιμοποιούμε cookies για να διασφαλίσουμε την εύρυθμη λειτουργία του site και την καλύτερη εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την πλοήγησή σας στο site, αποδέχεστε τη χρήση των cookies και την πολιτική απορρήτου. More details…