Julie Byrne - Not Even Happiness

Τραγούδια μουδιαστικής πλήξης παπαριασμένα στην «υγιεινή» αντίληψη περί αρμονίας, ερμηνευμένα με εκνευριστικό ύφος πεφωτισμένης χίπισσας...

Label
Basin Rock/Ba Da Bing!
Κυκλοφορία
1/2017
Βαθμολογία
4
Ανδρέας Κύρκος
Ανδρέας Κύρκος

Η εικόνα μιας κοπέλας με μακρύ φόρεμα και λιτά μαλλιά, που χαϊδεύει τρυφερά την ακουστική της κιθάρα, είναι διαχρονικά γοητευτική, ανεξαρτήτως γενεών και τάσεων. Ωστόσο το ζητούμενο είναι να διαθέτει και ουσία ή έστω κάποιο μουσικό ενδιαφέρον.

Η Julie Byrne είναι μια κοπέλα, ανάμεσα σε χιλιάδες, που θα δείχνει υπέροχη αγκαλιά με την κιθάρα στην παρέα της –η οποία θα την ακούει οκλαδόν– κάποιο σούρουπο στην καλύβα που θα χρησιμοποιεί σαν θέρετρο, ξυπόλυτη (φαντάζομαι) και με μια κούπα τσάι του βουνού στο πλάι. Το ερώτημα είναι: γιατί να ηχογραφήσει έναν δίσκο με 8 τραγούδια μουδιαστικής πλήξης, που κάνουν τη folk να ακούγεται σαν μουσειακό απολίθωμα, αντί να μείνει στις διασκευές της Joni Mitchell, με τις οποίες είμαι σίγουρος ότι γαλουχήθηκε;

Η τραγουδοποιός από το Buffalo της Νέας Υόρκης παίζει τα ταξιδιάρικα ακόρντα της τάχα μου ανέμελα, ενώ με τη θερμή, υγρή φωνή της  τραγουδάει παρηγορητικά στίχους δροσοσταλίδας, έμπλεους συμβολισμών, που διαπνέονται από πνεύμα άχραντης σοβαρότητας απέναντι στη βουκολική folk παράδοση. Με ένα μάτσο κομμάτια ζαλισμένα μέσα στη φιλολογική διάθεση στην οποία γράφτηκαν, η Byrne μάλλον θεωρεί ότι ακούγεται σαν φιλοσοφημένη ιέρεια που απελευθερώνει το rock από τον πολυεθνικό του εκφυλισμό, δίνοντας παράλληλα στη folk ιδέα ένα περιεχόμενο το οποίο πουλάει ως αποψάτο.

Αν δεν έχεις εκτεθεί στην κιθαριστική folk ή αν ανήκεις σε κάποια κολλεκτίβα που έχει συντροφεύσει κατά καιρούς την Julie Byrne, πιθανώς και να σε συνεπάρει το ολόρθο στυλ της. Αυτό που ευαγγελίζεται την επιστροφή του ακουστικού ροκ στην «αθωότητα ηλιαχτίδας».

Αν όμως είσαι ενημερωμένος ακροατής, δεν θα βρεις κανένα στοιχείο για να την πάρεις στα σοβαρά. Αντιθέτως, θα εκνευριστείς με το ύφος της πεφωτισμένης χίπισσας με το οποίο ερμηνεύει τραγούδια παπαριασμένα στην «υγιεινή» αντίληψη περί αρμονίας. Το Not Even Happiness είναι δηλαδή ένα προσχέδιο δίσκου, κραυγαλέα αναχρονιστικού στο περιεχόμενο και χωρίς καλλιτεχνικό στίγμα.

Η εικόνα της κοπέλας με μακρύ φόρεμα και λιτά μαλλιά που χαϊδεύει τρυφερά την ακουστική της κιθάρα, ας μείνει στις φωτογραφίες.

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Με το ένα χέρι στον αγρό και το άλλο στο Διάστημα, αποδεικνύεται το πιο οργιαστικό τους άλμπουμ,
Φυσιολατρική electronica που πατάει σε κλασικές ambient δομές, με τις πυξίδες να δείχνουν ...
Σε ένα τοπίο όπου η σύγχρονη τζαζ μπαίνει μέσα στην κλασική μουσική (και τούμπαλιν), ο «παλιός» ...

FEATURED TODAY

Ήμαστε κοντά πια στις 4 Μαρτίου, όταν και συμπληρώνεται ένας χρόνος από τον τραγικό θάνατο του Keith Flint, ο οποίος σόκαρε και στεναχώρησε όλα τα παιδιά των

Με το ντεμπούτο τους να αναδεικνύεται σε έναν από τους πιο συζητημένους δίσκους του 2019 για τα νέα φυντάνια που καταπιάνονται με το κλασικό heavy metal, οι
Σχετικά αναιμικά κύλησε και ο Φεβρουάριος από πλευράς δισκογραφίας, με τις πολυαναμενόμενες επιστροφές να ικανοποιούν, αλλά να μη συναρπάζουν –πλην μίας ...
Top
0
Shares
0
Shares
Στo avopolis.gr χρησιμοποιούμε cookies για να διασφαλίσουμε την εύρυθμη λειτουργία του site και την καλύτερη εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την πλοήγησή σας στο site, αποδέχεστε τη χρήση των cookies και την πολιτική απορρήτου. More details…