Mary J. Blige - Mary

Κυκλοφορία
Σεπ-99
Βαθμολογία
6
Administrator
Administrator

Τα "What's the 411" και "My Life" ήταν αρκετά για να την καθιερώσουν στις καλές, ζεστές φωνές της soul / hiphop κοινότητας. Στο τέταρτο studio album της πλησιάζει ακόμα περισσότερο το Lauryn Hill στυλάκι, έχει βελτιώσει ακόμα περισσότερο τις φωνητικές της επιδόσεις, αλλά μοιάζει ανίκανη να κρατήσει όλα τα κομμάτια στο ίδιο επίπεδο, δημιουργώντας ένα μάλλον άνισο album.

Ειδικά, ακούγοντας το εναρκτήριο "All That I Can Say", με την ευγενική, σχεδόν ονειρική μελωδία, τη funky παραγωγή της Lauryn Hill (η οποία το έγραψε κιόλας), και το '70s groove που φέρνει στο μυαλό τον Stevie Wonder, περιμένεις πολύ περισσότερα στη συνέχεια.

Και αν δεν ήταν οι ενδιαφέρουσες συνεργασίες, όπως αυτή με την Aretha Franklin στο "Don't Waste Your Time" (ένα κομμάτι σε παραγωγή Babyface που άνετα θα μπορούσε να βρίσκεται στο soundtrack του Waiting to Exhale) ή αυτή με το πρώην αγόρι της K-Ci Hailey (που μαζί του είχε κάνει το ντουέτο "I Don't Want to Do Anything" από το "What's the 411?") στο "Not Lookin'" (φωνητικά από τις κορυφαίες στιγμές του album) ο δίσκος αυτός θα πέρναγε στην ιστορία ως μια εξαιρετικά μέτρια επιστροφή. Και ούτε η ενδιαφέρουσα αναβίωση του "Bennie and the Jets" του Elton John στο "Deep Inside" θα τον έσωζε.

Στιχουργικά, η Mary J. Blige εξετάζει τις καθημερινές τριβές, τα πάθη, τα σκαμπανεβάσματα και τις απογοητεύσεις του έρωτα, όπως τα βλέπει μία γυναίκα που έχει "καεί" άπειρες φορές, αλλά και πάλι δεν ενθουσιάζει.

Η κορυφαία στιγμή βρίσκεται στο "Your Child" που "κρατά" τα σχόλια της Mary για κάποια γυναίκα που κρυφά γέννησε το παιδί του αγαπημένου της: "Girlfriend, she wasn't disrespectful. How could I argue with her, holding a baby with eyes like yours?" (πεντεμιση λεπτά από τα σενάρια του Φώσκολου για το Καλημέρα Ζωή; Μπορει...).

Μουσικά τα είπαμε. Soulful, μπαλλαντιέρικη ατμόσφαιρα, πλούσια, ατμοσφαιρικά έγχορδα, synth μελωδίες και ζεστά φωνητικά κάτω από τη γνωστή αμερικάνικη R&B ταμπέλα. Θα μπορούσε όμως να προσέξει περισσότερο το υλικό της. Anyway, εγώ κρατάω το "My Life" σαν την κορυφαία δισκογραφική στιγμή της και περιμένω την επόμενη.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Ίσως να μην πιάσουν ξανά τις επιτυχίες του El Camino (2011), πάντως πετυχαίνουν και με το παραπάνω
Αν και δεν τα καταφέρνουν πάντα στα τραγούδια που επιλέγουν να διασκευάσουν, παραδίδουν έναν δίσκο
Σε εκκλησιαστική έξαψη, μεταμορφώνεται σε ενάρετο μαύρο Ρεπουμπλικάνο που ξεκινά μουσική ...

FEATURED TODAY

Η χειμερινή εκδοχή του φεστιβάλ στεφανώθηκε από μια αλησμόνητη εμφάνιση του Floating Points, ο οποίος έκανε το κοινό (κυριολεκτικά) να δει κύκλους και να ...
Η προσέλευση στο Gagarin κρίνεται απογοητευτική δεδομένης της προβολής που απολαμβάνει ο 21χρονος trapper, ο οποίος άργησε μάλιστα να βρει ρυθμό. Από τη μέση
503 δίσκοι διεκδίκησαν την είσοδό τους στην 100άδα της δεκαετίας σύμφωνα με την ψηφοφορία των συντακτών μας, η οποία έβγαλε άνετο νικητή, μα είχε και τις ...

HOT STORIES

Τους κατηγορεί ότι εκβιάζουν την απόκτηση 7 αδημοσίευτων τραγουδιών
Δείτε το trailer ενός νέου ντοκιμαντέρ για τη μπάντα
Δείτε το βιντεοκλίπ για το "Joe And Mary", που σκηνοθέτησε ο ίδιος
Top
Στo avopolis.gr χρησιμοποιούμε cookies για να διασφαλίσουμε την εύρυθμη λειτουργία του site και την καλύτερη εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την πλοήγησή σας στο site, αποδέχεστε τη χρήση των cookies και την πολιτική απορρήτου. More details…