Mary J. Blige - Mary

Κυκλοφορία
Σεπ-99
Βαθμολογία
6
Κείμενο: Γιώργος Δημητρακόπουλος

Τα "What's the 411" και "My Life" ήταν αρκετά για να την καθιερώσουν στις καλές, ζεστές φωνές της soul / hiphop κοινότητας. Στο τέταρτο studio album της πλησιάζει ακόμα περισσότερο το Lauryn Hill στυλάκι, έχει βελτιώσει ακόμα περισσότερο τις φωνητικές της επιδόσεις, αλλά μοιάζει ανίκανη να κρατήσει όλα τα κομμάτια στο ίδιο επίπεδο, δημιουργώντας ένα μάλλον άνισο album.

Ειδικά, ακούγοντας το εναρκτήριο "All That I Can Say", με την ευγενική, σχεδόν ονειρική μελωδία, τη funky παραγωγή της Lauryn Hill (η οποία το έγραψε κιόλας), και το '70s groove που φέρνει στο μυαλό τον Stevie Wonder, περιμένεις πολύ περισσότερα στη συνέχεια.

Και αν δεν ήταν οι ενδιαφέρουσες συνεργασίες, όπως αυτή με την Aretha Franklin στο "Don't Waste Your Time" (ένα κομμάτι σε παραγωγή Babyface που άνετα θα μπορούσε να βρίσκεται στο soundtrack του Waiting to Exhale) ή αυτή με το πρώην αγόρι της K-Ci Hailey (που μαζί του είχε κάνει το ντουέτο "I Don't Want to Do Anything" από το "What's the 411?") στο "Not Lookin'" (φωνητικά από τις κορυφαίες στιγμές του album) ο δίσκος αυτός θα πέρναγε στην ιστορία ως μια εξαιρετικά μέτρια επιστροφή. Και ούτε η ενδιαφέρουσα αναβίωση του "Bennie and the Jets" του Elton John στο "Deep Inside" θα τον έσωζε.

Στιχουργικά, η Mary J. Blige εξετάζει τις καθημερινές τριβές, τα πάθη, τα σκαμπανεβάσματα και τις απογοητεύσεις του έρωτα, όπως τα βλέπει μία γυναίκα που έχει "καεί" άπειρες φορές, αλλά και πάλι δεν ενθουσιάζει.

Η κορυφαία στιγμή βρίσκεται στο "Your Child" που "κρατά" τα σχόλια της Mary για κάποια γυναίκα που κρυφά γέννησε το παιδί του αγαπημένου της: "Girlfriend, she wasn't disrespectful. How could I argue with her, holding a baby with eyes like yours?" (πεντεμιση λεπτά από τα σενάρια του Φώσκολου για το Καλημέρα Ζωή; Μπορει...).

Μουσικά τα είπαμε. Soulful, μπαλλαντιέρικη ατμόσφαιρα, πλούσια, ατμοσφαιρικά έγχορδα, synth μελωδίες και ζεστά φωνητικά κάτω από τη γνωστή αμερικάνικη R&B ταμπέλα. Θα μπορούσε όμως να προσέξει περισσότερο το υλικό της. Anyway, εγώ κρατάω το "My Life" σαν την κορυφαία δισκογραφική στιγμή της και περιμένω την επόμενη.

Top