Παύλος Συνοδινός - Μικρές Ελπίδες

Label
Lyra
Κυκλοφορία
Ιαν-11
Βαθμολογία
7
Μαριλού Πολυμεροπούλου
Μαριλού Πολυμεροπούλου

Έτυχε να ακούσω το ντεμπούτο του Παύλου Συνοδινού το σούρουπο μιας Κυριακής. Έχουν γραφτεί δεκάδες βιβλία για τη μουσική και το ακουστικό περιβάλλον και το πόσο διαφορετικά συμπεράσματα μπορούμε να βγάλουμε ακούγοντας την ίδια μουσική σε διαφορετικά πλαίσια. Έτσι λοιπόν, το Μικρές Eλπίδες είναι ένα πολύ καλό άλμπουμ για ορισμένες περιπτώσεις.

Αρχικά μου άρεσε ως άκουσμα στο σύνολό του. Καλή διάρκεια, επιτυγχάνει να μην γίνεται κουραστικό, καλοζυγισμένη δουλειά. Φαίνεται ωστόσο πως πρόκειται για ντεμπούτο: ο Συνοδινός προσπαθεί, όχι απαραίτητα ηθελημένα, να επιδείξει τις ικανότητές του. Η μουσική του μόρφωση και ...παρα-μόρφωση είναι έτσι εμφανής. Εξηγώντας, ο τραγουδοποιός είναι απόφοιτος Μουσικού Σχολείου, όπου η εκμάθηση παραδοσιακής μουσικής είναι υποχρεωτική. Επιπλέον, σπούδασε στη SAE ηχοληψία (ή αλλιώς, την τέχνη του ήχου), ενώ είναι επίσης εκπαιδευμένος κιθαρίστας. Η κλασική του παιδεία συναντά λοιπόν την παραπαιδεία (ως παράλληλη παιδεία, βλέπε κουλτούρα και εξωτερικά ακούσματα). Με τη σειρά του, εκείνος παράγει έναν δημιουργικό αχταρμά των όσων έχει μάθει και πράξει –χαρακτηριστικό που παρατηρείται σε πληθώρα πρώτων δισκογραφημάτων στην Ελλάδα.

Αλλά το Μικρές Ελπίδες του Παύλου Συνοδινού είναι μια πολύ καλή σπουδή. Η φωνή του τραγουδοποιού κινείται σε χαμηλά ρετζίστρα: συχνά ερμηνεύει σχεδόν ψιθυρίζοντας. Σε ορισμένα όμως τραγούδια συμμετέχουν ο Γιάννης Χαρούλης και η Νατάσα Μποφίλιου, δίνοντας φανερά μέρος της εμπειρίας τους –τα “Όλα Ψέμα”, “Απαγορευτικό” και “Μικρές Ελπίδες” αποτελούν εξαιρετικές τραγουδιστικές ερμηνείες. Στον αντίποδα, το ορχηστρικό “Sunday Night” υπήρξε απογοητευτικό. Γιατί, ενώ ξεκινά ως δομημένο τζαμάρισμα, δίνοντας φωνή σε κάθε όργανο σταδιακά, και ενώ χωρίζεται σε μέρη, δεν διαθέτει κάποια κορύφωση. Παραμένει στατικό μέχρι το τέλος, και είναι το μεγαλύτερο κομμάτι του δίσκου σε διάρκεια –θα περίμενε επομένως κανείς κάτι πιο ενδιαφέρον, κάτι π.χ. στο ύφος του “Πώς Θα Σωθώ Ξανά”, όπου η αντίστιξη των οργάνων και το ρυθμικό τους δέσιμο σε κάνουν να το προσέξεις. Ή ακόμη, στο “Απαγορευτικό”, όπου το μουσικό τοπίο αλλάζει και οι ερμηνευτές τοποθετούνται σε κάποιον φανταστικό γαλήνιο, πεζόδρομο.

Οι Μικρές Ελπίδες δεν επιδιώκουν να μουδιάσουν τον εγκέφαλο του ακροατή, διαβάζονται περισσότερο σαν βιβλίο του οποίου την πλοκή έχεις φανταστεί και ξέρεις πώς πιθανώς θα τελειώσει. Σίγουρα όμως θα συνεχίσω να το ακούω τις Κυριακές.

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Σε εκκλησιαστική έξαψη, μεταμορφώνεται σε ενάρετο μαύρο Ρεπουμπλικάνο που ξεκινά μουσική ...
Ανασύρει υλικό από τα συρτάρια του, φτιάχνοντας έναν δίσκο με καταπραϋντική δύναμη και αίσθηση ...
Διαστέλλουν τον ήχο τους και επικεντρώνουν στη νεομυθολογική αλληλεπίδραση μεταξύ ανθρώπινης ...

FEATURED TODAY

239 δίσκοι διεκδίκησαν την είσοδό τους στην 50άδα της δεκαετίας σύμφωνα με την ψηφοφορία των συντακτών μας, η οποία «έδειξε» τελικά προς χιπ χοπ κορυφή, σε
Στη σχεδόν γεμάτη αίθουσα του Παρνασσού, παρακολουθήσαμε δύο φτασμένους μουσικούς να ζουν με τα επί σκηνής λάθη τους, με τον υιό να διακρίνεται στον πανέμορφο
Οπουδήποτε η ιστορία έχει φέρει σοβαρές συγκρούσεις με τον Δυτικό πολιτισμό, το TikTok έχει κάνει μαζική εμφάνιση. Μήπως όμως είναι το social network που θα
Top
Στo avopolis.gr χρησιμοποιούμε cookies για να διασφαλίσουμε την εύρυθμη λειτουργία του site και την καλύτερη εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την πλοήγησή σας στο site, αποδέχεστε τη χρήση των cookies και την πολιτική απορρήτου. More details…