View More

Various Artists - Mad Club presents: Athens Pop Scene 01

Label
Grabber / Eros
Κυκλοφορία
Ιουλ-03
Βαθμολογία
6
Κείμενο: Μάνος Νομικός

Αφορμή για την συγκεκριμένη συλλογή υπήρξαν τα διάφορα όμορφα live που έλαβαν χώρα την περσινή χρονιά στο Mad club με την συνεργασία της Grabber records. Τα περισσότερα ονόματα που έπαιξαν ζωντανά βρίσκονται εδώ, ενώ υπάρχουν και μερικές εξαιρέσεις. Ελπίζουμε η προσπάθεια της Grabber records (sub-label της πιο electronica Rubber) να ευδοκιμήσει και να δούμε και άλλα live τη νέα χρονιά και ακόμα περισσότερα μέρη της συλλογής. Άλλωστε ο χαρακτηρισμός σαν 01 μας αφήνει ανοιχτούς λογαριασμούς… Τα συγκροτήματα που παίρνουν μέρος στη συλλογή είναι τα εξής: Mindwaltz, The Liarbirds, Soho 6, Paraffin, Serpentine, Modified Recovery, Misuse, Waiting Games, Inert Goo, Alpha 31, Versace Widow και Film. Τα περισσότερα κινούνται σε indie pop / rock ρυθμούς, αλληθωρίζοντας στα brit pop 90's ενώ υπάρχουν και αρκετές πιο rock και ατμοσφαιρικές στιγμές, άξιες να μνημονευθούν (όπως οι 'νεκροί' πλέον Versace Widow του Θοδωρή Σουρβίνου, οι Misuse και οι Alpha 31). Ευτυχώς το ελληνικό ιδίωμα 'παίζω pop αλλά πάντα πρέπει να έχω και ένα instrumental post rock κομμάτι' δεν εμφανίζεται εδώ. Τα συγκροτήματα ή καλύτερα τα κομμάτια των οποίων πραγματικά αξίζουν πολλές ακροάσεις είναι αυτά των: Mindwaltz (glam pop με πολλές και καλές support εμφανίσεις σε ξένα συγκροτήματα στο ενεργητικό τους αλλά και με μια πολύ διακριτική παρουσία στο χώρο), Soho 6 (με νέο κομμάτι αποκλειστικά για τη συλλογή), Serpentine (πολύ όμορφο συγκρότημα γενικότερα), The Liarbirds (νομίζω ότι είναι κάποια ή κάποιο μέλος από Matisse), οι Film και οι συνεχώς βελτιούμενοι Inert Goo (πλέον λέγονται σκέτο Inert και έχουν και αρκετά νέα καλά κομμάτια έτοιμα). Τα υπόλοιπα συγκροτήματα που μένουν (Paraffin, Modified Recovery, Waiting Games) δεν συμπληρώνουν απλά τη συλλογή αλλά δίνουν και αυτά το δικό τους στίγμα και μάλιστα πολύ ελπιδοφόρο. Δυστυχώς έχω ελάχιστα στοιχεία για αυτά.Κάποια παράπονα και παρατηρήσεις μπορούν να γίνουν για το πολύ πρόχειρο του artwork (λες και είναι κάποιο κακέκτυπο δίσκου των Sex Pistols) και τα ελάχιστα στοιχεία που δίνονται για τα συγκροτήματα, κάτι που επιβαλλόταν. Άσχετα από τα παραπάνω, η συγκεκριμένη συλλογή σίγουρα ξεπερνάει χαλαρά το μέσο όρο και η μουσική και η παρουσία των συγκροτημάτων τις όποιες γκρίνιες, αφήνοντας ελπίδες για σταθερή (και όχι απλό πυροτέχνημα) άνοδο των αγγλόφωνων σχημάτων της χώρας.

Top