2 χρόνια μετά το "Deadline", το τελευταίο του LP, ο Jaul επιστρέφει σε μια σύνθετη μεταβατική και ρευστή κατάσταση στο "In Flux", με την πένα του καλύτερα ακονισμένη από ποτέ, γεμάτη συναισθήματα, ανησυχία και ενέργεια.

Μια βαθιά εσωστρεφής jazz διαδρομή από τον Bill Frisell, όπου η σιωπή, η συλλογικότητα και η λεπτομέρεια επανακαθορίζουν την έννοια της σύγχρονης ηχητικής αφήγησης.

Το νέο κινηματογραφικό EP της Anna Calvi ανοίγει μια φιλόδοξη τριλογία για την ταυτότητα και την αγάπη.

'Ενα αιχμηρό μινιμαλιστικό post-punk άλμπουμ που συνδυάζει "weak d-beat", καθαρές κιθάρες και καυστικό σχολιασμό για AI, ακριβά ενοίκια και μια αβέβαιη σύγχρονη ζωή.

Με το "An Undying Love For A Burning World", οι Neurosis επιστρέφουν με έναν από τους καλύτερους δίσκους τους και ανοίγουν ένα κεφάλαιο θεραπείας και επανεφεύρεσης.

Στα πενήντα του, ο Will Brooks  ραπάρει πιο κοφτερά από ποτέ, μετατρέποντας τον θόρυβο των Dälek σε ένα από τα πιο αιχμηρά πολιτικά άλμπουμ της χρονιάς.

Με ευκαιρία την πρώτη εμφάνιση των Ελληνολονδρέζων Unmother, ο Δημήτρης Τσούπρος μοιράζεται μερικές σκέψεις για τον δεύτερο δίσκο τους, "State Dependent Memory", που κυκλοφόρησε πριν μερικές μέρες.

Ο Θανάσης Μήνας χαιρετίζει πάντα με σεβασμό τους νομάδες του μπλουζ της ερήμου, που επιστρέφουν με το δέκατο άλμπουμ τους.

Το "Karakoz" του Mai Mai Mai είναι ένα από τα πιο βαθιά πολιτικά και καθηλωτικά άλμπουμ της χρονιάς, συνδυάζοντας field recordings από την Παλαιστίνη, industrial ambient και παραδοσιακά ηχοχρώματα σε μια μοναδική εμπειρία ακρόασης.

Ανάμεσα σε AI εξαμβλώματα και fomo κράχτες, σκαλίζουμε τέσσερις φετινές κυκλοφορίες που στέκονται όρθιες. Immanuel Wilkins, Ms Banks, ELUCID και Witch Project.

Ο James Blake επιβεβαιώνει τη θέση του ως ένας από τους πιο δημιουργικούς καλλιτέχνες της γενιάς του, βυθίζοντάς μας στον ευάλωτο κόσμο του "Trying Times".

Cloud rock μέσα στις πρώτες μέρες του Μαρτίου που ο ήλιος αρχίζει να μας καίει το πρόσωπο και δεν ξέρει αν θέλει να βγάλει δόντια ή να χαϊδέψει.

Η Julinko επιστρέφει με το "Naebula", ένα τελετουργικό άλμπουμ όπου η φωνή και ο ήχος λειτουργούν σαν φαντάσματα σε διαρκή μετάλλαξη.

Ένα άλμπουμ που δεν κυνηγά το hit αλλά τo συναίσθημα, εκεί όπου η pop αφήνει χώρο για μικρές προσωπικές αλήθειες.

Ο Θανάσης Μήνας γράφει για την πρόσφατη επανέκδοση ενός δίσκου που στάθηκε καθοριστικός στην αναβίωση της αμερικανικής roots-music.

Mια σκοτεινή, φιλοσοφική hip-hop κριτική πάνω στην ψηφιακή εξάντληση, το doomscrolling και την εποχή όπου η ίδια η ζωή γίνεται περιεχόμενο.

Ο Θανάσης Μήνας ακούει προσεκτικά καθώς ο σπουδαίος αυτοσχεδιαστής της σύγχρονης βρετανικής jazz ξαναπιάνει το σαξόφωνό του.

Οπλισμένος με το χαρακτηριστικό του χιούμορ, αιχμηρές ατάκες, ωμό στίχο και heavy synth παραγωγές, ο Stolen Mic πετά πάνω από την πόλη στο νέο άλμπουμ "ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥ ΔΙΠΛΑΝΟΥ PORTAL".

Ο νέος δίσκος των Lamb of God, "Into Oblivion", έρχεται να υπενθυμίσει γιατί η πεντάδα από το Richmond παραμένει στον πυρήνα του σύγχρονου αμερικανικού metal.

Στο "PLAY ME", η Kim Gordon μετατρέπει το χάος της εποχής των δισεκατομμυριούχων και της AI κουλτούρας σε έναν σαρδόνιο, θορυβώδη καθρέφτη της pop.