Η αγάπη μου για αυτήν τη μπάντα δεν κρύβεται. Πέρυσι το καλοκαίρι είχα κάνει μια εκτενή αναδρομή στη δισκογραφία τους στα πλαίσια του αφιερώματος, και κατέληξα πως είναι μια από τις αγαπημένες μου μπάντες της νέας γενιάς του μοντέρνου προσβάσιμου εκκεντρικού ήχου.
Οι HEALTH είναι ένα πειραματικό συγκρότημα από το Los Angeles που έχει γίνει γνωστό για τον θορυβώδη, industrial και experimental metalpop ήχο του, αλλά και για τη συμμετοχή του σε δημοφιλή videogames όπως το GTA V (και Online), το Cyberpunk 2077 και το Max Payne 3. Aπό το χαοτικό και ωμό ντεμπούτο τους το 2007 πέρασαν σε πιο δομημένους ήχους με το GET COLOUR, ενώ με το DEATH MAGIC υιοθέτησαν μια πιο προσιτή, σχεδόν pop προσέγγιση χωρίς να χάσουν την industrial και noise βάση τους. Στο SLAVES OF FEAR που ακολούθησε και παρ'ότι ήρθε μετά την αποχώρηση του Jupiter Keys, απέδειξαν ότι η μπάντα παραμένει συνεκτική και δημιουργικά φιλόδοξη. Με το πρόσφατο RAT WARS παρουσιάζουν πλέον έναν έντονα διαφοροποιημένο και πολυεπίπεδο ήχο, επιβεβαιώνοντας ότι οι HEALTH δεν παύουν να εξελίσσονται και να μετακινούνται ανάμεσα σε είδη, δημιουργώντας μουσική που ισορροπεί ανάμεσα στον θόρυβο, την ενέργεια και την καλλιτεχνική αναζήτηση.
Με το Conflict DLC, η τριάδα των Jake Duzsik (κιθάρα και φωνητικά), B.J. Miller (drums) και John Famiglietti (μπάσο και electronics) επιστρέφει σε ένα πεδίο που γνωρίζουν όσο λίγοι: τον σκοτεινό, υπαρξιακό, τεχνολογικά διαμεσολαβημένο κόσμο τους. Έναν χώρο όπου το metal συναντά τη σύγχρονη ηλεκτρονική αισθητική και όπου ο συναισθηματισμός συναντά το τεχνοκρατικό και παγωμένο industrial.
Το άλμπουμ λειτουργεί ως φυσική συνέχεια του RAT WARS. Αυτό μπορούμε να το δούμε τόσο στον ήχο με τον Ajay Bhattacharyya να αναλαμβάνει ξανά την παραγωγή μετά την επιτυχία του RAT WARS όσο και στην προσέγγιση των αυνθέσεων. Μοιάζει όμως ταυτόχρονα και ως αυτόνομο έργο που επιχειρεί να ανασυντάξει, να καθαρίσει και να επεκτείνει τη γλώσσα των HEALTH. Αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό που έχει εξελιχθεί με τα χρόνια, όπου οι HEALTH παλιά επέλεγαν τον ωμό θόρυβο, πλέον προτιμούν την καθαρότητα της δομής. Ο θόρυβος υπάρχει ακόμη, όμως χρησιμοποιείται σαν εργαλείο για να υπογραμμίσει την ψυχική κόπωση ή την industrial ασφυξία που ανέκαθεν κυριαρχεί στο υλικό τους. Ένα από τα αγαπημένα μου στοιχεία είναι ο τρόπος με τον οποίο συνθέτουν την ένταση και την αποφόρτιση. Σε αυτόν τον δίσκο αυτό γίνεται περισσότερο μέσω των αντιθέσεων παρά μέσω των κορυφώσεων. Πέρα από μερικά πολύ χαρακτηριστικά breakdowns που λειτουργούν σαν ενέσεις αδρεναλίνης, επιλέγουν να κατασκευάζουν τα κομμάτια γύρω από πιο κυκλικές δομές. Αφήνουν χώρο στα φωνητικά να αναπνεύσουν και να παραμείνουν το κεντρικό σημείο προσοχής χωρίς όμως πολλές grandiose κλιμακώσεις σε αυτόν τον τομέα. Ίσως αυτή είναι και η βασική μου κριτική στον δίσκο. Αισθάνομαι πως το Conflict DLC κυρίως στο δεύτερο μισό του υπολείπεται αρκετά όσον αφορά το pacing, ειδικά όταν το φέρνω απέναντι στο RAT WARS και πόσο μάλλον το SLAVES OF FEAR. Στο τέλος όμως μου μένει μια γλυκιά επίγευση. Τα beats συχνά θυμίζουν κάτι ανάμεσα σε industrial techno και μεταλλικούς παλμούς. Τα τύμπανα, είτε τα προγραμματισμένα, είτε τα βίαια χτυπήματα του Benjamin Jared Miller, ενός drummer που γοργά έχει εξελιχθεί σε έναν από τους αγαπημένους μου ανεξαρτήτως ιδιώματος, χτυπούν απευθείας και βαθιά στο στομάχι μου με χειρουργική ακρίβεια και τελετουργική επαναληπτικότητα. Προφανώς και σε μια τέτοια μπάντα, το rhythm section είναι το Α και το Ω. Και εδώ το rythm section είναι μεγαλειώδες.
Δεν υπάρχουν πολλές εκπλήξεις στο CONFLICT DLC. Το γεγονός πως λειτουργεί ξεκάθα ως αδερφικό άλμπουμ του RAT WARS και το ότι οι HEALTH κινούνται σε μια ασφαλή/χαραγμένη τροχιά μου επιτρέπει να το πάρω σε face value. Απογυμνωμένος από παράλογες προσδοκίες και απαιτήσεις για επαναπροσδιορισμό του είδους και επανανακάλυψης του τροχού απολαμβάνω το CONFLICT DLC ως μια συλλογή 12 καταπληκτικών straightforward HEALTH κομματιών. Mετά από τη σύντομη γλυκιά εισαγωγή το "ORDINARY LOSS" φέρνει το γνώριμο σφυροκόπημα πίσω από τα catchy refrain και ρυθμούς που με έκαναν να επιστρέφω συχνότατα στους HEALTH.
Τραγούδι για playlist από τα αποδυτήρια. Φαντάζομαι το "BURN THE CANDLES" να παίζει σε κάποιο σκοτεινό υπόγειο club των late 90s, λίγα δευτερόλεπτα πριν έρθει ο Morpheus με ένα μπλε και ένα κόκκινο χάπι και σου αλλάξει τη ζωή. Το "VIBE COP" από την άλλη επιτρέπει στην πιο κιθαριστική και metal μεριά τους να πάρει τη σκυτάλη. Ομοίως, τόσο το "TRASH DECADE" όσο και το "SHRED ENVY", θα μπορούσαν κάλλιστα να βρίσκονται μέσα στο OST του νέου DOOM. Ένα ακόμα θεματάκι που έχω με τον δίσκο είναι πως το νιώθω περισσότερο σαν συλλογή από singles παρά σαν συνεκτικό όραμα με λογική συνέχεια. Δεν είναι ότι αποζητώ κάποιο μεγαλεπήβολο concept album για να ικανοποιηθώ, απλά κάποιες αλλαγές με έβγαλαν σε σημεία ελάχιστα off. Δεν με πτόησε ιδιαίτερα φυσικά, καθώς η ποιότητα αυτών των singles είναι κατά κύριο λόγο σε πολύ υψηλά επίπεδα. Αν είχα να προσάψω κάτι ακόμα αυτό ίσως θα ήταν πως σε σημεία τα φωνητικά μου μοιάζουν υπερβολικά επεξεργασμένα, ένα παράπονο όμως που είχα και στο RAT WARS. Μοιάζουν να προσπαθούν να τα κάνουν ένα με τα synths και όχι να τα διαπεράσουν. Σίγουρα είναι μια από τις βασικές παραδοχές που πρέπει να πάρει κανείς τα τελευταία αρκετά χρόνια για να απολαύσει τη μουσική των HEALTH, και είμαι απόλυτα διατεθειμένος να το κάνω.
Τα "ANTIDOTE", "YOU DIED" και "DON'T KILL YOURSELF" είναι οι κατά κάποιο τρόπο "μπαλάντες" του δίσκου και μαζί με το σύντομο ιντερλούδιο "TORTURE 2" λειτουργούν σαν στιγμές κάθαρσης, μιλώντας σε όλους μας και για όλους μας. Ο εσωτερικός μονόλογος μιας γενιάς κουρασμένης από την υπερπληροφόρηση, τον κυνισμό και τη διάχυτη αίσθηση παρακμής της εποχής μας. Βοηθούν στο χτίσιμο συνοχής μεν, αλλά θα προτιμούσα οι hard-hitting στιγμές να είναι ακόμα εντονότερες. Το κάθε κομμάτι προεκτείνει με αυτόν τον τρόπο το προηγούμενο, όχι απαραίτητα θεματικά, αλλά μουσικά. Δεν είναι η απόλυτα immersive κινηματογραφική εμπειρία όμως σε αυτόν τον κόσμο των HEALTH, έναν κόσμο δικών τους κανόνων καταφέρνουν και φέρνουν μια πολύ ικανοποιητική κλιμάκωση, ειδικά με το καθηλωτικό κλείσιμο στο "WASTED YEARS".
Συνολικά, ενώ το CONFLICT DLC δεν είναι και δεν νομίζω να γίνει ο αγαπημένος μου δίσκος των HEALTH, προεκτείνει τόσο την κληρονομιά όσο και το ηχητικό σύμπαν που δημιούργησαν με το RAT WARS. Η χρονιά πρέπει να κλείνει με πάρτυ, και το 2025 βρήκε το κατάλληλο αποχαιρετιστήριο soundtrack.
