View More

The Goon Sax - Mirror II

Η τριάδα από το Μπρίσμπεϊν μεγαλώνει όμορφα τον post-punk ήχο της, παρά της τρικλοποδιές της ενηλικίωσης.

Label
Matador
Κυκλοφορία
2021
Βαθμολογία
7/10
Άγγελος Κλειτσίκας
Άγγελος Κλειτσίκας

Κάθε (κλισέ) κριτική για τους Goon Sax που σέβεται τον εαυτό της, θα πρέπει να ξεκινάει δείχνοντας τον ροζ ελέφαντα στο δωμάτιο: ο βασικός συνθέτης της μπάντας είναι ο Louis Forster, γιος του Robert Forster των θρυλικών, indie darlings Go-Betweens -κι αυτό είναι κάτι που δεν μπορεί να κρυφτεί με τίποτα στον ήχο τους.

Η τριάδα από το Μπρίσμπεϊν, στον τρίτο της δίσκο, και πρώτο της για την indie all-star φωλιά Matador, διατηρεί όλα εκείνα τα αξιολάτρευτα, μελωδικά στοιχεία που μας σύστησε στις δύο πρώτες δουλειές του και εδώ τα μεγεθύνει, προσδίδοντας χώρο και όγκο στον κατά βάση post punk με twee ευαισθησίες ήχο του.

Αυτό συμβαίνει κυρίως στα 4 τραγούδια που έχει γράψει ο Forster για το Mirror II: τα “In The Stone” και “Psychic”, σε πρώτη φάση, μαρτυρούν νέες, μεγαλόπνοες φιλοδοξίες στον ήχο του γκρουπ από τα αποδυτήρια με στοιχειωμένα synths και μεγάλες κιθάρες -κάτι στο οποίο συμβάλλει και η παραγωγή του John Parish- ενώ τα “The Chance” και “Bathwater” πηγαίνουν ένα βήμα παραπέρα αυτή την επικότητα τσέπης, με χορωδίες, σαξόφωνα και ανυψωτικά φινάλε.

Αντιθέτως, η γραφή της Riley Jones έχει κάτι από τα girl groups των 60s αν είχαν μεγαλώσει στο goth σκοτάδι των 80s με δόσεις από το φως του shoegaze των αρχών των 90s. Κάπως έτσι, τα “Tag” και “Desire” ακούγονται ισόποσα απόηχοι των Cocteau Twins, Galaxie 500 και Beach House, ενώ οι αναφορές του τρίτου της παρέας, James Harrison, βρίσκονται πιο κοντά σε ψυχεδελίζοντες power pop μπάντες των 80s, όπως τους Feelies, Monochrome Set και Television Personalities, όπως φωνάζουν τα “Temples” και “Carpetry”.


td_adidas_avopolis_660x200

Αυτή η δημοκρατική πολυφωνία αποτελεί ταυτόχρονα το πιο ισχυρό, αλλά και πιο αδύναμο σημείο του δίσκου: ενώ του προσδίδει έντονα το στοιχείο της έκπληξης και της φρεσκάδας, παράλληλα του αφαιρεί το δικαίωμα να ακούγεται συμπαγής με ξεκάθαρες προθέσεις και όραμα. Βέβαια, δεν μπορεί να κατηγορήσει κανείς μία μπάντα με μέλη στις αρχές των 20 πως δεν έχει κατασταλάξει.

Οι Goon Sax ενηλικιώνονται όμορφα και ρεαλιστικά, με τις τρικλοποδιές που βάζει η ζωή (και η τέχνη) να είναι κι αυτές μέσα στο πρόγραμμα.

 

 

Top