search

ΔΙΕΘΝΗ

Συμπυκνωμένα τραγούδια και λόγος καθαρός από μια Αμερικανίδα τραγουδοποιό μόλις 22 Μαΐων, η οποία μοιάζει να έχει πολλά να πει...

Label | Matador
Κυκλοφορία | 3/2018
Βαθμολογία | 8

Η ιστορία είναι γνωστή και χιλιοπαιγμένη: ανεξάρτητη (indie, ντε!) καλλιτέχνις, η οποία τράβηξε την προσοχή με το πρώτο –ωμό κι αυθόρμητο– άλμπουμ της, επιστρέφει με δεύτερο, πιο σένιο και επαγγελματικό, και με συμβόλαιο σε γνωστή δισκογραφική. Κερδίζοντας έτσι κι άλλους ακροατές, απογοητεύοντας, όμως, κάποιους από τον αρχικό πυρήνα.

Ο Ιστορικός της Lucy Dacus, βέβαια, δεν μοιάζει να ενδιαφέρεται να συζητηθεί με όρους παρασκηνίου, αλλά καθαρά με βάση τις ιστορίες που περιέχει εντός του. Είναι μάλιστα τόσο ιδιοσυγκρασιακά και αληθινά τα όσα έχει να μας αφηγηθεί η Αμερικανίδα τραγουδοποιός, ώστε είναι αδύνατον κανείς να «σκοντάψει» σε (αστείες, ούτως ή άλλως) συζητήσεις περί «αυθεντικότητας» ή καθυπόταξης της δημιουργού στη νόρμα.



Η μόλις 22 Μαΐων Lucy Dacus αποδεικνύεται δυσανάλογα «διαβασμένη» για την ηλικία της κι είναι αυτό που προκαλεί τις πρώτες θετικές εντυπώσεις: ο λόγος της είναι καθαρός, έχει λεξιλόγιο και εκφραστικές μεθόδους· διαθέτει δηλαδή μια λογοτεχνική ικανότητα, η οποία δεν εκφέρεται όμως από την πλευρά του διανοούμενου ή του ουδέτερου παρατηρητή, αλλά μάλλον από το επίπεδο του πεζοδρομίου –με άμεση έκθεση των εμπειριών και του ψυχισμού της. Ο πρώτος στίχος του δίσκου («The first time I tasted somebody else’s spit, I had a coughing fit») σηματοδοτεί με το καλημέρα την «από μέσα» ματιά επί του ζην (αλλά και επί του αποθνήσκειν) που χρησιμοποιεί.

Όχι ότι ως μελωδός είναι καμιά δεύτερη τούτη η νεαρή από τη Βιρτζίνια. Και πιασάρικη καταφέρνει να γίνει –χωρίς μάλιστα να καταφεύγει σε προφανείς λύσεις– και ατμόσφαιρα ξέρει να στήνει, και αποφεύγει να πετσοκόβει τα νοήματα, βάζοντας τις προτάσεις στο κρεβάτι του Προκρούστη. Τα τραγούδια της προκύπτουν ιδιαίτερα πακτωμένα και συμπυκνωμένα, αλλά και αβίαστα, σαν να γεννήθηκαν εξαρχής σχηματισμένα. Και βρίσκουν ιδανική διέξοδο στην ξεχωριστή και κουλ φωνή της.

Αλλά αξιοθαύμαστη είναι και η λειτουργία του Historian ως σύνολο, ασχέτως αν μπορεί να ειδωθεί ως concept album ή όχι. Είναι χαρακτηριστικό ότι, ενώ περιέχει τραγούδια που πιάνουν ακόμα και τα 6 ή 7 λεπτά διάρκειας, ούτε στιγμή δεν σε κάνει να λοξοκοιτάς το skip. Ρεγουλάρεται δηλαδή πολύ καλά το ενδιαφέρον και η εστίαση της προσοχής, με ένα μαεστρικό παιχνίδι, στο οποίο επιστρατεύονται όλων των ειδών τα κόλπα: μελωδικά (προσέξτε τις έξοχες γραμμές στο “The Shell”, στο single “Addictions” ή στο “Next Of Kin”), ενορχηστρωτικά (πνευστά και έγχορδα έρχονται να προστεθούν στο βασικό κιθάρα/μπάσο/ντραμς σχήμα), εναλλαγών στις δυναμικές και στις διαθέσεις (ήχος που πότε τσινάει και πότε χαϊδεύει, μελαγχολία, αλλά και χιούμορ και αισιοδοξία) κ.ο.κ.

Ακόμα και στο σημερινό, πληθωριστικό σε σχέση με το παρελθόν τοπίο της γυναικείας τραγουδοποιίας, η Lucy Dacus έχει τα εφόδια να αφήσει το στίγμα της. Γιατί, ενώ μπορείς να τη δεις ως μέρος ενός κάδρου που περιλαμβάνει και σύγχρονές της μορφές (όπως η Courtney Barnett), αλλά και παλαιότερες (όπως η Liz Phair), δεν μπορείς ούτε για αστείο να την απορρίψεις ως ετερόφωτη προσωπικότητα. Αλλά και συνολικότερα να τη δεις, λαμβάνοντας υπόψη τις επιρροές από Davis Bowie, John Lennon ή και Bob Dylan ακόμα, η Dacus αποτελεί ένα έξοχο παράδειγμα καλλιτεχνικής οντότητας, απόλυτα προσγειωμένης στο δικό της «εδώ», στο δικό της «τώρα». Κι όχι στην τρέχουσα λογική του αστήριχτου hype και της θήρευσης εντυπώσεων μέσω παράπλευρων ή εντελώς εξωκαλλιτεχνικών στοιχείων.

«You don’t wanna be a creator/doesn’t mean you got nothing to say […] You don’t wanna be a leader/doesn’t mean you don’t know the way», λέει κάπου ένα στιχάκι. Έξοχο το μήνυμα, και μάλλον έχει εφαρμογή στην ίδια τη Lucy Dacus. Η οποία μοιάζει και πολλά να έχει να πει, αλλά και τον δρόμο της να έχει βρει.

 

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΛΜΠΟΥΜ

Morrissey - California Son

Ανδρέας Κύρκος

Deathspell Omega - The Furnaces Οf Palingenesia

Χρυσόστομος Τσαπραΐλης

Madonna - Madame X

Ανδρέας Κύρκος

HOT ΣΗΜΕΡΑ!

Ejekt Festival 2019: The Cure + Michael Kiwanuka, Ride, Khruangbin, The Steams

Αποστομωτική εμφάνιση από τους Cure, οι οποίοι έβγαλαν sold-out την Πλατεία Νερού και έδωσαν μια…

Το "Spirit" της Beyoncé αποκτά και επίσημο βιντεοκλίπ

Η Αμερικανίδα σταρ παρέχει πλήρη στήριξη στον νέο Βασιλιά των Λιονταριών με ένα «γράμμα αγάπης προς…

Curtis Harding + The Big Nose Attack

Στην πρώτη του επίσκεψη στην Αθήνα έβγαλε sold-out την ταράτσα του Gazarte, με τη νοσταλγική χροιά…

Οι Korn δίνουν συναυλία μέσα στην έρημο

Δείτε το καινούριο τους βιντεοκλίπ για το "You'll Never Find Me"

Η Ληστεία της Στοκχόλμης (Stockholm)

Αν η ληστεία του Μπρούκλιν ενέπνευσε τη Σκυλίσια Μέρα, η ληστεία στη Στοκχόλμη ενέπνευσε την καλή…

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

Give Sleep A Chance

50 χρόνια από το "Give Peace A Chance" και τα περίφημα bed-ins του John Lennon και της Yoko Ono,…

60 χρόνια από τον θάνατο της Billie Holiday

Το «παράξενο φρούτο» της τζαζ μυθολογίας ήταν μια σαρωτική προσωπικότητα, με πονεμένο μα ταυτόχρονα…

50 χρόνια Space Oddity

Μισό αιώνα ζωής συμπληρώνει σήμερα το πρώτο αριστούργημα του David Bowie, ο οποίος άφησε την…

5 ECM ορόσημα από το παρελθόν, για πρώτη φορά σε βινύλιο

Τι παράδοξο, να βρίσκεις ξανά μπροστά σου, σε δίσκους, εκείνα τα έργα που στην εποχή τους είχαν…