Από την τελευταία εμφάνιση των Metallica στην χώρα μας το 2010 μέχρι και σήμερα, έχουν περάσει 16 χρόνια. Σε αυτό το χρονικό διάστημα έχουν αλλάξει πολλά στον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε το προϊόν που λέγεται συναυλία, ειδικότερα από τα μεγάλα συγκροτήματα όπως οι Metallica. Από τους 30.000-35.000 που ήταν στο Terravibe το 2010, με εισιτήριο που τότε μας φαινόταν ακριβό, και οι τιμές του ήταν από 85€ και έφτανε μέχρι 150 €, σήμερα είχαμε πάνω από 80.000 θεατές στο ΟΑΚΑ, με το φτηνότερο εισιτήριο να ξεκινάει από 85€ και το ακριβότερο να φτάνει στο snake pit στα 550€.
Ήταν 30 Μάιου του 2025 όταν η εταιρεία που τους φέρνει, μας ενημέρωσε ότι η συναυλία ήταν sold out σε χρόνο ρεκόρ, δηλαδή 80.000 θεατές αγοράσαν το εισιτήριο ένα χρόνο πριν την συναυλία. Το πως οι 30.000 θεατές του 2010 έφτασαν τους 80.000 το 2026 για ένα συγκρότημα που παίζει Metal, που έχει έρθει ξανά στην χώρα μας 4 φορές και δεν είναι να πεις ότι έρχονται για πρώτη φόρα και δεν τους έχεις δει ποτέ, είναι ένα καλό case study marketing. Η μια εξήγηση που μπορείς να δώσεις, είναι ότι ο 30-35άρης του 2010 ήρθε τώρα στην συναυλία με τα παιδιά του, που μπορεί να ήταν και αγέννητα τότε. Και αυτό το αναφέρουν όλα τα συγκροτήματα που έχουν πάνω από 30 χρόνια ιστορίας, ότι στο διάστημα των χρόνων δημιουργήθηκε άλλη μια γενιά οπαδών, που μπορεί να μην ξέρουν τα άπαντα του συγκροτήματός, αλλά ξέρουν αρκετά τόσο όσο για να πάνε στην συναυλία. Και υπάρχει και μια άλλη παράμετρος που λέγεται FOMO (fear of missing out) δηλαδή σε μια ελεύθερη μετάφραση «Φοβάστε λίγο μήπως χάσετε κάτι». Αυτό το συναντάμε παντού, στο φούρνο που ξαφνικά έχει ουρά γιατί έχει το ξεχωριστό κρουασάν που έγινε viral, έξω από ένα burger που έχει την ξεχωριστή σάλτσα που βάζει στο φαγητό και τα παραδείγματα είναι πάρα πολλά. Έτσι και σε μια συναυλία, ο κόσμος που ξέρει 4-5 τραγούδια θα πάει μόνο και μόνο για να πει ότι ήταν εκεί.
Τα συγκροτήματα το ξέρουν, και για αυτό έχουν εφαρμόσει μια νέα ορολογία marketing που είναι το experience δηλαδή ότι δεν πάει ο κόσμος απλά σε μια συναυλία, αλλά σε μια ολοκληρωμένη εμπειρία που μπορεί να ξεκινάει και πριν και κατά την διάρκεια, αλλά και μετά την συναυλία. Για αυτό οι Metallica στα special πακέτα της συναυλίας το ονόμαζαν experience με τις τιμές να ξεκινάνε από 550€ και να φτάνουν πάνω από 2.500€. O ένας χρόνος από την ανακοίνωση της συναυλίας πέρασε γρήγορα και μια βδομάδα πριν την συναυλία, έφτασαν πάνω από 80 νταλίκες που είναι απαραίτητες για το στήσιμο της συναυλίας. Για την περιοδεία του M72 η σκηνή έχει κυκλικό σχήμα με διάμετρο περίπου 36,5 μέτρα και περιλαμβάνει έναν εσωτερικό δακτύλιο πλάτους περίπου 6 μέτρων. Γύρω από τη σκηνή υπάρχουν οκτώ κυλινδρικοί πύργοι ύψους περίπου 30 μέτρων, που φιλοξενούν εξοπλισμό φωτισμού, ήχου και βίντεο. Η μεταφορά και η εγκατάσταση της σκηνής απαιτεί 87 φορτηγά και προσωπικό 130 ατόμων, συμπεριλαμβανομένων τεχνικών, εργατών και οδηγών.
Από την προηγούμενη Κυριακή υπήρχαν φωτογραφίες και video από το στήσιμο της σκηνής που μας έβαζαν σιγά-σιγά στο κλίμα της συναυλίας. Αλλά ακόμα περισσότερο στο κλίμα, μας έβαλε η άφιξη του James Hetfield στην χώρα μας, και το απόγευμα της Πέμπτης είχαμε το πρώτο sound check του συγκροτήματος όπου έπαιξαν τραγούδια όπως τα "For Whom The Bell Tolls", "King Nothing," "Lux Æterna," "The Unforgiven", "Fuel," "Wherever I May Roam," "Sad But True," "One" δηλαδή σχεδόν την μισή συναυλία τους! Την Παρασκευή και για 3 ημέρες, άνοιξε και το M72 Pop-Up Shop των Metallica στην Τεχνόπολη, όπου εκεί οι ουρές είχαν σχηματιστεί από νωρίς για να αγοράσουν οι οπαδοί premium συλλεκτικά αντικείμενα, limited screen-printed posters, event t-shirts κτλ. Και παρόλο ότι οι οπαδοί περίμεναν με τις ώρες για να μπουν μέσα στο Pop-Up Shop δεν υπήρχαν ιδιαίτερα παράπονα και γκρίνιες, όταν όπως έγραψε κάποιος χαριτολογώντας εάν περιμένεις 5 λεπτά σε ουρά σε σούπερ μάρκετ κάνεις χαμό. Ο Robert Trujillo, εντωμεταξύ, πρόλαβε και έκανε ένα μπάνιο στις Σπέτσες, και πήγε μα βόλτα στο Ηρώδειο, ενώ κάπου διάβασα (δίχως να είναι επιβεβαιωμένο) ότι ο Kirk Hammett ήταν από μέρες στην χώρα μας. Αρκετοί οπαδοί είχαν πάει έξω από το ΟΑΚΑ και την Παρασκευή για να ακούσουν το soundcheck και η μέρα της συναυλίας επιτέλους έφτασε.
Μέχρι και το Αστεροσκοπείο Αθηνών ασχολήθηκε με τους Metallica καθώς θα παρακολουθούσε με σεισμογράφο τη συναυλία των Metallica , εξετάζοντας αν η μαζική και συγχρονισμένη κίνηση δεκάδων χιλιάδων θεατών μπορεί να δημιουργήσει μετρήσιμες μικροδονήσεις στο έδαφος. Η ώρα εισόδου στην συναυλία ήταν γύρω στις 16:00, αλλά από το πρωί αρκετοί οπαδοί είχαν φτάσει και περίμεναν υπομονετικά για να ανοίξουν οι πόρτες ώστε να προλάβουν να εξασφαλίσουν τις καλύτερες δυνατές θέσεις στην αρένα. Τις τελευταίες ημέρες , έστω και για λίγο, η εταιρεία ανακοίνωνε ότι υπάρχουν ορισμένα διαθέσιμα εισιτήρια τα οποία σε ελάχιστο χρονικό διάστημα γινόταν καπνός, ενώ στο Facebook μέχρι και 1 ώρα πριν την συναυλία υπήρχαν είτε μεταπωλητές που ήθελαν να πουλήσουν τα εισιτήρια σε υψηλότερες τιμές, είτε μεμονωμένοι οπαδοί που είχαν από ακύρωση ένα έξτρα εισιτήριο και τα πουλήσαν στην τιμή ή και χαμηλότερά της αξίας του εισιτηρίου. Μάλιστα υπήρχαν και μερικοί που έδωσαν εισιτήρια δωρεάν την τελευταία στιγμή, και κάποιοι παραχώρησαν το snakepit που είχαν κερδίσει.
Αρκετοί οπαδοί των Metallica είχαν έρθει από το εξωτερικό για να παρακολουθήσουν την συναυλία και μπορεί να περιμέναμε να περάσουν 4-5 τρένα για να μπορέσουμε να μπούμε μέσα σε αυτά, αλλά σε γενικές γραμμές η προσέλευση των θεατών έγινε δίχως πολλά προβλήματα. Όλα τα τηλεοπτικά κανάλια είχαν στείλει ρεπόρτερ για δηλώσεις από τους οπαδούς, και δηλώσεις από διάφορους celebrities που ήρθαν στην συναυλία. Μπορεί να ήρθαν για το θεαθήναι, μπορεί να μην ξέρουν ούτε ένα τραγούδι, αλλά εν έτη 2026 και 200-300 celebrities να ήταν στην συναυλία ανάμεσα σε 80.000 δεν πειράζει κανέναν. Για την ιστορία υπήρχε και στην συναυλία ο Daniel Craig για να την παρακολουθησει. Σε ένα μαζικό θέαμα όπως μια συναυλία, ένας ποδοσφαιρικός αγώνας, θα έχεις όλες τις κατηγορίες οπαδών από τους πλέον φανατικούς, αυτούς που είναι έτοιμη να καυτηριάσουν ένα οποιαδήποτε τεχνικό λάθος που μπορεί να γίνει στην συναυλία, μέχρι αυτούς που έρχονται απλά για να τους δει ο κόσμος, να τραβήξουν και να ποστάρουν μερικά βίντεο και το ίδιο βράδυ να έχουν ξεχάσει την συναυλία. Πριν από τους Metallica είχαμε και 2 support συγκροτήματα, τους Knocked Loose και τους Gojira.
Σε άλλες μέρες τις περιοδείας οι Metallica έχουν μαζί τους τους Pantera, και εδώ μπορώ να πω ότι μας έκατσε καλά το πακέτο. Το 2025 είδαμε τους Gojira στο Release Festival σε Headliner εμφάνιση, και ξανά το 2026, ενώ τους Pantera θα έχουμε την ευκαιρία να τους δούμε σε headliner εμφάνιση το φετινό καλοκαίρι. Τώρα μπορώ να γράψω τα τετριμμένα για τους Knocked Loose ότι είναι απίθανο να κερδίσεις το κοινό των Metallica, όταν το 95% των θεατών έχει έρθει αποκλειστικά για τους Metallica, και ότι ζέσταναν το κοινό με την εμφάνιση τους και κάπως έτσι έγινε. Τώρα για τους Gojira τα πράγματα είναι απλά. Μπορεί να μην μπορώ να συνδεθώ μαζί τους μουσικά, αλλά τους παραδέχομαι για αυτό που έχουν καταφέρει. Δηλαδή να υπολογίζονται ως το επόμενο «μεγάλο» συγκρότημα που να μπορεί να γεμίσει μεγάλους χώρους, κάτι που το κάνουν σε πολλές χώρες. Και για πολλά νέα παιδιά οι Gojira είναι το αγαπημένο τους συγκρότημα και οι μουσικοί ήρωες. Ανάμεσα στα χιλιάδες μπλουζάκι των Metallica που φορούσαν οι θεατές, υπήρχαν και αρκετά των Gojira. Οι Gojira στην μια ώρα που είχαν στην διάθεση τους τα έδωσαν σε ένα άτυπο best-of με τραγούδια όπως το “Silvera”, “Stranded” , “Amazonia” και το “Mea Culpa (Ah! Ça ira!)”. Δεν είχαν κανένα πρόβλημα στην τεράστια σκηνή , ο Mario στα ντραμς είχε στην διάθεση του 2 σετ ντραμς και τον απόλαυσαν οι οπαδοί από διαφορετικές μεριές, ενώ ο Joe Duplantier σε κιθάρα/φωνητικά είναι απλά ο επόμενος μεγάλος frontman-που είναι εδώ και χρόνια. Υποσχέθηκα στον εαυτό μου να τους ακούσω ξανά μπας και έχω κάνει λάθος, αλλά μέχρι τότε θα μου έχει μείνει η εμφάνιση τους.
Born For One Thing • Backbone/Stranded • The Cell • Flying Whales • Love • Mea Culpa (Ah! Ça ira!) • Another World • Silvera • L' Enfant Sauvage • Amazonia
Όπως προαναφέραμε οι Metallica κάνουν την περιοδεία για το 72 Seasons άλμπουμ τους. Εκτός από την εντυπωσιακή σκηνή, σε όσες πόλεις παίζουν 2 ημέρες έχουν 2 τελείως διαφορετικά set list για την κάθε ημέρα, με κανένα τραγούδι να μην είναι το ίδιο. Και καθώς έχουν μειώσει τον αριθμό των τραγουδιών που παίζουν και είναι 15 τραγούδια, σημαίνει ότι εάν τους βλέπαμε 2 ημέρες στην χώρα μας, θα ακούγαμε 30 διαφορετικά τραγούδια. Σήκωνε η χώρα μας 2 ημέρες Metallica στο ΟΑΚΑ; Καθώς η καλοκαιρινή περιοδεία ξεκινούσε από την Ελλάδα, θεωρητικά υπήρχε περιθώριο για μια ημέρα ακόμα, αλλά δεν είμαι τόσο σίγουρος για την τυχόν προσέλευση για 2 ημέρες στο ΟΑΚΑ. Το ότι είναι η πρώτη ημερά της περιοδείας, έχει τα καλά του ότι το συγκρότημα είναι ξεκούραστο, ότι υπάρχει πάντα το στοιχείο της έκπληξης, από την άλλη μερικά συγκροτήματα είναι καλύτεροι όσο περισσότερα live κάνουν, καθώς έχουν λύσει τα όποια τεχνικά θέματα που μπορεί να υπάρχουν κατά την διάρκεια της συναυλίας, έχουν «ζεσταθεί» και είναι πιο άνετοι με τα τραγούδια που παίζουν. Για τους Metallica ξέρεις ότι δεν έχουν πρόβλημα είτε βρίσκονται στην αρχή ή στην μέση της περιοδείας και για τις 2 ώρες που θα βρίσκονται στην σκηνή θα τα δώσουν όλα.
Κατά προσέγγιση η εταιρεία είχε πει ότι η ώρα έναρξης των Metallica θα ήταν 20:30, ένα μικρό δεκαπεντάλεπτο καθυστέρησης δεν πείραξε κανέναν και μάλιστα επί ένα πεντάλεπτο σχεδόν οι θεατές έκαναν το «όλε» στις εξέδρες, το ΟΑΚΑ είχε γεμίσει, με τους ίδιους Metallica να αναφέρουν επίσημα ότι 90.000 θεατές παρευρέθηκαν στην συναυλία, και το τελετουργικό με τον ύμνο των AC/DC “It’s A Long Way To The Top” να ακούγεται από τα ηχεία του ΟΑΚΑ, τις σκηνές από το θρυλικό γουέστερν “Ο καλός, ο Κακός και ο Άσχημος” με το μουσικό θέμα “The Ecstasy of Gold” να παίζει, ήξερες ότι στα επόμενα 2-3 λεπτά οι Metallica θα είναι πάνω στην σκηνή! Και…….. so fucking what (ουπς λάθος, προς στιγμή νόμιζα ότι βρισκόμουν στην Ριζούπολη το 1999), και “Creeping Death” λοιπόν και καπάκι μετά το “For Whom the Bell Tolls”. Δυο τραγούδια για αρχή από το μακρινό 1984 και εποχές Ride The Lighting και η συνέχεια ήταν με ένα από τα καλύτερα τραγούδια των Metallica από το 2000 και μετά το “Moth Into Flame”, μαζί με τις πρώτες φωτιές.
Στις εξέδρες που βρισκόμουν ο ήχος στην αρχή ήταν λίγο περίεργος, στην αρένα ήταν όπως έγραψε και ο Bob Katsionis υπόδειγμα, και δεν έχω λόγω να το αμφισβητήσω. Και για την περιβόητη σκηνή, πάλι ο Bob λέει ότι παρόλο που είναι 1.81 έπρεπε να σηκωθεί στις μύτες για να δει τους Metallica, όπως και ότι δεν άρεσε το στρογγυλό stage, και αυτό το είπαν αρκετοί για το ύψος της σκηνής, όσο και για το stage. Το “King Nothing” που είχαμε για την συνέχεια, οκ, άρεσε σε αρκετό κόσμο, ενώ για να βγει η «υποχρέωση» του ονόματος της περιοδείας, ακούσαμε και το “Lux Æterna” που μας έδωσε την ευκαιρία για ανεφοδιασμό σε νερά- μπίρες. Τώρα που το θυμήθηκα, το να υπάρχει μπίρα άνευ με λεμόνι, όπως και wrap vegan ως επιλογή, το 2010 θα ήταν εκτός συζήτησης, τώρα είναι μια πραγματικότητα. Πριν από λίγο καιρό οι Metallica είχαν ανακοινώσει την «χορταστική» επανακυκλοφορία του Reload και για να το τιμήσουν οι Metallica το συγκεκριμένο άλμπουμ, μας έπαιξαν το "Fuel", και είχε έρθει η ώρα για το Kirk and Rob Doodle. Τι είναι αυτό; Στα 90ς υπήρχε guitar solo, drums solo, bass solo που ήταν κάτι σύνηθες για τα περισσότερα συγκροτήματα.
Οι Metallica για άλλη μια φορά πρωτοπορούν. O Kirk με τον Rob από το 2017 μέχρι και σήμερα, κοιτάνε τα μέρη, τις χώρες τις οποίες θα παίξουν, και βρίσκουν ένα τραγούδι, μια μελωδία που είναι αντιπροσωπευτική για την χώρα που θα παίξουν, με τον Rob να αναλαμβάνει τα φωνητικά. Για την Ελλάδα τι είχαν ετοιμάσει; Παίρνει τον λόγο ο Kirk, και μας ανέφερε σε ελεύθερη μετάφραση ότι πολλές μουσικές κλίμακες έχουν ελληνικά ονόματα, και ανέφερε τον Πυθαγόρα ως τον θεμελιωτή της μουσικής θεωρίας. Κοιτώντας πίσω σε συνεντεύξεις του Hammet, το έχει αναφέρει και στο Rolling Stone, σημάδι ότι πίστευε πραγματικά αυτά που μας είπε στην Αθήνα. Χαριτολογώντας έλεγα ότι το να παίξουν τον "Ο χορός Tου Ζορμπά" μπορεί και να έδινε 1.03 στο στοίχημα, όπως και έγινε με τον Hammet να παίζει τη πασίγνωστη μουσική και το κοινό να χειροκροτεί. Εκεί που νόμιζες ότι τελείωσαν το Doodle , ξαφνικά ακούς ένα γνώριμο ριφ, που με γυρνάει πίσω στην Φρεατίδα το 1998 και τον Rob να τραγουδάει ti Krima, ti Krima, δηλαδή να παίζουν το “Δεν Χωράς Πουθενά” από τις Τρύπες!! Πως έγινε αυτό; Όπως διαβάσαμε στο rockoverdose το ελληνικό fan club Hellas Metallica, είχε προτείνει στο συγκρότημα το Ζορμπά” και τη “Μισιρλού”, το συγκρότημα ήθελε κάτι πιο rock, και τους προτάθηκε το “Δεν Χωράς Πουθενά”. Σημειωτέων ότι αυτή η επικοινωνία είχε γίνει 10 μήνες πριν την συναυλία, σημάδι ότι τα πάντα σε μια περιοδεία των Metallica είναι μελετημένα αρκετό καιρό πριν. Τώρα για κάποιους πιουρίστες που ήθελαν άλλο ελληνικό τραγούδι , κάτι από Sokrates για παράδειγμα ή για κάποιους που ανέφεραν ότι το "Δεν Χωράς Πουθενά", δεν το έπαιξαν καλά οι Rob με τον Kirk, το αφήνουμε ασχολίαστο. Όπως είπαμε τα πάντα είναι μελετημένα, υπάρχουν 4 σετ ντραμς στην 360ο σκηνή, με αποτέλεσμα ο Lars ανά 3-4 τραγούδια να αλλάζει θέση και να πηγαίνει σε άλλο σημείο της σκηνής, ενώ και το συγκρότημα ήταν παντού στην 360ο σκηνή, με την μία στιγμή να τους έχεις και τις 4 μπροστά σου, την άλλη στιγμή να μην έχεις κανέναν μπροστά σου, καθώς έχουν πάει από τις άλλες μεριές. Στα περισσότερα συγκροτήματα ένα τραγούδι επιπέδου “Fade To Black”, θα ήταν πάντα μόνιμο στις ζωντανές εμφανίσεις τους, στους Metallica έχουν το περιθώριο να το παίζουν ελάχιστα τα τελευταία χρόνια και να μην συμβαίνει τίποτα, αλλά στην Ελλάδα ήταν μια ευχάριστη προσθήκη στην set list. Και μιλώντας για set list, για την Αθήνα οι Metallica μπήκαν στην φιλοσοφία ενός best of. Εάν αύριο κυκλοφορούσαν ένα best of οι Metallica, που παρεμπίπτοντος δεν έχουν κυκλοφορήσει ποτέ επίσημα, και περιείχε 15 τραγούδια αυστηρά, ε θεωρώ ότι τα μισά και παραπάνω τραγούδια που ακούσαμε στην Ελλάδα θα υπήρχαν στο CD. Τρελά αγαπημένο το "Wherever I May Roam" και για την συνέχεια το τραγούδι που ξέρουν άπαντες δηλαδή το "Nothing Else Matters".
Χιλιάδες κινητά αποθανάτισαν αυτό το τραγούδι, κάποιοι παλιοί μπορεί και να άναψαν αναπτήρες, και αρκετοί θυμήθηκαν σκηνές από την εφηβεία τους, όταν έδιναν μια 60άρα-90αρα κασέτα σε κάποιον μεγαλύτερο ή σε κάποιο δισκάδικο και του έλεγαν να τους γράψει τις μπαλάντες των Metallica. Μια αναφορά του Hetfield σε ένα παιδί-τον Σπύρο- που πολεμάει την αρρώστια έφερε πολλά χειροκροτήματα, ενώ το βαρύ και ασήκωτο “Sad but True” μας θύμισε ότι δεν χρειάζεται να παίζεις γρήγορα για να ακουστείς heavy, αρκεί ένα διαφορετικό κούρδισμα, να βρεις το κατάλληλο groove και έχεις ένα από τα πιο heavy τραγούδια των Metallica. Από τις οθόνες είχαμε ήχους από εκρήξεις και πυροβολισμούς και η ώρα για το “One” είχε φτάσει. Το πρώτο video clip των Metallica που γύρισαν ποτέ, ένα από τα καλύτερα τραγούδια που έχουν γράψει, ένα τραγούδι που όσες φορές και να το ακούσεις πάντα θα σου φέρνει την ίδια ανατριχίλα. Το σκηνικό με τις μεγάλες μπάλες που το κάνουν αρκετά συγκροτήματα, ποτέ δεν μου άρεσε, αλλά δεν πειράζει καθώς το “Seek & Destroy” είναι ένα τραγούδι για συνεχές air guitar, με τον James φυσικά να λέει στην πρώτη στροφή το «We're scanning the scene in the Athens tonight» και έχοντας φτάσει στο 13ο τραγούδι της συναυλίας ξέραμε ότι μας απομένουν 2 τραγούδια. Όσο και εάν φαίνεται περίεργο νεαρό κόσμος έμαθε τους Metallica και μέσω του Stranger Things, καθώς σε μια επική στιγμή της σειράς υπάρχει το “Master Of Puppets”, και είναι μαγεία να ακούς τον κόσμο να τραγουδάει το μελωδικό πρώτο σόλο του τραγουδιού. Καθώς οι Metallica έχουν κόψει τα τελευταία χρόνια το encore, δίχως καθυστέρηση το “Enter Sandman” με 90.00 κόσμο να τραγουδάει και η συναυλία μετά από σχεδόν 2 ώρες να λαμβάνει τέλος. Κατά λάθος έγραψα συναυλία, αλλά όπως είπα και παραπάνω ήταν κάτι παραπάνω από συναυλία, ήταν μια ολοκληρωμένη εμπειρία. Όπως πια ο Hetfield αναφέρει σε κάθε συναυλία τους, όλοι ανήκουμε στο Metallica family και δεν βρισκόμαστε μόνοι. Και είναι η αίσθηση της συναυλίας που όντως για τις 2 ώρες που κρατά, νιώθεις ότι ανήκεις κάπου. Ανήκεις σε κάτι που ήταν στις αρχές για τους λίγους, τώρα έχει περάσει στις μάζες, αλλά δεν σε πειράζει. Μια διαφήμιση που υπήρχε στο σταθμό Συντάγματος, το είχε επιμεληθεί φίλος γραφίστας φανατικός οπαδός της Metal μουσικής. Το εντυπωσιακό poster με τον Δία σε θρόνο και τις δεκάδες αναφορές στην ιστορία του συγκροτήματος, το έφτιαξε Έλληνας. Το ελληνικό fan club έβαλε το χεράκι του για το doodle. Χιλιάδες άτομα δούλεψαν για αυτή την συναυλία. Ο κόσμος που ήρθε από κάθε σημείο της Ελλάδας και δεν υπολόγισε έξοδα, κούραση κτλ, ένιωθε μέρος της μεγάλης κοινότητας.
Η 5η εμφάνιση των Metallica στην Ελλάδα είναι πια παρελθόν. Δικαιολογώ τους πιτσιρικάδες που μπορεί να λένε ότι είναι η καλύτερη συναυλία που έχουν δει ποτέ. Αλλά αντικειμενικά έχουμε δει και καλύτερες από τους Metallica με μεγαλύτερο set list, με καλύτερη απόδοση από το συγκρότημα , με τραγούδια εκπλήξεις, με πιο πορωμένο πιστό κοινό κτλ. Υπάρχουν οπαδοί που τους έχουν δει πολλές φορές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Τους έχω δει στο Download Festival το 2006 να παίζουν όλο το άλμπουμ Master Of Puppets σε μια καταπληκτική εμφάνιση. Τους έχουμε δει με την βροχή στην Μαλακάσα, ενώ το 2007 είχαν απίστευτο set list. Τι είχε τελικά η εμφάνιση τους το 2026; Αυτό που είχε ήταν η μαζικότητα, τα κλασσικά τραγούδια που ακούσαμε, καθώς και το αίσθημα της γλυκιάς νοσταλγίας που χτύπησε τους σημερινούς πενηντάρηδες το πως ήταν η πρώτη φορά που άκουσαν Metallica, σε πια στιγμή της ζωής τους συνδέθηκαν μαζί τους, καθώς και την πρώτη φορά που τους είδαν και καθώς τα πάντα είναι μελετημένα από το συγκρότημα, κάποια στιγμή στις οθόνες εμφανίστηκαν εισιτήρια από παλιότερες εμφανίσεις τους στην Ελλάδα, καθώς και την συγκίνηση που είχε μεγάλη μερίδα του κοινού που πήγε στην συναυλία μαζί με τα παιδιά του. Άξιζε η εμπειρία λοιπόν; Αναμφισβήτητα ναι, έφυγες γεμάτος εμπειρίες σε ένα μουσικό θέαμα που μόνο τα τεράστια συγκροτήματα μπορούν να σου προσφέρουν και ανυπομονείς να τους δεις ξανά. Πότε θα γίνει αυτό; Ο Lars μας άφησε υποσχέσεις στο τέλος και αν σκεφτείς ότι επίσημα 90.000 θεατές βρέθηκαν στην συναυλία, τότε στα επόμενα χρόνια ελπίζω να τους δούμε ξανά.
Creeping Death
For Whom The Bell Tolls
Moth Into Flame
King Nothing
Lux Æterna
The Unforgiven
Fuel
Kirk And Rob Doodle ("Ο χορός Tου Ζορμπά" & "Δεν Χωράς Πουθενά")
Fade to Black
Wherever I May Roam
Nothing Else Matters
Sad but True
One
Seek & Destroy
Master Of Puppets
Enter Sandman
