search

ΔΙΕΘΝΗ

Η παρέα του Josh Homme φτάνει αναπόφευκτα(;) στον πιο «χορευτικό» της δίσκο, απουσιάζουν όμως οι γερές μελωδίες και οι πραγματικά σπουδαίοι στίχοι...

Label | Matador
Κυκλοφορία | 9/2017
Βαθμολογία | 6

Με την πορεία της δράσης του μέσα από τους Queens Of The Stone Age να χαρακτηρίζεται εξ αρχής από ένα παιχνίδι με τις αντιθέσεις αλλά και με τις προσδοκίες του κοινού του, έμοιαζε μάλλον αναπόφευκτο για τον Josh Homme να αποπειραθεί κάποτε να φτιάξει και έναν «χορευτικό» δίσκο. Αν και, ο συγκεκριμένος τρόπος θεώρησης των πραγμάτων μάλλον αδικεί την αποφασιστικότητα του γκρουπ να πραγματοποιήσει όντως τη συγκεκριμένη κίνηση –προς ερεθισμό των απανταχού καθαρολόγων ροκάδων.

Αν βέβαια κατέχεις τη θέση που απολαμβάνει ο Homme στα σαλόνια του σημερινού ροκ κόσμου, η επιλογή του Mark Ronson για την καρέκλα του παραγωγού μοιάζει επίσης προφανής. Είναι μάλιστα τέτοια η εμπιστοσύνη που του δείχνει η μπάντα, ώστε αυτός γίνεται ο πρώτος παραγωγός που αποκτά αποκλειστικό credit σε δίσκο των Queens Of The Stone Age –ενώ πάντα έβαζε το χεράκι του και ο Homme στην όλη υπόθεση. Αυτή η «μοναξιά» στο control room έρχεται να κουμπώσει με μια εξίσου διαφορετική αντιμετώπιση στο ίδιο το στούντιο: η μπάντα αποφεύγει εδώ εκείνο που αποτέλεσε σταθερά της δισκογραφίας της, τη συμμετοχή δηλαδή διάσημων καλεσμένων, και επικεντρώνεται αδιατάραχτα στην εσωτερική της χημεία. Homme (φωνή, κιθάρα), Troy Van Leeuwen (κιθάρα, πλήκτρα, φωνητικά), Dean Fertita (πλήκτρα, κιθάρα, φωνητικά), Michael Shuman (μπάσο, φωνή) & Jon Theodore (τύμπανα), συν κάποιοι «άσημοι» εκτελεστές εδώ κι εκεί, είναι οι αποκλειστικοί υπεύθυνοι για το τι ακούγεται στο Villains.



Αλλά το πώς ακούγονται τα 9 νέα τραγούδια της μπάντας, φέρει φαρδιά-πλατιά την υπογραφή του Ronson· και είναι μάλιστα ο παράγοντας που προκαλεί τη μεγαλύτερη έκπληξη. Μπορεί η μασίφ αισθητική, η κιθαροκεντρική λογική και το παιχνίδι στον τομέα των φωνητικών να παραμένουν ως αναγνωρίσιμα στοιχεία των Queens Of The Stone Age, όμως όλα περνούν τώρα μέσα από το καλειδοσκοπικό φίλτρο του διάσημου παραγωγού. Το προκύπτον χαρμάνι ισορροπεί τελικά στην ουδέτερη ζώνη ανάμεσα στο ρετρό και στην αναζήτηση της πρωτοτυπίας: η εγκυκλοπαιδική γνώση του Ronson γύρω από την ευρύτερη ποπ παρακαταθήκη δεν καταπίνει (ευτυχώς) την επιζούσα τάση της μπάντας να υποσκάπτει το όποιο δεδομένο πλαίσιο.

Αλλά το Villains τα έχει τα θεματάκια του. Κατ’ αρχάς, μακρηγορεί: η μεγάλη πλειονότητα των κομματιών παίζει πάνω από τα 5 λεπτά σε διάρκεια, χωρίς να δικαιολογείται (παρά μόνο σε ελάχιστες περιπτώσεις) μια τέτοια επιλογή. Έπειτα είναι και η αρκετά ομογενοποιημένη ατμόσφαιρα που το διέπει, αφού ο disco/glam διάκοσμος, με γενναίες κλίσεις της κεφαλής προς τη μεριά του David Bowie, επιβάλλεται μάλλον ως πανάκεια, τη στιγμή που απουσιάζουν οι γερές μελωδίες και οι πραγματικά σπουδαίοι στίχοι. Όποτε σκάει απ’ τα ηχεία κάτι πραγματικά διαφορετικό, όπως η αλητεία του “Head Like A Haunted House”, το προαναφερθέν γεγονός γίνεται ακόμα πιο προφανές.

«Life is hard, that’s why no one survives», τραγουδάει στο εναρκτήριο “Feet Don’t Fail Me” ο Homme, με το γνωστό, σαρδόνιο χιούμορ του. Μεγάλη αλήθεια αυτή, αλλά προς το παρόν ο Αμερικανός έχει βρει τον τρόπο να κρατάει το σημαντικότερο καλλιτεχνικό όχημά του πάνω από το νερό. Κι αν στο 7ο άλμπουμ του μοιάζει να το καταφέρνει οριακά –περισσότερο μέσω των εξωτερικών εντυπώσεων και λιγότερο με κάποιο ουσιαστικό επίτευγμα– το κλείσιμο της συλλογής με το “Villains Of Circumstance”, με το δυνατότερο και φωτεινότερο ρεφρέν της δηλαδή, δίνει μπόλικο χώρο στην αισιόδοξη σκέψη ότι (ενδεχομένως) εδώ έχουν φυτευτεί οι σπόροι για μια πιο στιβαρή και ενδιαφέρουσα συνέχεια.

 

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΛΜΠΟΥΜ

Morrissey - California Son

Ανδρέας Κύρκος

Deathspell Omega - The Furnaces Οf Palingenesia

Χρυσόστομος Τσαπραΐλης

HOT ΣΗΜΕΡΑ!

Γιατί ο 2Pac χώρισε τη Madonna, πίσω στη δεκαετία του 1990;

Γράμμα της εποχής βγαίνει τώρα σε δημοπρασία, παρά τις προσπάθειες της Βασίλισσας της Ποπ να τη…

Skid Row

Skid Row και sold-out το 2019, γίνεται; Και όμως, γίνεται! Και όχι μόνο αυτό, αλλά όσοι δεν ήρθαν,…

Τα 300 drones των Duran Duran

Το γκρουπ γιόρτασε με τον δικό του τρόπο τα 50 χρόνια από τότε που ο Άνθρωπος πάτησε στο Φεγγάρι

Omara Portuondo

Παρότι 88, πλέον, η Κουβανέζα βασίλισσα του Buena Vista Social Club απέδειξε στην Τεχνόπολη ότι…

60 χρόνια από τον θάνατο της Billie Holiday

Το «παράξενο φρούτο» της τζαζ μυθολογίας ήταν μια σαρωτική προσωπικότητα, με πονεμένο μα ταυτόχρονα…

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

10+2 αγαπημένοι δίσκοι για τους Social Waste

Μοιράζονται με τον Jamal τη 2η μέρα του επερχόμενου Urban Athens Festival (Τετάρτη 3, Πέμπτη 4,…

Give Sleep A Chance

50 χρόνια από το "Give Peace A Chance" και τα περίφημα bed-ins του John Lennon και της Yoko Ono,…

60 χρόνια από τον θάνατο της Billie Holiday

Το «παράξενο φρούτο» της τζαζ μυθολογίας ήταν μια σαρωτική προσωπικότητα, με πονεμένο μα ταυτόχρονα…

50 χρόνια Space Oddity

Μισό αιώνα ζωής συμπληρώνει σήμερα το πρώτο αριστούργημα του David Bowie, ο οποίος άφησε την…