Midlake - Antiphon

Label
Bella Union/EMI
Κυκλοφορία
Νοε-13
Βαθμολογία
5
Μιχάλης Τσαντίλας
Μιχάλης Τσαντίλας

Η ιστορία είναι λίγο/πολύ γνωστή: πριν έναν χρόνο, ο Tim Smith –ερμηνευτής και κύριος συνθέτης των Midlake– αποχώρησε από το γκρουπ για να ακολουθήσει προσωπική καριέρα. Τα εναπομείναντα μέλη αποφάσισαν να συνεχίσουν χωρίς εκείνον και τη θέση πίσω από το μικρόφωνο πήρε ο κιθαρίστας Eric Pulido. Έτσι, το Antiphon δεν είναι απλά ο πρώτος καρπός αυτού του νέου line-up, αλλά και ο δίσκος που επιχειρεί να δικαιολογήσει την απόφαση του Pulido και των υπολοίπων να κρατήσουν το όνομα Midlake.

Πράγματι, τα όσα ακούμε εδώ δεν μαρτυρούν ουσιαστική αλλαγή κατεύθυνσης, αλλά μάλλον την προσπάθεια της μπάντας να συνεχίσει στο μονοπάτι όπου την είχε οδηγήσει ο Smith. Η μόνη διαφοροποίηση είναι ότι πλέον η φολκ κατεύθυνσή τους –όπως διαγράφηκε στο The Courage Of Others του 2010– υπηρετείται από έναν ήχο με ευδιάκριτα psych στοιχεία, με κιθάρες που αντηχούν σαν να ηχογραφήθηκαν σε κάποιο σπήλαιο. Αυτό το στοιχείο δίνει αρχικά, συν το διαφορετικό φωνητικό ηχόχρωμα, μια αίσθηση φρεσκάδας στο Antiphon.

Αλλά η αίσθηση γρήγορα υποχωρεί, καθώς κυλάει ο δίσκος, γιατί ανακύπτουν θέματα τα οποία δεν μπορείς να προσπεράσεις εύκολα. Το κυριότερο είναι ότι σε αυτήν τη νέα εκδοχή τους οι Midlake ακούγονται πιο απρόσωποι από ποτέ. Κι ένας τέτοιος χαρακτηρισμός είναι όπως καταλαβαίνετε βαρύς για ένα συγκρότημα που, αν και υπήρξε πάντα απολαυστικό, σχεδόν ποτέ δεν ακούστηκε ιδιαίτερα πρωτότυπο... Θέλω να πω, τον συγκεκριμένο ήχο τον έχουμε ακούσει τόσες φορές, ώστε πλέον απαιτείται κάτι πραγματικά αξιόλογο συνθετικά για να μπορέσει να φανεί αποτελεσματικός. Κι αυτό το κάτι παραπάνω διαφεύγει από τους Midlake στο Antiphon.

Για να μην είμαστε άδικοι, το πρώτο μισό του άλμπουμ διαθέτει αρκετές όμορφες στιγμές (το ομώνυμο, το ορχηστρικό “Vale” ή το “The Old And The Young”, που είναι μάλλον και το καλύτερο τραγούδι εδώ), οι οποίες κερδίζουν κάποιους πόντους. Στη συνέχεια, όμως, η ακρόαση καταλήγει σε μια αίσθηση deja-vu, που τελικά καταπίνει ολόκληρο τον δίσκο. Και δεν βοηθάει δυστυχώς η μονόχρωμη φωνή του Pulido, ούτε βέβαια και κάτι στιχουργικές λοξοδρομήσεις από την πεπατημένη.

Δεν είναι πάντως κακός δίσκος το Antiphon. Περισσότερο είναι μια αποπροσανατολισμένη δουλειά, η οποία προσπαθεί να σαγηνεύσει με την ατμόσφαιρά της, παρά με το περιεχόμενο των τραγουδιών της. Αν μη τι άλλο, θα πρέπει να είμαστε υπομονετικοί με τους Midlake, καθώς προέρχονται από ένα σοκ που δεν είναι καθόλου μικρό. Το Antiphon, λοιπόν, μπορεί να λογιστεί και ως ένας αντιπερισπασμός, που πιθανότατα θα τους δώσει χρόνο για να ανασυνταχθούν πλήρως.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Γνωστός μας ως μπασίστας των Guns N' Roses, εμπνέεται εδώ από την καθημερινότητα και κάνει μια ...
Επικοί καλπασμοί, θραυσματικές σκηνές της υπαίθρου και άγαρμπα γυναικεία φωνητικά με κορώνες ...
Αξιοθαύμαστο το μέτρο των ερμηνειών σε μια εποχή γεμάτη φωνακλάδες, κεντημένες βελονιά-βελονιά οι

FEATURED TODAY

Μουσικός και εκπαιδευτικός, άνθρωπος με συγκροτημένη και φιλοσοφημένη σκέψη, επανέρχεται δισκογραφικά με μία ακόμα επίσκεψη στο ρεμπέτικο και παραδοσιακό ...
Έστω κι αν χάθηκαν πάνω στη σκηνή του Gagarin λόγω της παγερής τους στατικότητας, έχτισαν μια γέφυρα μεταξύ του παρελθόντος και του φετινού άλμπουμ αρκούντως
Σε τι είναι καλύτερος ο Neil Young από τον Bob Dylan; Γιατί θεωρεί ιδιοφυή τον Anderson .Paak; Τι σημαίνει σήμερα ο αρχαίος θεός Πάνας; Πόσο αγαπάει τον Άνεμο

HOT STORIES

Δείτε το βιντεοκλίπ μίας ακόμα επιλογής για τον κύκλο Τα Σκέτα
Ο διάσημος ηθοποιός παίζει και στη νέα ταινία του Μάρτιν Σκορσέζε, η οποία καταφτάνει αυτήν την εβδομάδα και στα ελληνικά σινεμά
Top
Στo avopolis.gr χρησιμοποιούμε cookies για να διασφαλίσουμε την εύρυθμη λειτουργία του site και την καλύτερη εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την πλοήγησή σας στο site, αποδέχεστε τη χρήση των cookies και την πολιτική απορρήτου. More details…