search

ΕΛΛΗΝΙΚΑ

Ήσυχος δίσκος με σκοτεινή στιχουργική, ο οποίος εκπροσωπεί μια νεολαιίστικη ελλαδικότητα που πίνει τσίπουρα στα ρημαγμένα Εξάρχεια, αντιπαλεύει την καταναλωτική μανία, κλείνεται στον κόσμο της και συνθέτει για τον κόσμο όλον...

Label | B-otherSide Records & Μικρός Ερωτικός
Κυκλοφορία | 7/2018
Βαθμολογία | 7,5

Οι Usurum με εξέπληξαν ευχάριστα. Από όποια μεριά της δισκογραφικής διαδικασίας κι αν τους επεξεργάστηκα (ενορχήστρωση, στιχουργική, μελωδίες, ερμηνείες, ακόμα και της αισθητικής του άλμπουμ ως αντικείμενο), κατέληξα ότι το Μη & Δεν είναι μία συνεπής καλλιτεχνική δημιουργία, μέσα από την οποία αναδύονται όλες οι αλληλένδετες πολιτισμικές επιρροές του συγκροτήματος.

Για απροσδιόριστο λόγο, κατά τις επαναλαμβανόμενες ακροάσεις ερχόντουσαν συνέχεια στο μυαλό μου οι Κόρε.Ύδρο. της δεκαετίας του 2000. Χωρίς να έχουν καμία σχέση τα δύο γκρουπ στο ύφος τους, μου βγάζουν ακριβώς το ίδιο συναίσθημα. Συναίσθημα-συμπέρασμα που δεν σχηματίζεται από υποκειμενικές κρίσεις αισθητικής, αλλά από την ορθή συνθετική διαδικασία την οποία ακολουθούν αμφότεροι και που (εκ της εφαρμογής της) θέτει το καλλιτεχνικό τους έργο ως δομικά στιβαρό.



Θα ξεκινήσω από το γεγονός ότι οι Usurum γράφουν στα ελληνικά. Δεν είναι πράξη αντίδρασης απέναντι στο κύμα της αγγλόφωνης σκηνής, αλλά μία ουσιαστική ανάγκη να εκφράσουν νου και καρδιά με τον πιο εύγλωττο τρόπο, που δεν είναι άλλος από τη μητρική τους γλώσσα. Και νομίζω ότι δεν θα μπορούσαν να πράξουν διαφορετικά, γιατί οι Usurum εκπροσωπούν μια αυταπόδεικτη ελλαδική παράδοση, η οποία ξεκινάει από τις παγανιστικές τους μελωδίες, συνεχίζει με επιρροές από τη βουκολική τραγουδοποιία του Θανάση Παπακωνσταντίνου (αν και κατά τι πιο εκλεπτυσμένοι) και καταλήγει στην ποίηση του Ναπολέοντα Λαπαθιώτη. Όλα αυτά, λοιπόν, δεν μπορούν να αποδοθούν μέσα από άλλο ερμηνευτικό πλαίσιο, πέραν της ελληνικής γλώσσας.

Από τη μία, κάτι τέτοιο κάνει τους Usurum καλλιτέχνες αποκλειστικά εσωτερικής κατανάλωσης, μιας εσωστρεφούς και μικρής αγοράς. Από την άλλη, όμως, τους ανάγει σε φρέσκους αντιπρόσωπους μιας εξωτικής μουσικής που παράγεται κάπου στην άκρη της Βαλκανικής Χερσονήσου και είναι ικανή να ελκύει ακροατές από όλη την υφήλιο. Είναι ένας δίσκος δηλαδή που μπορεί να καταφέρει να αφορά τον αλλόγλωσσο, ακριβώς γιατί καταφέρνει να περάσει στη μουσική έκφραση όλα αυτά που δεν αντιλαμβάνεσαι αν δεν καταλαβαίνεις τους στίχους.

Οι μελωδίες των Usurum δεν τραβιούνται από τα μαλλιά, αλλά συνθέτουν έναν ήσυχο δίσκο, ο οποίος ανοίγει με το "Άκου (Το Τραγούδι Της Εφηβείας)" και κλείνει με μία μελωδική "Προσευχή", θέτοντας έτσι ως θεμέλιο υλικό τη μουσική νηνεμία. Στην ησυχία αυτή πυροτεχνήματα έντασης εμφανίζονται με το "Μη & Δεν", με την εξαγνιστική αίσθηση του πολυφωνικού χορικού "Νηφάλιος", καθώς και στο εξαιρετικό ντουέτο με τον Φοίβο Δεληβοριά "(Δε)Θέλω". Οι ερμηνείες του Κοσμά Λαμπίδη ακολουθούν το νηφάλιο τέμπο κι ενώ θα μπορούσαν εύκολα να σε υπνωτίσουν, σε οδηγούν να κρατηθείς για μία καθολική ακρόαση.

Στα παραπάνω παίζει ασφαλώς μεγάλο ρόλο η σκέψη των Usurum για την ενορχήστρωση, η οποία προσπαθεί να προσομοιάσει στη μελωδία ενός μουσικού κουτιού. Εύκολη λύση, θα πει κάποιος, η επίκληση στον παιδικό, συναισθηματικό κόσμο· όμως ο συνδυασμός μιας συνεχώς παρούσας σκοτεινής στιχουργικής –η οποία με κάθε ευκαιρία σκιαγραφεί τον θάνατο– λειτουργεί αντικρουόμενα και γοητευτικά. Εντωμεταξύ το μουσικό κουτί πράγματι υπάρχει, τι κι αν έχει διαστάσεις 3Χ3: η ηχογράφηση έγινε σε 2 δωμάτια, με ερασιτεχνικές και αντίξοες συνθήκες, με εργαλεία όπως ξεκούρδιστο πιάνο, κουδούνια, μεταλλόφωνο, ντέφι, κιθαρόνια, συνθεσάιζερ κ.ά.

Αν και τα 10 τραγούδια του Μη & Δεν αποτελούν έναν μικρό θησαυρό το καθένα ξεχωριστά, θα αναφερθώ ειδικά στο "Σ' Ονειρεύτηκα", καθώς θα μπορούσε να αποτελέσει την αρχή για το επόμενο πόνημα των Usurum. Προφανώς, η χρήση του συνθεσάιζερ μας μεταφέρει σε έναν Daftpunk-ικό κόσμο, αλλά στο σύνολό του το τραγούδι κάνει ένα βηματάκι πιο πέρα, αφήνοντας πίσω τις πολυ-επεξεργασμένες έντεχνες καταβολές και, φλερτάροντας με μια ηλεκτρονική νεο-πόπ κουλτούρα (ναι, κάπου εδώ κολλάνε και οι Κόρε.Ύδρο.).

Εν κατακλείδι, οι Usurum κάνουν κάτι που δεν κάνουν πάρα πολλοί συνομήλικοι συνδημιουργοί τους: συνθέτουν λιτά και πολυνοηματικά, κλέβουν με γνώση και γράφουν γι' αυτό που είναι, όσο το έχουν ανακαλύψει ακόμα. Νεολαίοι είναι, οι οποίοι επανακυκλοφορούν στα ρημαγμένα Εξάρχεια, πίνουν τσίπουρα, αντιπαλεύουν την καταναλωτική μανία, κλείνονται στον κόσμο τους και συνθέτουν για τον κόσμο όλο. Το Μη & Δεν είναι ένα άκρως εμπνευσμένο άλμπουμ από την αρχή μέχρι το τέλος, από τον στίχο μέχρι τη φωτογραφία του εκπληκτικού εξωφύλλου, από την αθωότητα της μελωδίας μέχρι τις σκωπτικές ματιές του γκρουπ στα ερασιτεχνικά βιντεοκλίπ.

 

 

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΛΜΠΟΥΜ

Morrissey - California Son

Ανδρέας Κύρκος

Deathspell Omega - The Furnaces Οf Palingenesia

Χρυσόστομος Τσαπραΐλης

HOT ΣΗΜΕΡΑ!

60 χρόνια από τον θάνατο της Billie Holiday

Το «παράξενο φρούτο» της τζαζ μυθολογίας ήταν μια σαρωτική προσωπικότητα, με πονεμένο μα ταυτόχρονα…

Η Pink κατηγορείται για ασέβεια απέναντι στο Ολοκαύτωμα των Εβραίων

Της βγήκε ξινή η βόλτα που πήγε τα παιδιά της στο Βερολίνο 

Οι IDLES γίνονται χαρακτήρες σε ρετρό ηλεκτρονικό παιχνίδι

Δείτε το βιντεοκλίπ για το "Never Fight A Man With A Perm"

AthensRocks Festival 2019: Slayer + Rotting Christ, Leprous, Suicidal Angels

Σε μιάμιση ώρα οι Slayer περάσαν 37 χρόνια ιστορίας, σε μια αποχαιρετιστήρια συναυλία που έμοιαζε…

Tindersticks

Κι αν κάτι έλειψε από τις ενορχηστρώσεις, το τραχύ βελούδο της φωνής του Stuart Staples και η…

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

10+2 αγαπημένοι δίσκοι για τους Social Waste

Μοιράζονται με τον Jamal τη 2η μέρα του επερχόμενου Urban Athens Festival (Τετάρτη 3, Πέμπτη 4,…

10 αγαπημένοι δίσκοι για τους Half Gramme Of Soma

Με το πρώτο Urban Athens Festival να βρίσκεται πια προ των πυλών (Τετάρτη 3, Πέμπτη 4, Παρασκευή 5,…

Give Sleep A Chance

50 χρόνια από το "Give Peace A Chance" και τα περίφημα bed-ins του John Lennon και της Yoko Ono,…

50 χρόνια Space Oddity

Μισό αιώνα ζωής συμπληρώνει σήμερα το πρώτο αριστούργημα του David Bowie, ο οποίος άφησε την…

60 χρόνια από τον θάνατο της Billie Holiday

Το «παράξενο φρούτο» της τζαζ μυθολογίας ήταν μια σαρωτική προσωπικότητα, με πονεμένο μα ταυτόχρονα…