No Clear Mind - Makena

Η εγχώρια μπάντα που πόσταραν κάποτε και οι xx δίνει έναν όμορφο indie δίσκο με ηλεκτρονικές παρεμβολές, που ψάχνει τις βαθύτερες ανάγκες κάτω από τις γλυκόπικρες στιγμές της καθημερινής ζωής...

Label
ανεξάρτητη έκδοση
Κυκλοφορία
1/2017
Βαθμολογία
7
Χάρης Συμβουλίδης
Χάρης Συμβουλίδης

Στον 3ο τους δίσκο, οι No Clear Mind αλλάζουν ορισμένα από όσα γνωρίζαμε γι' αυτούς με βάση το Dream Is Destiny (2012) και κυρίως το Mets (2013), παραμένουν όμως ταγμένοι στην αναζήτηση μιας συγκεκριμένης πτύχωσης της ομορφιάς, που στο μουσικό στερέωμα είναι αλληλένδετη με τις indie ευαισθησίες και γενικά την indie ενατένιση του κόσμου.

Στην επιφάνεια, βέβαια, η ταμπέλα «indie» φαίνεται (εν έτει 2017) αρκετά περιοριστική για τα όσα παίζουν στο Makena: με το ό,τι indie να μη διανύει τις καλύτερες μέρες του και με την εν λόγω διεθνή σκηνή να έχει χαθεί στον ατέρμονο μηρυκασμό διαφόρων ένδοξων υπο-ειδών του εναλλακτικού παρελθόντος, η παρέα την οποία κάποτε πόσταραν και οι The xx ανάμεσα στις μουσικές που τράβηξαν την προσοχή τους, δείχνει να έχει κάτι περισσότερο να πει. Η παλέτα δηλαδή των No Clear Mind είναι σαφώς υπερβατική της όποιας αναιμικής αναβίωσης, ενώ τους διακρίνει φοβερή άνεση στο πώς περιδιαβαίνουν από την ψυχεδελική φάση των Pink Floyd στο shoegaze και από εκεί στους Mercury Rev του Deserter's Songs και στους Radiohead ή από τον Brian Eno εποχής Another Green World στους Sigur Rós των αρχών των zeros.

Πρέπει ωστόσο να επισημανθεί ότι οι αποστάσεις που διανύονται δεν είναι μεγάλες. Είναι μια παρατήρηση χωρίς αξιολογική διάθεση για το γκρουπ αυτή, στοχευμένη ενάντια σε έναν «μύθο» που χτίζουν μεθοδικά διάφοροι indie μουσικογραφιάδες, όσοι τέλος πάντων νομίζουν ότι το να πας από τους Pink Floyd του Ummagumma στους Radiohead είναι ολόκληρο ταξίδι (όχι, δεν είναι) και ότι αν βάλεις και μερικά ηλεκτρονικά στο όλο κουρκούτι αποφεύγοντας παράλληλα τα εύληπτα ρεφρέν, ποιείς «πειραματισμό» (όχι, δεν ποιείς). Άλλωστε, η άλλη όψη των indie αδιεξόδων του 21ου αιώνα –η ας την πούμε πιο «υγιής»– είναι εκείνη που αναζητεί τη φυγή προς τα μπροστά μέσω του ανακατέματος διαφόρων underground στιλ του παρελθόντος, λιγότερο ή περισσότερο όσων προέταξαν τον λυρισμό και την εξερεύνηση του προσωπικού σύμπαντος. Από αυτήν λοιπόν την άποψη, το Makena δεν είναι κάποιο λαβυρινθώδες εργαστήριο ηχητικών καινοτομιών, αλλά ένας indie δίσκος με ηλεκτρονικές παρεμβολές.

Ένας όμως καλός indie δίσκος με ηλεκτρονικές παρεμβολές.

Ένας δίσκος με πολλή λεπτοδουλειά ως προς τα τεχνικά του χαρακτηριστικά, πρώτα-πρώτα (παιξίματα, ενορχηστρώσεις, μίξη και παραγωγή είναι για άριστα), η οποία ποτέ δεν γίνεται αυτοσκοπός. Αντιθέτως, οι Βασίλης Ντοκάκης,  Λευτέρης Βολάνης & Δημήτρης Παγίδας προτάσσουν σε κάθε περίπτωση ένα καλλιτεχνικό όραμα που αναζητεί την καθησυχαστική αλήθεια της μελαγχολίας, που ψάχνει για τις βαθύτερες συναισθηματικές ανάγκες κάτω από τις γλυκόπικρες στιγμές της καθημερινής ζωής, που δείχνει να εκτιμά πόση αξία έχει «A warm smile in the morning and a place in the sun», αλλά και μια αφράτη φωνητική μελωδία σαν κι εκείνη του εναρκτήριου "In June", η οποία δίνει τον τόνο για όσα ακούμε στο άλμπουμ.

Το Makena είναι έτσι μια δουλειά απευθυνόμενη σε όσους αντιλαμβάνονται εαυτούς ως ανθρώπους-νησίδες μέσα στο σύνθετο αστικό πλέγμα της εποχής μας, μα επιμένουν να θέτουν «μεγάλα» ερωτήματα σε μη έναστρες νύχτες και να ψάχνουν όσα κάνουν τις πόλεις μας τόπους έμπνευσης και όχι τοπία αλλοτριωτικού σκότους. Ενδεχομένως με μια ευαισθησία, ευγένεια και διακριτικότητα που σε μένα προσωπικά πέφτει κομματάκι υπερβολική, μα σε κάθε περίπτωση συνάδει πλήρως με τις αναφορές των No Clear Mind και τη στόχευση του νέου τους υλικού, όντας έτσι σε θέση να δώσει εξαιρετικά τραγούδια σαν τα "Saint John", "Lulu" και "Starless Night", στα οποία οι κιθάρες και τα αναλογικά σίνθια ακούγονται όσο «αιθέρια» και «ζεστά» τα θέλει το γνωστό κλισέ των κριτικών.

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Ξαναγυρνάει στο κλίμα του οριακού Endless Summer (2001), διαλέγει όμως ένα πιο εγκεφαλικό μονοπάτι
Αποτυπώνονται ως μέρος μιας ελευθεριακής παράδοσης που συνδυάζει τη φαντασία με τη μαχητική ...
Ίσως να μην πιάσουν ξανά τις επιτυχίες του El Camino (2011), πάντως πετυχαίνουν και με το παραπάνω

FEATURED TODAY

Δεν έπαιξε κανένα μεγάλο hit, δεν μίλησε στο κοινό, δεν χαμογέλασε, δεν μετακινήθηκε από τη θέση του. Γενικά, δεν... Από πού ερχόταν λοιπόν αυτή η μαγεία που

Ένα μεγαλειώδες, τρισδιάστατο σχόλιο σε techno εκδοχή, πάνω στην ανθρώπινη ύπαρξη, στην κλιματική αλλαγή και στην αιώνια δίψα για το άπειρο, με «σφραγίδα» ...
Δάφνινο στεφάνι αξίζει σε αυτό το ζηλευτό, διεθνών προδιαγραφών ανέβασμα της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, που αποτυπώνει τους μεγάλους κώδικες της όπερας, αλλά και

HOT STORIES

Την Κυριακή 14 Ιουνίου - δείτε όλες τις πληροφορίες για τα εισιτήρια
Το Netflix γυρνάει σε ταινία κινουμένων σχεδίων ένα βιβλίο του από το 2005
Δείτε το καινούριο βιντεοκλίπ της παρέας του Chris Martin για το "Εveryday Life"
Top
Στo avopolis.gr χρησιμοποιούμε cookies για να διασφαλίσουμε την εύρυθμη λειτουργία του site και την καλύτερη εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την πλοήγησή σας στο site, αποδέχεστε τη χρήση των cookies και την πολιτική απορρήτου. More details…