Το "England Screaming" βρίσκει τον Wreckless Eric να ξαναπιάνει κάποια παλιά τραγούδια από τα 80s γεμάτα punk υπεροψία, καυστική σάτιρα και hooks που, τελικά, αντέχουν στον χρόνο.
Η Melody’s Echo Chamber επιστρέφει με το "Unclouded", ένα ψυχεδελικό dream-pop άλμπουμ εκτός χρόνου, πανέμορφο στην ατμόσφαιρα, αλλά πιο φευγαλέο στη μνήμη.
Ο νέος δίσκος των Ulver, με τίτλο Neverland, κυκλοφόρησε ξαφνικά λίγες στιγμές πριν το κλείσιμο του 2025, στις 31 Δεκεμβρίου, σε ψηφιακή μορφή, συνεχίζοντας την πάγια πλέον τακτική του συγκροτήματος να αιφνιδιάζει και να αποφεύγει κάθε συμβατική λογική κυκλοφορίας.
Η PJ Harvey αποκάλυψε πως βρίσκεται ήδη σε δημιουργική φάση για νέο άλμπουμ και νέο βιβλίο, μέσα από μια στοχαστική ανάρτηση που μοιράστηκε την παραμονή της Πρωτοχρονιάς.
Η Amy Taylor, τραγουδίστρια των Amyl and the Sniffers, κατέθεσε αγωγή σε δικαστήριο των Ηνωμένων Πολιτειών κατηγορώντας τη φωτογράφο Jamie Nelson για «εκμετάλλευση της εικόνας της» χωρίς τη ρητή της...
Η Jill Scott επιστρέφει στη μουσική με το "To Whom This May Concern", γιορτάζοντας τη συλλογικότητα, τη μνήμη και τους «beautiful people» της ζωής της.
Το Decibel Rebel Festival επιστρέφει για τέταρτη φορά στην Καβάλα και επιβεβαιώνει πως έχει πλέον καθιερωθεί ως ένας από τους πιο συνεπείς και ουσιαστικούς underground metal θεσμούς της Βόρειας...
Κάποτε η πίστα ήταν χώρος απώλειας ελέγχου. Σήμερα είναι χώρος αυτοπαρατήρησης, metrics και stories. Κι όμως, όσο κι αν το underground το κηδέψαμε πρόωρα, υπάρχει ακόμα μια ενοχλητική αλήθεια που...
Με αφορμή τα 80 χρόνια από τη γέννηση του Lemmy Kilmister, το Avopolis παρουσιάζει ένα ειδικό αφιέρωμα στη διαχρονική συνεισφορά των Motörhead στο rock 'n' roll και στις ακραίες μορφές της...
Κάθε χρονιά αφήνει πίσω της δίσκους που ξεχωρίζουν, διχάζουν και τελικά «αντέχουν». Στο Avopolis συγκεντρώσαμε τις προσωπικές "δεκάδες" των συνεργατών μας, χωρίς κανόνες. Μόνο με το πάθος που μας...
Οι Bokavoy μόλις κυκλοφόρησαν το πρώτο τους άλμπουμ, ένα soundtrack χωρίς ταινία, γεννημένο από αϋπνία, αστική θολούρα και τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στο οικείο και το αφηρημένο.
Ένα σπάνιο ελληνικό jazz κόσμημα του 1966, με τη μουσική του Μίμη Πλέσσα να θυμίζει πως κάποια τραγούδια γράφτηκαν για όσα ζήσαμε ή απλώς τολμήσαμε να φανταστούμε.
