Οι She Past Away γεννήθηκαν μέσα στη νοσταλγια των ‘80s. Από τα πρώτα τους βήματα στην Προύσα μέχρι τον μετασχηματισμό τους σε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα ονόματα της σύγχρονης dark wave σκηνής, το δίδυμο των Volkan Caner και Doruk Öztürkcan δημιούργησε έναν ήχο που δεν βασίστηκε μόνο στην αισθητική του post-punk και του EBM, αλλά κατάφερε μέσα από την σκοτεινή προσέγγιση του και με ένα συναίσθημα που προηγείται πάντα τη γλώσσας, να αγγίζει ανθρώπους σε τόσο διαφορετικές γωνιές του κόσμου, ακόμα κι αν οι στίχοι τους παραμένουν ακατανόητοι για τους περισσότερους.
Λίγο πριν την επιστροφή τους στην Αθήνα, με το Mizantrop να έχει ήδη επεκτείνει ακόμη περισσότερο τον ηχητικό τους πεδίο, μιλήσαμε με τους Volkan και Doruk για τη διαδρομή από το DIY χάος των πρώτων ημερών μέχρι τις διεθνείς σκηνές, για την πολιτισμική ταυτότητα, τη μοναξιά, τη σκοτεινή πλευρά της Italo Disco και για το πώς μια μπάντα που ξεκίνησε ως “outsider” κατέληξε να γίνει σημείο αναφοράς για μια ολόκληρη γενιά ανθρώπων που ταυτίζονται με τα όλο δικά τους συναισθήματα.
- Καλωσορίσατε στο Avopolis Music Network, Volkan και Doruk. Είναι χαρά μας που σας έχουμε μαζί μας και ανυπομονούμε πραγματικά να σας ξαναδούμε σύντομα στην Ελλάδα! Πώς θυμάστε τα πρώτα σας βήματα στην Προύσα και αργότερα στην Κωνσταντινούπολη, όταν το κοινό σας ήταν ακόμη πολύ μικρό;
Volkan: Σε σύγκριση με την Κωνσταντινούπολη, η Προύσα είναι μια μικρότερη πόλη με πιο περιορισμένες δυνατότητες, όμως λειτουργεί σαν κινητήριος δύναμη για την καλλιτεχνική σκηνή της Τουρκίας. Λόγω της εγγύτητάς της με την Κωνσταντινούπολη, δέχεται πολλή μετανάστευση. Όταν ξεκινήσαμε, το κοινό μας αποτελούνταν μόνο από τον στενό μας κύκλο φίλων. Αργότερα αρχίσαμε να εμφανιζόμαστε στην Κωνσταντινούπολη και τελικά μετακομίσαμε εκεί. Παρόλο που το κοινό μας μεγάλωσε λίγο, εξακολουθούσαμε να μας ακολουθεί μια μικρή μειοψηφία. Αυτό συνεχίστηκε μέχρι που ξεκίνησαν οι πρώτες μας διεθνείς συναυλίες.
- Πόσο σημαντική ήταν η μετάβαση από το project Psychoma στον ήχο των She Past Away;
V: Η εποχή των Psychoma έθεσε τα θεμέλια των She Past Away. Η δυσκολία να βρω ανθρώπους γύρω μου που να ακούνε και να απολαμβάνουν την ίδια μουσική με ώθησε προς εκείνο το προσωπικό project. Αργότερα, όταν βρήκα τους κατάλληλους ανθρώπους, το project εξελίχθηκε στους SPA.
- Το όνομά σας ακούγεται σαν ένα «λάθος» στα αγγλικά. Είναι τελικά αυτό το λάθος μέρος της ταυτότητάς σας ή ένας τρόπος απόρριψης των γλωσσικών κανόνων;
V: Αντί να χρησιμοποιήσουμε ένα όνομα που να μεταφέρει μια άμεση, κλασική αίσθηση θλίψης, προτιμήσαμε μια γραμματικά «σπασμένη», ανορθόδοξη γραφή. Πιστεύουμε ότι αυτή η χρήση είναι πιο επιδραστική.
- Δημιουργείτε μουσική βαθιά συνδεδεμένη με τη Δύση, κι όμως επιμένετε να χρησιμοποιείτε την τουρκική γλώσσα. Είναι αυτό μια μορφή πολιτισμικής αντίστασης ή μια εσωτερική ανάγκη;
V: Δεν πρόκειται για πολιτισμική αντίσταση. Ποτέ δεν ένιωσα ότι ανήκα στην κουλτούρα κάποιας συγκεκριμένης χώρας. Έχει να κάνει αποκλειστικά με το ότι μπορούμε να εκφραζόμαστε πιο σωστά και άμεσα στη μητρική μας γλώσσα.
- Το Kasvetli Kutlama ξεκίνησε σχεδόν σαν μια DIY κυκλοφορία μέσω της Remoov. Τώρα που βρίσκεστε σε διεθνείς δισκογραφικές όπως η Fabrika και η Metropolis, τι χάθηκε και τι κερδήθηκε από εκείνη την ανεξαρτησία;
D: Στην πραγματικότητα, δεν χάσαμε πολλά, γιατί αυτές οι δισκογραφικές δεν είναι δομές που παρεμβαίνουν στο όραμά μας. Το βάρος του να «τα κάνουμε όλα μόνοι μας» από την ανεξάρτητη περίοδό μας μειώθηκε, κάτι που μας έδωσε χώρο να επικεντρωθούμε αποκλειστικά στη μουσική. Το πνεύμα μας εξακολουθεί να λειτουργεί με την ίδια DIY πειθαρχία, απλώς τώρα τα logistics και η διανομή βρίσκονται σε πιο επαγγελματικά χέρια.
- Ο remix δίσκος X σας έφερε δίπλα σε ονόματα όπως οι Boy Harsher και οι Clan of Xymox. Νιώσατε μέρος μιας κοινότητας ή εξακολουθείτε να βλέπετε τους εαυτούς σας ως outsiders;
D: Ποτέ δεν υπήρξε πραγματικά μια κατάσταση όπου να νιώσαμε συγκεκριμένα μέσα ή έξω από κάποια κοινότητα στη σκηνή της alternative μουσικής. Τα περισσότερα ονόματα στο X είναι ήδη φίλοι μας ή καλλιτέχνες που θαυμάζουμε και απολαμβάνουμε. Αυτό το αίσθημα του «outsider» σχετίζεται περισσότερο με μια γενικότερη κοινωνική αίσθηση του να μην ανήκεις πουθενά.
- Έχετε αναφέρει ότι κάποιες λεπτομέρειες στο Belirdi Gece διορθώθηκαν σε μεταγενέστερο mastering. Μήπως η τεχνική τελειότητα γίνεται κάποιες φορές εμμονή;
D: Ας το πούμε περισσότερο μια προσπάθεια να ξεκαθαρίσουμε τα συναισθήματα που τότε δεν μπορούσαμε να μεταδώσουμε πλήρως λόγω έλλειψης μέσων, παρά μια αναζήτηση τεχνικής τελειότητας. Επειδή η ατμόσφαιρα της μουσικής μας είναι πολυεπίπεδη, οι τεχνικές λεπτομέρειες μπορούν κάποιες φορές να επισκιάσουν αυτό το vibe. Αποφεύγουμε την τελειομανία σε εμμονικό επίπεδο, γιατί πιστεύουμε ότι η φύση της σκοτεινής μουσικής απαιτεί λίγη τραχύτητα και κάποιες ατέλειες.
- Έχετε μιλήσει για μια «αόρατη» θρησκευτική πίεση στην Τουρκία. Πιστεύετε ότι η τέχνη μπορεί πραγματικά να την αποδομήσει ή απλώς την καταγράφει;
V: Θα ήταν υπερβολικά αισιόδοξο να πιστεύουμε ότι η τέχνη από μόνη της έχει τη δύναμη να γκρεμίσει τεράστιες κοινωνικές δομές. Η τέχνη λειτουργεί περισσότερο ως καθρέφτης και εργαλείο καταγραφής. Καταγράφουμε αυτή την πίεση, αυτό το αίσθημα εγκλωβισμού. Ωστόσο, όταν αυτή η καταγραφή φτάνει σε ανθρώπους που αισθάνονται το ίδιο, δημιουργεί επίγνωση και την αίσθηση ότι «δεν είμαι μόνος». Ίσως να μην την «αποδομεί», αλλά δημιουργεί έναν χώρο ανάσας για το άτομο που ζει κάτω από αυτή την πίεση.
- Πόσο έχουν επηρεάσει τους στίχους σας συγγραφείς όπως ο Ναζίμ Χικμέτ ή η Tezer Özlü;
V: Παρότι η σημασία και το μεγαλείο του Ναζίμ Χικμέτ είναι αδιαμφισβήτητα, πιστεύω ότι η επιρροή της Tezer Özlü είναι πολύ πιο έντονη στους στίχους που γράφω.
- Αν ξεκινούσατε σήμερα στην ίδια χώρα, μέσα στο ίδιο πολιτικό κλίμα, θα κάνατε τα πράγματα με τον ίδιο τρόπο;
V: Δεν θα άλλαζαν πολλά. Το πολιτικό κλίμα στην Τουρκία ήταν πάντοτε απέναντι στις μειονότητες και σε όσους σκέφτονται όπως εμείς. Κάποιες φορές αυτό γίνεται πιο έντονα αισθητό και άλλες λιγότερο. Όμως τις περισσότερες φορές ακόμη και αυτές οι αλλαγές είναι επιφανειακές. Παρ’ όλα αυτά, θα ακολουθούσαμε και πάλι τον ίδιο δρόμο.
- Doruk, η αγάπη σου για την Italo disco μοιάζει σαν «αντίφαση» σε σχέση με τον σκοτεινό σας ήχο. Πώς συνυπάρχουν αυτά τα στοιχεία;
D: Η Italo Disco είναι ένα είδος που αγαπάμε και οι δύο πολύ. Δεν βλέπω κάποια αντίφαση σε αυτό. Προσωπικά, με ενδιαφέρει περισσότερο η πιο σκοτεινή και μελαγχολική πλευρά της Italo Disco, που στην πραγματικότητα είναι αρκετά πλούσιο είδος προς αυτή την κατεύθυνση.
- Τι ρόλο παίζει το old-school EBM στον ήχο σας;
V: Έχει επηρεάσει τη μουσική μας με πολλούς άμεσους και έμμεσους τρόπους. Η χρήση πειθαρχημένων drum machines, αναλογικών synths και της ψυχρής ατμόσφαιρας που δημιουργούσαν συνεχίζει να μας επηρεάζει μέχρι σήμερα.
- Αν έπρεπε να διαλέξετε τρία συγκροτήματα που σας διαμόρφωσαν, ποια θα ήταν σήμερα;
V: Για να μιλήσουμε για όσα μας έκαναν αυτό που είμαστε, πρέπει να επιστρέψουμε στην αρχή, γιατί τα μουσικά μας αγαπημένα μπορούν να αλλάζουν με τον χρόνο. Αν και είναι δύσκολο να το περιορίσω σε τρία, θα έλεγα The Sisters of Mercy, The Cure και DAF. Αυτά ήταν τα συγκροτήματα που άκουγα περισσότερο στα πρώτα χρόνια.
- Έχετε παρατηρήσει διαφορές στον τρόπο που το κοινό ερμηνεύει τη μουσική σας από χώρα σε χώρα;
V: Η μουσική δημιουργεί μια επικοινωνία που ξεπερνά τη γλώσσα. Ενώ στη Νότια Αμερική υπάρχει ένα πολύ παθιασμένο και εξωστρεφές κοινό, στη Βόρεια Ευρώπη συναντάμε μια πιο εσωτερική και ψυχρή αντίδραση. Είναι όμως ενδιαφέρον ότι, ακόμη κι αν δεν καταλαβαίνουν τους στίχους, όλοι αισθάνονται αυτή τη «μελαγχολία» (kasvet) με τον ίδιο τρόπο.
- Υπάρχει κάτι που δεν έχετε κάνει ακόμη και θέλετε οπωσδήποτε να δοκιμάσετε ως μπάντα;
V: Υπάρχουν πάντα διαφορετικά πράγματα που θέλουμε να δοκιμάσουμε, όπως μια πολύ πιο εκτεταμένη οπτική παραγωγή. Θέλουμε πάντα να ενσωματώνουμε τα visuals με τη μουσική μας με πιο οργανικό τρόπο.
- Δύο χρόνια μετά την τελευταία σας εμφάνιση στην Αθήνα, τι έχει αλλάξει για εσάς ως μπάντα και πώς πιστεύετε ότι αυτή η εξέλιξη θα αποτυπωθεί πάνω στη σκηνή;
D: Το να παίζουμε στην Αθήνα ήταν πάντα ένα υπέροχο συναίσθημα για εμάς, νιώθουμε σαν στο σπίτι μας εκεί. Από την τελευταία μας συναυλία κυκλοφόρησε το νέο μας άλμπουμ, Mizantrop. Είμαστε πολύ ενθουσιασμένοι που θα παίξουμε τα νέα μας τραγούδια για το αθηναϊκό κοινό. Νομίζω ότι θα είναι άλλη μία βραδιά με υψηλή δόση συναισθηματικής καταστροφής, αλλά ταυτόχρονα πολύ χορευτική. Τα λέμε σύντομα!
INFO:
Death Disco presents DISORDER FESTIVAL
Παρασκευή 12 Ιουνίου 2026
Venue: Universe K-5 Arena (Λεωφόρος Κηφισού 87, 12241, Αθήνα)
Bands: She Past Away, Kite, Diorama, Reflection Black
Doors open: 18:00
Σάββατο 13 Ιουνίου 2026
DISORDER – EPILOGUE
Venue: Club Death Disco (Ογύγου 16, Ψυρρή, 10554, Αθήνα)
Bands: Frozen Plasma + Our Banshee
Doors open: 21:00
Εισιτήρια:
GOLDEN PASS — 55€
Περιορισμένη διαθεσιμότητα
Περιλαμβάνει:
• Πρόσβαση στο DISORDER Festival (Παρασκευή 12 Ιουνίου – Universe K-5 Arena)
• Πρόσβαση στο DISORDER – Epilogue (Σάββατο 13 Ιουνίου – Club Death Disco) με live εμφάνιση των Frozen Plasma (DE) και ενός local act (TBA)
• Πρόσβαση στο official DISORDER after show party την Παρασκευή 12 Ιουνίου στο Death Disco
• Πρόσβαση στο Dystopian Nights Party το Σάββατο 13 Ιουνίου στο Death Disco
DJ sets: Darkwave / Post Punk / Synth / Goth / EBM / Indie
E-TICKET 12 Ιουνίου - Γενική είσοδος - 40€
E-TICKET 13 Ιουνίου - Γενική είσοδος - 20€
Link προπώλησης:
Disorder Festival | Εισιτήρια online! | More.com
