Julia Kent - Temporal

Ο έντονος συναισθηματικός κόσμος που η Καναδή τσελίστρια φανέρωσε στις μέρες των Antony Αnd The Johnsons, βρίσκεται να εκτελεί μερικές ευπρόσδεκτες ασκήσεις ισορροπίας στα βραχώδη όρη της techno υφολογίας...

Label
The Leaf Label
Κυκλοφορία
1/2019
Βαθμολογία
7
Κείμενο: Τάνια Σκραπαλιώρη

Η συνέπεια και η σταθερότητα στη μουσική δημιουργία είναι αξίες που συχνά μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα, χάριν των φύσει αυθόρμητων συγκινήσεων του εντυπωσιασμού και της έκπληξης. Το εύλογο αυτού του ενστίκτου, όμως, δεν σημαίνει ότι τέτοιες αρετές δεν θα πρέπει να επιβραβεύονται. Και η Julia Kent είναι αναμφίβολα μία περίπτωση που τις διαθέτει.

Σε μια οδό πεπατημένη απ' άκρη σ' άκρη (από την ίδια) πλην όμως θαυμαστά ποιοτική, η Καναδή τσελίστρια κάνει για μία ακόμα φορά εκείνο που άριστα ξέρει: εξερευνά διακριτικά την υπόγεια ποπ δυναμική ενός κλασικού οργάνου και σφραγίζει τα ευρήματα φαρδιά-πλατιά με την προσωπικότητά της. Την οποία δεν απώλεσε ποτέ από τα χρόνια των Rasputina έως σήμερα.

Ο έντονος συναισθηματικός κόσμος των χορδών της (όπως διαμορφώθηκε κατά τη διάρκεια της θητείας της με τους Antony Αnd The Johnsons), οι δωρικές δομές με τα ιντερμέδια των αυτοσχεδιασμών στα οποία την οδηγεί η δεξιοτεχνία της, μα και τα ήπια ηλεκτρονικά στοιχεία –ακόμα πιο ήπια από τα τελευταία της δισκογραφικά πονήματα– είναι όλα παρόντα και στο Temporal. Ένα άλμπουμ 7 σημείων, προορισμένων να επενδύσουν χοροθεατρικές παραστάσεις.

Αυτό είναι και το δεύτερο στοίχημα που κερδίζει εδώ η Kent: να χαρίσει το πολυπόθητο «αυθύπαρκτο» σε συνθέσεις με σκηνικό φόντο.

Δεν λείπουν βέβαια οι νυγμοί επικού στόμφου –για παράδειγμα στο εναρκτήριο 12άλεπτο ταξίδι του "Last Hour Story"– πλην όμως αυτός συγχωρείται, λόγω του κλασικότροπου του είδους· άλλωστε δεν φτάνει ποτέ σε σημεία. Στο "Imbalance" και στο "Floating City" η Kent εκτελεί μερικές ευπρόσδεκτες ασκήσεις ισορροπίας στα βραχώδη όρη της techno υφολογίας, ενώ στην πιανιστική κατακλείδα του "Crepuscolo" συμπυκνώνεται όλος ο εσωτερικός της διάλογος με το παρόν, το μέλλον και την ίδια την προσωρινότητα της ύπαρξης.

Στο Temporal η Julia Kent βρίσκεται λοιπόν να επιπλέει σ’ ένα παζλ συναισθημάτων, τα κομμάτια του οποίου ενώνει η αρμονική οικειότητα του ήχου της. Αξίζει και πάλι να κολυμπήσουμε μαζί της.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Ξεκινώντας από την τζαζ, οι Φινλανδοί εγγράφουν τολμηρές τροχιές, φτάνοντας σε έναν πολυσυλλεκτικό
Ίσως να ηχούν υπερβολικά «γυαλισμένοι» καθώς παραμένουν στην progressive γραμμή του Heritage ...
Ήρεμες περιπλανήσεις με τελετουργικό χαρακτήρα και υπνωτικές ατμόσφαιρες, εκκινούν από έναν αδρό

FEATURED TODAY

Ό,τι γκρίνιες κι αν υπήρξαν για το Pitfalls, οι Νορβηγοί τις έσβησαν με έναν συναυλιακό θρίαμβο στο φουλαρισμένο από κόσμο Fuzz, που τους «υποχρέωσε» στο ...
Φίλοι από 11 χρονών, οι Robin Stewart & Harry Wright έστησαν το γκρουπ τους στο Μπρίστολ, επηρεασμένοι όμως από τα nightclubs του Λονδίνου. Μετά τον ...
Διατηρώντας άθραυστο τον μαγικό κύκλο της μουσικής του, ο Βρετανός παραγωγός μετέτρεψε το Ζάππειο σε speakeasy techno club, με τους τοίχους και τους φεγγίτες

HOT STORIES

Ακούστε σε τι δούλευε ο Andy Gill, λίγο πριν πεθάνει
Ο εμβληματικός frontman των Saxon βγάζει αυτήν την εβδομάδα τον πρώτο σόλο δίσκο της καριέρας του
Top
0
Shares
0
Shares
Στo avopolis.gr χρησιμοποιούμε cookies για να διασφαλίσουμε την εύρυθμη λειτουργία του site και την καλύτερη εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την πλοήγησή σας στο site, αποδέχεστε τη χρήση των cookies και την πολιτική απορρήτου. More details…