search

ΔΙΕΘΝΗ

Επαναφέρουν στο προσκήνιο τα κομμάτια της παράδοσης που μπορούν να ειδωθούν ως ζωντανή ιστορία: ως ενδείξεις ότι οι άνθρωποι, όποτε κι αν έζησαν, ονειρεύτηκαν κατά βάση τα ίδια πράγματα και αντιμετώπισαν τα ίδια προβλήματα...

Label | From Here
Κυκλοφορία | 1/2018
Βαθμολογία | 7

Από το ντεμπούτο τους κιόλας, το From Here του 2015, οι Λονδρέζοι Stick In The Wheel κατάφεραν να αποσπάσουν διθυραμβικά σχόλια και βραβεία και να χαρακτηριστούν ως «η πιο συναρπαστική νέα folk μπάντα».

Με δεδομένο ότι το όνομα που επέλεξαν να τους αντιπροσωπεύει παραπέμπει σε αντίδραση και ανατροπή, ίσως η επιλογή της παραδοσιακής λογικής να μοιάζει παράδοξη για κάποιους. Όμως, από τη μία η βρετανική folk (όπως και κάθε αντίστοιχη παράδοση) έχει να παρουσιάσει πολλά τραγούδια διαμαρτυρίας κι από την άλλη ο τρόπος που η συγκεκριμένη πεντάδα μεταχειρίζεται τους εν λόγω κώδικες μαρτυρά μια όντως ανήσυχη φύση και όχι κάποια διάθεση για απλή οικειοποίηση και αναβίωσή τους.



Στο φετινό, 2ο κανονικό τους άλμπουμ, οι Stick In The Wheel συνεχίζουν και επεκτείνουν τη δουλειά τους πάνω σε παλιά παραδοσιακά τραγούδια, αλλά και σε δικές τους απόπειρες στο εν λόγω κλίμα. Και μοιάζουν να αποκρυσταλλώνουν το ύφος τους και να συμπυκνώνουν την ενέργειά τους με πολύ πιο επιτυχημένους τρόπους. Το “Over Again”, που αποτελεί το ξεκίνημα του δίσκου, είναι ίσως το πλέον εύγλωττο παράδειγμα: ένα ανακυκλούμενο ριφ, ένας ρυθμοκράτης γδούπος και η φωνή της Nicola Kearey, σταθερή, αποφασισμένη, χωρίς φιοριτούρες και περιστροφές. Είναι σαν η μπάντα, εκεί που προηγουμένως ακουγόταν από κάπου μακριά, να βρέθηκε ξαφνικά θρονιασμένη μέσα στο σαλόνι σου.

Ένα άλλο χαρακτηριστικό του νέου δίσκου είναι ότι τα τραγούδια εναλλάσσονται γρήγορα, καθώς οι διάρκειές τους έχουν κρατηθεί σε χαμηλά επίπεδα –πολλά κομμάτια δεν αγγίζουν καν τα 3 λεπτά, κάποια μένουν κάτω από τα 2. Η μπάντα, δηλαδή, λέει εκείνο που έχει να πει και πάει παρακάτω, αδιαφορώντας συχνά για την όποια επανάληψη. Κάποιοι μίλησαν για επιρροές από το punk ή από το post-rock, πράγμα που δεν μοιάζει άστοχο· άλλωστε τα μουσικά γούστα των μελών της ομάδας δεν εκκίνησαν από τη folk, αλλά μάλλον κατέληξαν σε αυτήν. Όχι, βέβαια, ότι ήταν το punk και μόνο που εισήγαγε την αίσθηση κατεπείγοντος και τη no bullshit λογική στο πακετάρισμα του όποιου μηνύματος, σε ό,τι αφορά τη λαϊκή μουσική.

Υπάρχουν όμως και περαιτέρω πτυχές στον ήχο των Stick In The Wheel, οι οποίες μαρτυρούν την από μέρους τους προσπάθεια να χτίσουν κάτι που θα αφορά το τώρα. Οι συνιδρυτής Ian Carter υπήρξε άλλωστε μέλος του ηλεκτρονικού project Various Productions, κι εκείνη η εμπειρία του βίσκει διεξόδους και σε τούτη την περίπτωση: autotune-αρισμένα φωνητικά στο ομώνυμο κομμάτι του άλμπουμ, ακορντεονικές ισοκρατηματικές λογικές στο “Witch Bottle”, ηλεκτρονικά περιβάλλοντα στο “As I Roved Out”... Αλλού, πάλι, τα πράγματα πάνε προς την αντίθετη κατεύθυνση, όπως στην a capella απόδοση του “Unquiet Grave”. Πάντως σε καμία στιγμή δεν δίνεται η εντύπωση ότι τα διάφορα τρικ χρησιμοποιούνται ως πυροτεχνήματα. Αντίθετα, η όλη λογική του ηχογραφήματος έχει να κάνει με την οικονομία στα μέσα, ώστε να αναδειχθεί ο πυρήνας των τραγουδιών.

Κι είναι αυτός ο πυρήνας που δίνει το κλειδί για να κατανοήσουμε τους Stick In The Wheel ως μπάντα με συνειδητοποιημένη ταυτότητα και συγκεκριμένο σκοπό. Αποδεικνύεται, δηλαδή, με βάση όσα επιλέγουν να τραγουδήσουν εδώ, ότι βασική επιδίωξή τους δεν είναι να χωθούν στη γενικότερη folk συνομoταξία –άλλωστε, σύμφωνα με δήλωσή τους, το μεγαλύτερο μέρος της εν λόγω παραγωγής δεν τους ενδιαφέρει. Αντίθετα, αναζητούν τα τραγούδια εκείνα που μιλούν με ρεαλισμό και τόλμη για την εργατική τάξη, για τους περιθωριοποιημένους, για όλους εκείνους τους οποίους η («δίκαιη» ή «άδικη») ανάπτυξη ή οι καταστροφές κάθε εποχής, άφησαν στην απέξω. Επιδιώκουν, εν ολίγοις, να επαναφέρουν στο προσκήνιο εκείνα τα κομμάτια της παράδοσης που μπορούν να ειδωθούν ως ζωντανή ιστορία, ως ενδείξεις ότι οι άνθρωποι, όποτε κι αν έζησαν, ονειρεύτηκαν κατά βάση τα ίδια πράγματα και αντιμετώπισαν τα ίδια προβλήματα.

Είναι μια πολιτικοποιημένη μπάντα οι Stick In The Wheel, την οποία μπορώ να φανταστώ να τολμά ακόμα περισσότερο στο μέλλον, προκειμένου να μιλήσει σταράτα για αληθινά πράγματα, αδιαφορώντας για τη φετιχιστική οπτική επί του βουκολισμού και την όποια μουσειακή χρήση του παρελθόντος. Τους βάζω λοιπόν στο ραντάρ μου και περιμένω τα επόμενα.

 

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΛΜΠΟΥΜ

Morrissey - California Son

Ανδρέας Κύρκος

Deathspell Omega - The Furnaces Οf Palingenesia

Χρυσόστομος Τσαπραΐλης

Madonna - Madame X

Ανδρέας Κύρκος

HOT ΣΗΜΕΡΑ!

Ejekt Festival 2019: The Cure + Michael Kiwanuka, Ride, Khruangbin, The Steams

Αποστομωτική εμφάνιση από τους Cure, οι οποίοι έβγαλαν sold-out την Πλατεία Νερού και έδωσαν μια…

Ματούλα Ζαμάνη + Βέβηλος, Imiterasu

Παρά το επικείμενο μπουρίνι, η Βλάχα με τη φωνή που σείει τα ντουβάρια γέμισε την Τεχνόπολη και…

Full Moon Fiesta: Κατερίνα Ντούσκα + Minor Project, Matina Sous Peau

Ενώ στην Πλατεία Νερού γινόταν χαμός για τους Cure, η Τεχνόπολη γιόρτασε την καλοκαιρινή πανσέληνο…

Latin Playboys - Latin Playboys [1994]

Σκοτεινό, σκονισμένο, υποδόρια έντονο και νομοτελειακά άχρονο, το ντεμπούτο της μπάντας που…

Το "Spirit" της Beyoncé αποκτά και επίσημο βιντεοκλίπ

Η Αμερικανίδα σταρ παρέχει πλήρη στήριξη στον νέο Βασιλιά των Λιονταριών με ένα «γράμμα αγάπης προς…

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

Give Sleep A Chance

50 χρόνια από το "Give Peace A Chance" και τα περίφημα bed-ins του John Lennon και της Yoko Ono,…

60 χρόνια από τον θάνατο της Billie Holiday

Το «παράξενο φρούτο» της τζαζ μυθολογίας ήταν μια σαρωτική προσωπικότητα, με πονεμένο μα ταυτόχρονα…

50 χρόνια Space Oddity

Μισό αιώνα ζωής συμπληρώνει σήμερα το πρώτο αριστούργημα του David Bowie, ο οποίος άφησε την…

5 ECM ορόσημα από το παρελθόν, για πρώτη φορά σε βινύλιο

Τι παράδοξο, να βρίσκεις ξανά μπροστά σου, σε δίσκους, εκείνα τα έργα που στην εποχή τους είχαν…