Stick In The Wheel - Follow Them True

Επαναφέρουν στο προσκήνιο τα κομμάτια της παράδοσης που μπορούν να ειδωθούν ως ζωντανή ιστορία: ως ενδείξεις ότι οι άνθρωποι, όποτε κι αν έζησαν, ονειρεύτηκαν κατά βάση τα ίδια πράγματα και αντιμετώπισαν τα ίδια προβλήματα...

Label
From Here
Κυκλοφορία
1/2018
Βαθμολογία
7
Μιχάλης Τσαντίλας
Μιχάλης Τσαντίλας

Από το ντεμπούτο τους κιόλας, το From Here του 2015, οι Λονδρέζοι Stick In The Wheel κατάφεραν να αποσπάσουν διθυραμβικά σχόλια και βραβεία και να χαρακτηριστούν ως «η πιο συναρπαστική νέα folk μπάντα».

Με δεδομένο ότι το όνομα που επέλεξαν να τους αντιπροσωπεύει παραπέμπει σε αντίδραση και ανατροπή, ίσως η επιλογή της παραδοσιακής λογικής να μοιάζει παράδοξη για κάποιους. Όμως, από τη μία η βρετανική folk (όπως και κάθε αντίστοιχη παράδοση) έχει να παρουσιάσει πολλά τραγούδια διαμαρτυρίας κι από την άλλη ο τρόπος που η συγκεκριμένη πεντάδα μεταχειρίζεται τους εν λόγω κώδικες μαρτυρά μια όντως ανήσυχη φύση και όχι κάποια διάθεση για απλή οικειοποίηση και αναβίωσή τους.

Στο φετινό, 2ο κανονικό τους άλμπουμ, οι Stick In The Wheel συνεχίζουν και επεκτείνουν τη δουλειά τους πάνω σε παλιά παραδοσιακά τραγούδια, αλλά και σε δικές τους απόπειρες στο εν λόγω κλίμα. Και μοιάζουν να αποκρυσταλλώνουν το ύφος τους και να συμπυκνώνουν την ενέργειά τους με πολύ πιο επιτυχημένους τρόπους. Το “Over Again”, που αποτελεί το ξεκίνημα του δίσκου, είναι ίσως το πλέον εύγλωττο παράδειγμα: ένα ανακυκλούμενο ριφ, ένας ρυθμοκράτης γδούπος και η φωνή της Nicola Kearey, σταθερή, αποφασισμένη, χωρίς φιοριτούρες και περιστροφές. Είναι σαν η μπάντα, εκεί που προηγουμένως ακουγόταν από κάπου μακριά, να βρέθηκε ξαφνικά θρονιασμένη μέσα στο σαλόνι σου.

Ένα άλλο χαρακτηριστικό του νέου δίσκου είναι ότι τα τραγούδια εναλλάσσονται γρήγορα, καθώς οι διάρκειές τους έχουν κρατηθεί σε χαμηλά επίπεδα –πολλά κομμάτια δεν αγγίζουν καν τα 3 λεπτά, κάποια μένουν κάτω από τα 2. Η μπάντα, δηλαδή, λέει εκείνο που έχει να πει και πάει παρακάτω, αδιαφορώντας συχνά για την όποια επανάληψη. Κάποιοι μίλησαν για επιρροές από το punk ή από το post-rock, πράγμα που δεν μοιάζει άστοχο· άλλωστε τα μουσικά γούστα των μελών της ομάδας δεν εκκίνησαν από τη folk, αλλά μάλλον κατέληξαν σε αυτήν. Όχι, βέβαια, ότι ήταν το punk και μόνο που εισήγαγε την αίσθηση κατεπείγοντος και τη no bullshit λογική στο πακετάρισμα του όποιου μηνύματος, σε ό,τι αφορά τη λαϊκή μουσική.

Υπάρχουν όμως και περαιτέρω πτυχές στον ήχο των Stick In The Wheel, οι οποίες μαρτυρούν την από μέρους τους προσπάθεια να χτίσουν κάτι που θα αφορά το τώρα. Οι συνιδρυτής Ian Carter υπήρξε άλλωστε μέλος του ηλεκτρονικού project Various Productions, κι εκείνη η εμπειρία του βίσκει διεξόδους και σε τούτη την περίπτωση: autotune-αρισμένα φωνητικά στο ομώνυμο κομμάτι του άλμπουμ, ακορντεονικές ισοκρατηματικές λογικές στο “Witch Bottle”, ηλεκτρονικά περιβάλλοντα στο “As I Roved Out”... Αλλού, πάλι, τα πράγματα πάνε προς την αντίθετη κατεύθυνση, όπως στην a capella απόδοση του “Unquiet Grave”. Πάντως σε καμία στιγμή δεν δίνεται η εντύπωση ότι τα διάφορα τρικ χρησιμοποιούνται ως πυροτεχνήματα. Αντίθετα, η όλη λογική του ηχογραφήματος έχει να κάνει με την οικονομία στα μέσα, ώστε να αναδειχθεί ο πυρήνας των τραγουδιών.

Κι είναι αυτός ο πυρήνας που δίνει το κλειδί για να κατανοήσουμε τους Stick In The Wheel ως μπάντα με συνειδητοποιημένη ταυτότητα και συγκεκριμένο σκοπό. Αποδεικνύεται, δηλαδή, με βάση όσα επιλέγουν να τραγουδήσουν εδώ, ότι βασική επιδίωξή τους δεν είναι να χωθούν στη γενικότερη folk συνομoταξία –άλλωστε, σύμφωνα με δήλωσή τους, το μεγαλύτερο μέρος της εν λόγω παραγωγής δεν τους ενδιαφέρει. Αντίθετα, αναζητούν τα τραγούδια εκείνα που μιλούν με ρεαλισμό και τόλμη για την εργατική τάξη, για τους περιθωριοποιημένους, για όλους εκείνους τους οποίους η («δίκαιη» ή «άδικη») ανάπτυξη ή οι καταστροφές κάθε εποχής, άφησαν στην απέξω. Επιδιώκουν, εν ολίγοις, να επαναφέρουν στο προσκήνιο εκείνα τα κομμάτια της παράδοσης που μπορούν να ειδωθούν ως ζωντανή ιστορία, ως ενδείξεις ότι οι άνθρωποι, όποτε κι αν έζησαν, ονειρεύτηκαν κατά βάση τα ίδια πράγματα και αντιμετώπισαν τα ίδια προβλήματα.

Είναι μια πολιτικοποιημένη μπάντα οι Stick In The Wheel, την οποία μπορώ να φανταστώ να τολμά ακόμα περισσότερο στο μέλλον, προκειμένου να μιλήσει σταράτα για αληθινά πράγματα, αδιαφορώντας για τη φετιχιστική οπτική επί του βουκολισμού και την όποια μουσειακή χρήση του παρελθόντος. Τους βάζω λοιπόν στο ραντάρ μου και περιμένω τα επόμενα.

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Δεν είναι πια οι οργισμένοι νέοι των πρώτων άλμπουμ, αλλά δεν επαναπαύονται και στα σίγουρα: έχουν

Δεν υπάρχει διάθεση για ρίσκα, αλλά η μπάντα παίζει με γνώση της «μαύρης» παράδοσης και η Γεωργία

Οι Ισπανοί διατηρούν το ειδικό τους βάρος στην καψαλισμένη περιοχή μεταξύ black και death metal,

FEATURED TODAY

Η πορεία της καναδικής δισκογραφικής μοιάζει βγαλμένη από indie παραμύθι και είναι μεγάλη στιγμή ότι εμπιστεύεται στη «δική μας» Σtella την πρώτη της διεθνή
Με αφορμή το πρόσφατο, υπέρ-επιτυχημένο reunion show τους στο Λος Άντζελες έπειτα από 7 χρόνια αποχής, η στήλη επιλέγει τα 20 καλύτερα κομμάτια της μπάντας
Δεν ήταν λίγοι όσοι γνώρισαν το αθηναϊκό συγκρότημα πριν από 3 περίπου χρόνια, με το ντεμπούτο τους God Proudly Presents. Τώρα, επιστρέφουν με το

HOT STORIES

Βαρυσήμαντη τοποθέτηση του Σταύρου Ξαρχάκου, κάλεσμα της ΕΔΕΜ στους δημοσιογράφους
Δείτε το βιντεοκλίπ για το καινούριο τους τραγούδι
Top
0
Shares
0
Shares
Στo avopolis.gr χρησιμοποιούμε cookies για να διασφαλίσουμε την εύρυθμη λειτουργία του site και την καλύτερη εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την πλοήγησή σας στο site, αποδέχεστε τη χρήση των cookies και την πολιτική απορρήτου. More details…