Ο Yung Lean ντύνεται ένας εκρηκτικός έφηβος-βασιλιάς του χάους, σε ένα λύκειο στην Αγγλία του 2034, και με την καλλιτεχνική καθοδήγηση του Surkin, και την σκηνοθετική ματιά του Romain Gavras, κυκλοφόρησε το single του, "STORM I & II", απεικονισμένο σε μια ηχηρή οπτική κραυγή διάρκειας 7:34 λεπτών.
Στην δεύτερη του συνεργασία με το project GENER8ION του Γάλλου παραγωγού και creative director Ben Sorkin, μετά το single "Neo Surf" της 070 Shake, ο Romain Gavras, γιος του σπουδαίου Έλληνα σκηνοθέτη Κώστα Γαβρά, σε μια προσπάθεια του να αποτυπώσει την εφηβική έκρηξη και επαναστατική διάθεση, με όλα τα κακά που την συνοδεύουν, έβαλε στο προσκήνιο τον Σουηδό rapper, Yung Lean, σε ρόλο οργανωτή και γητευτή του χάους σε ένα λύκειο της Αγγλίας, ένα απόλυτα ταιριαστό casting, αν αναλογιστεί κανείς την βορειοευρωπαική φυσιογνωμία του Lean, σε συνδυασμό με όλα τα τατουάζ που καλύπτουν μεγάλο μέρος του σώματός του. Στο πρώτο μισό του βίντεο κλιπ, ο 30χρονος πλέον ράππερ, φαίνεται να είναι σε μια έξαρση της εφηβικής του παρόρμησης και διάθεσης για καταστροφή, καίγοντας τοίχους, καταστρέφοντας περιουσίες, εκφοβίζοντας συμμαθητές του, κάνοντας ναρκωτικά, και γενικότερα παίρνοντας τον ρόλο του καθοδηγητή στο πως θα δημιουργηθεί το απόλυτο χάος. Καρέ με το καρέ, όλο και περισσότεροι συμμαθητές του τον ακολουθούν το πρίσμα και την συμπεριφορά του, συμμετέχοντας σε όλες του τις καφρίλες, ακόμα και σε μια αυτοσχέδια αρένα μάχης, παίρνοντας στοιχεία από ταινίες, όπως το “Fight Club”, το “Trainspotting”, ακόμα και τον “Κύκλο των χαμένων ποιητών”.
Στο δεύτερο μισό του βίντεο, όλοι οι μαθητές, ενώ ποζάρουν για την αναμνηστική φωτογραφία της αποφοίτησής τους, υπό την καθοδήγηση του σπουδαίου χορογράφου, Damien Jalet, ξεκινάνε να κουνιούνται υπό τους ρυθμούς του έντονου instrumental του Sorkin, με τον ίδιο τον Yung Lean να καπνίζει ατάραχος στη μέση, δημιουργώντας μια καθηλωτική εικόνα, η οποία με μόλις ένα πλάνο καταφέρνει να σε σαγηνέψει, αναπαριστώντας παράλληλα την σωματική έκρηξη μιας ιδιόρρυθμης εφηβείας, ως απόρροια ενός εύθραυστου συναισθηματικά κόσμου.
Στα μάτια μου, η μικρή μήκους αυτή ταινία, φαίνεται να επιχειρεί να αποτυπώσει τα κακώς κείμενα μιας τοξικά αρρενωπής και εκρηκτικής εφηβείας, επηρεασμένης και από τα πρότυπα της εποχής της, εξού και τοποθετείται η ιστορία του κλιπ στο κοντινό μέλλον, μιας και αναφέρεται σε μια γενιά, η οποία γαλουχήθηκε στα πρότυπα που βιώνουμε εμείς σήμερα. Ο Γαβράς, ελλείψει άλλων πιο ορθών και νηφάλιων ηθικών πυξίδων, καταφέρνει άρτια να σκιαγραφήσει τη τυφλή αφοσίωση των νέων σε έναν καθοδηγητή-ρέμπελο με πιο σθεναρή προσωπικότητα, ο οποίος δίνει απτή μορφή στην ένταση που έχουν συσσωρευμένη μέσα τους, με το ξέσπασμα αυτό να μπορεί να έχει καταστροφικά αποτελέσματα, όχι μόνο για τους γύρω, αλλά και για τους ίδιους τους, τους εαυτούς.
Όσον αφορά το τραγούδι, ο Yung Lean, συνέχισε να βαδίζει στα πιο πειραματικά μονοπάτια που χάραξε με τον τελευταίο του δίσκο, Jonatan, έχοντας πάντα ως εφόδιο του τα σπαρακτικά του, βυθισμένα στο autotune, φωνητικά, τα οποία τον καθιέρωσαν σε αυτήν την πιο emo στροφή του. Η επιλογή του Sorkin σε μια παραγωγή, η οποία συνδυάζει στοιχεία από ηλεκτρονική μουσική, μάζι με rock, δίνει την απαραίτητη ένταση στο βίντεο κλιπ, ενώ παράλληλα αγκαλιάζει την ιδιαίτερη χροιά του Yung Lean, με τέτοιο τρόπο, που το τραγούδι να παίρνει τη διάσταση μιας κραυγής ή ενός ξεσπάσματος.
Tο "STORM I & II" δεν αποτελεί ένα ακόμα βήμα του Yung Lean προς τα αχανή και αντισυμβατικά καλλιτεχνικά μονοπάτια που επιλέγει να διαβεί, ούτε ένα ακόμα video clip του Γαβρά, που θέλει να εντυπωσιάσει μόνο αισθητικά, αλλά μια συλλογική προσπάθεια στην δημιουργία μιας ρωγμής στον καλλιτεχνικό χωρόχρονο, η οποία μας υπενθυμίζει τις πληγές, τις εκρήξεις, τους βαθύτερους πόθους και τους κινδύνους, μιας εύθραυστης, οργισμένης και κακώς καθοδηγημένης γενιάς.
