View More

Grand Magus - Sword Songs

Label
Nuclear Blast
Κυκλοφορία
5/2016
Βαθμολογία
6
Κείμενο: Θανάσης Μπόγρης

«Οι Grand Magus είναι από τις πιο συνεπείς μπάντες της πιάτσας. Κάθε δύο χρόνια κυκλοφορούν καινούργιο υλικό και εκτός αυτού είναι συνεπείς και ως προς την ποιότητά του».

Αυτό ακριβώς έγραφα προ διετίας στην παρουσίαση του Triumph Αnd Power και θα μπορούσα να ξεκινήσω και το παρόν κείμενο με τον ίδιο τρόπο. Οι Σουηδοί, με τη συχνή τους παρουσία στα δισκογραφικά δρώμενα αλλά και με τις καλές τους δουλειές, έχουν χτίσει ως μπάντα ένα αδιαμφισβήτητο στάτους. Δύο χρόνια λοιπόν μετά το καταπληκτικό Triumph Αnd Power, επιστρέφουν με το 8ο άλμπουμ τους, συνεχίζοντας σχεδόν στο ίδιο μοτίβο.

Κλασικό heavy metal, λοιπόν, που βρωμάει επικούρα και έχει βασιστεί στο τρίπτυχο καλπάζοντα riffs, «ανθεμικά» refrain και ντραμς που σφυροκοπούν. Αν δεν έχεις ακούσει το Triumph Αnd Power (κακώς!!!) και θες να έχεις μια ιδέα, σκέψου τους Manowar να συναντούν τους Priest και μαζί να προσκυνάνε τους Sabbath της εποχής του κοντού. Το υλικό του δίσκου είναι συνολικά καλό, με πιο αντιπροσωπευτικά κομμάτια σαν τον εναρκτήριο power κεραυνό "Freja's Choice", το groovy “Born For Battle (Black Dog Of Brocéliande)” ή το “Everyday There’s A Battle Τo Fight”, το οποίο και κλείνει μεγαλοπρεπώς το άλμπουμ.

Η μπάντα αποδίδει σε υψηλό επίπεδο, με τα υπέροχα φωνητικά του Janne "JB" Christoffersson και το εκπληκτικό drumming του Ludwig "Ludde" Witt τυπικά να ξεχωρίζουν. Στο «τυπικά» εντοπίζω όμως το πρόβλημα του Sword Songs, μιας και νιώθω πως επισκιάζει τελικά όλα τα υπόλοιπα. Ενώ δηλαδή το αποτέλεσμα είναι πράγματι πολύ καλό, μένει η γεύση ενός «επαγγελματικού» πνεύματος, που έχει υπερισχύσει του παθιασμένου. Έτσι η σπίθα λείπει και το μάτι των κομματιών δεν γυαλίζει, όπως συνέβαινε με αυτά του Triumph And Power και ακόμα περισσότερo με εκείνα των Iron Will (2008) και Hammer Οf Τhe North (2010). Ακόμα μάλιστα και τα τραγούδια που ξεχωρίζουν περισσότερο, ενώ είναι καλά, δεν μπορείς να τα πεις και «ξεχωριστά».

Συμπερασματικά, το Sword Songs είναι μεν ένας τίμιος και ειλικρινής δίσκος με αρκετές καλές στιγμές, δεν περιέχει όμως υλικό που θα μπορούσε να συμπεριληφθεί ασυζητητί στο πάνθεο των συνθέσεων των Σουηδών. Δεν μπορεί έτσι να συμπεριληφθεί στις καλύτερες δουλειές τους, αν και το μόνο σίγουρο είναι ότι θα ικανοποιήσει τους σκληροπυρηνικούς οπαδούς, αλλά και όποιον επενδύσει τα χρήματά του για να τον αγοράσει (όπως έκανα κι εγώ). Επουδενί δεν θα το μετανιώσει.

 

Top