View More

Hume Assine - The Sweetest Sound

Στη δεύτερη δουλειά του, ο Βαγγέλης Ορφανίδης χτίζει έναν πολυσυλλεκτικό και προσεγμένο στη λεπτομέρειά του ήχο.

Label
Muzitee
Κυκλοφορία
2020
Βαθμολογία
7/10

Αν έχετε δει τα τελευταία χρόνια εδώ κι εκεί στο ίντερνετ και στο social feed σας κάποια πολύ όμορφα, music inspired μπλουζάκια, σε ευφάνταστη συσκευασία κασέτας, μάλλον έχει έρθει ο καιρός να βάλετε αυτήν την κασέτα να παίξει κανονικά. Ο Βαγγέλης Ορφανίδης a.k.a. Hume Assine, ο άνθρωπος πίσω από την Muzitee και τα πολύχρωμα t-shirts με τα γραμμόφωνα, κυκλοφόρησε πριν λίγες ημέρες μαζί μια εξαιρετική καλλιτεχνική συντροφιά τον δεύτερο κατά σειρά δίσκο του, The Sweetest Sound. Το ζουμί του άλμπουμ το απολαμβάνουμε στο εξαιρετικό δίπολο των κομματιών «Κυριακή» και «Αυτά Είναι Τα Όνειρα», που με μια οικεία, γοητευτική και εθιστική μίξη όλων των σημαντικών αναφορών της εγχώριας electronica, παράγουν νέα αστικά μουσικά μονοπάτια, που σε τραβάνε από το γιακά να τα περπατήσεις. Ακριβώς παρακάτω, το τοπίο αλλάζει ξανά, μεταλλασσόμενο και συστρεφόμενο, ανάλογα με τις δημιουργικές ορέξεις του Hume Assine και της παρέας του, γύρω από μια, αν μη τι άλλο, εντυπωσιακή ποικιλία ιδιωμάτων και αναφορών. Από την electronica στο «έντεχνο ελληνικό» και από το pop rock των 90’s στην chill out  r’n’b , το άλμπουμ κυλάει αβίαστα, κλέβοντας έντεχνα εδώ κι εκεί το ενδιαφέρον, φτάνοντας μέχρι το δυναμικό ηλεκτρονικό του τέλος με το “Whatever Is In My Mind”. Οι πολλαπλές μουσικές αναφορές που ξεχειλίζουν από το The Sweetest Sounds δεν επιτρέπουν πολλές βεβαιότητες για το τι ακριβώς είχε στο μυαλό του ο Βαγγέλης Ορφανίδης, ενώ, με τη χρήση ενός αυστηρού κριτηρίου, ο ηλεκτρονικός συνεκτικός ιστός του δίσκου φαίνεται να πέφτει λίγο εκτός σχεδίου σε σημεία, επιτρέποντας κάποια κενά ασυνέχειας, σε μια, κατά τα άλλα, πολύ όμορφή προσπάθεια. Ωστόσο, όλη η γοητεία του The Sweetest Sound έγκειται ακριβώς στην ταυτότητά του ως πολυσυλλεκτικού και προσεγμένου στη λεπτομέρεια DIY δίσκου, που αφομοίωσε εξαιρετικά χρόνια και χρόνια εγχώριου DIY σε πολλά επίπεδα και είδη, για να πάει το «κάν’ το μόνο σου» της εγχώριας σκηνής ένα βήμα παραπέρα.

Άκου και αυτό: Μikro – 180 Μοίρες (2004), Φανταστικοί Ήχοι – Φανταστικοί Ήχοι (2012)

 
Top
0
Shares