Leaving Tomorrow - Leaving Tomorrow

Label
Feedback Studio/Μουσικό Ταχυδρομείο
Κυκλοφορία
Ιουλ-09
Βαθμολογία
7
Administrator
Administrator

Οι Leaving Tomorrow είναι ένα rock τρίο αποτελούμενο από τους Αλέξανδρο Ντούτση (κιθάρα-τραγούδι), Κωστή Ραΐση (μπάσο) και Γιώργο Καλαϊτζόγλου (τύμπανα). Ξεκίνησαν την πορεία τους το 2002 με έδρα τη Αθήνα και μάζεψαν μπόλικες συναυλιακές εμπειρίες πριν ξεκινήσουν να επεξεργάζονται το υλικό που περιλαμβάνεται στο ντεμπούτο τους, το οποίο φέρει για τίτλο το όνομά τους. Παρά το ότι τα διασημότερα rock τρίο έδρασαν κατά τη δεκαετία του 1960 (βλέπε Cream και Jimi Hendrix Experience), η καρδιά των Leaving Tomorrow φαίνεται να βρίσκεται πιο κοντά στο progressive rock της επόμενης δεκαετίας, όπως αυτό εκφράστηκε μέσα από τα άλμπουμ των Camel, των Genesis και των υπολοίπων «ιερών τεράτων» του χώρου. Έχουμε έτσι εδώ να κάνουμε με ένα concept άλμπουμ σε αγγλικό στίχο, με σχετικά μεγάλης διάρκειας συνθέσεις, οι οποίες ούτε κρύβουν τις κλασικότροπες επιρροές τους, ούτε και τσιγκουνεύονται τα περίτεχνα οργανικά μέρη. Όλα τα παραπάνω βέβαια δεν σημαίνουν ότι το Leaving Tomorrow ακούγεται παλιομοδίτικο, όσο κι αν η παραγωγή μάλλον προσπαθεί για το αντίθετο. Οι τρεις μουσικοί αποδεικνύονται ιδιαίτερα καταρτισμένοι και σπουδαίοι τεχνίτες – καταφέρνουν μάλιστα να δημιουργήσουν κάτι που να αφορά τους μουσικόφιλους οποιασδήποτε εποχής. Μπολιάζουν δε σε αρκετά σημεία τις συνθέσεις τους και με στοιχεία της ελληνικής μουσικής παράδοσης, φτιάχνοντας έτσι ένα ιδιαίτερο κράμα, στο οποίο κυρίαρχο ρόλο έχουν οι ηλεκτρικές κιθάρες. Αλλού δυνατές και «βρώμικες» (“Ahead Of Time”, “Everafter”), αλλού χαλαρές και υπνωτιστικές (“Overblown”), πάντα όμως με όμορφα και μελωδικά ριφ. Παράλληλα το μπάσο και τα τύμπανα κάνουν πολλά παραπάνω από το να κρατούν απλά τον ρυθμό, συμβάλλοντας τα μέγιστα στον καρδαμωμένο ήχο των Leaving Tomorrow. Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι ο δίσκος να ακούγεται άνετα μονορούφι, διατηρώντας αμείωτο το ενδιαφέρον καθ’ όλη τη διάρκειά του.  Οι Leaving Tomorrow αποδεικνύουν λοιπόν με το ντεμπούτο τους ότι η γνώση και η επίπονη προσπάθεια οδηγούν τελικά σε πολύ καλά πράγματα. Μόνη μου ένσταση ότι τα φωνητικά του Ντούτση δεν διαθέτουν ακόμα την απαραίτητη αυτοπεποίθηση, κάτι που πιθανότατα οδήγησε και στο «θάψιμό» τους στη μείξη. Και ένα σχόλιο για το όνομά τους: όχι αύριο, αλλά ούτε και στο προσεχές μέλλον τους βλέπω να φεύγουν. Μάλλον ήρθαν για να μείνουν...

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Ένα πολύ μελετημένο έργο, μεταξύ πειραματικών αυτοσχεδιασμών και ηλεκτρονικής σύνθεσης, το οποίο
Προσφέρουν στιγμές αδιαπραγμάτευτης μουσικότητας, αλλά σε αυτήν τη νέα τους μεταμόρφωση η ...
Αν και λείπει η διάθεση για πειραματισμό, είναι ένα άλμπουμ με καλή ομαδική δουλειά, το οποίο ...

FEATURED TODAY

Η στήλη εγκαινιάζει σήμερα τη νέα ενότητα Monthly Review: στο τέλος κάθε μήνα, θα παρουσιάζει συνοπτικά και θα βαθμολογεί τους 5 δίσκους που ξεχώρισε για τον
Ένα ασφυκτικά γεμάτο Fuzz υποδέχθηκε τους «αιώνιους πλανόδιους» του Martyn Jacques, οι οποίοι γιόρτασαν 30 χρόνια δισκογραφίας ξαναβουτώντας στη «βρώμικη» ...
Δεν βγήκε sold-out η κεντρική αίθουσα του Μεγάρου Μουσικής και μάλλον έλειψε το «μεγαλειώδες» που αρκετοί περίμεναν από τη βραδιά. Όχι βέβαια ότι δεν το έκανε

HOT STORIES

Διαβάστε για τις ...εξηγήσεις που κλήθηκε να δώσει ο Lewis Capaldi, για τη θέση στην οποία καθόταν!
Top
0
Shares
0
Shares
Στo avopolis.gr χρησιμοποιούμε cookies για να διασφαλίσουμε την εύρυθμη λειτουργία του site και την καλύτερη εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την πλοήγησή σας στο site, αποδέχεστε τη χρήση των cookies και την πολιτική απορρήτου. More details…