Η εμφάνιση των Deafheaven στο Κύτταρο ήταν από εκείνες τις στιγμές όπου το σώμα θυμάται ότι είναι θνητό και το κοινό γίνεται μια ενιαία μάζα φωτός και οργής. Ένα εκκωφαντικό, καθαρτικό ξήλωμα των βεβαιοτήτων μας, με blast beats που έμοιαζαν να δοκιμάζουν τα όρια της ανθρώπινης αντοχής.

Στην πιο ατμοσφαιρική εμφάνιση του φθινοπώρου, ο 82χρονος πατέρας της Ethio-Jazz και η οκταμελής μπάντα του μετέτρεψαν το CT Theater σε τελετή ρυθμού, σεβασμού και απόλυτης μουσικής αφοσίωσης, αποδεικνύοντας ότι το "Farewell Tour" μοιάζει περισσότερο με υπόσχεση συνέχειας παρά με αποχαιρετισμό.

Οι Amenra στο Floyd απέδειξαν γιατί θεωρούνται από τις καλύτερες live μπάντες του κόσμου.

Τον Bob Mould απολαύσαμε την Παρασκευή το βράδυ στο Gazarte κεφάτο και ευγενή με μια κιθάρα που μόνο κόμπο δεν έδεσε, σε μια σκηνή μόνο του, να κρατά απνευστί ένα σετ 20 και βάλε κομματιών με punk, indie και rock 'n' roll καταβολές από τις τρεις περιόδους της ζωής του (Hüsker Dü, Sugar και solo).