Ο Θανάσης Μήνας χαιρετίζει την πολυρυθμική επιστροφή της afrobeat κολεκτίβας από το Μπρούκλιν.

Ένα άγριο αλλά ώριμο ντεμπούτο που μπλέκει post-punk, noise και στοιχειωμένη φολκ, όχι ως αποκάλυψη, αλλά ως χάρτης προς ξεχασμένες, πολύτιμες αναφορές.

Οι Hällas με το "Panorama" μπαίνουν ηχηρά στη συζήτηση για τον καλύτερο rock δίσκο της δεκαετίας. 

Ένας δίσκος που λειτουργεί σαν καταγραφή του κόσμου σε πραγματικό χρόνο με συνθέσεις που αρνούνται τη σταθερότητα και αποτυπώνουν τη σύγχυση της σύγχρονης ζωής.

Οι By Storm παρουσιάζουν έναν σκοτεινό, εσωτερικό δίσκο που γεννήθηκε από το πένθος των Injury Reserve και μετατρέπει το hip hop σε εμπειρία επιβίωσης.

Στο δεύτερο άλμπουμ τους οι RONKER παντρεύουν noise rock, hardcore punk και post-punk ένταση σε έναν δεμένο, σκοτεινό και ώριμο δίσκο.

Ένα υποβλητικό ambient ταξίδι πάνω σε ξεχασμένες σιδηροδρομικές γραμμές: οι Craven Faults επιστρέφουν με έναν δίσκο βαθιάς συναισθηματικής έντασης.

Κάθε μήνα ο Δημήτρης Τσούπρος επιλέγει και μας παρουσιάζει τους τέσσερις δίσκους που ξεχώρισε από το ευρύ φάσμα του ακραίου metal. Παρακάτω θα δούμε τον απολογισμό του Ιανουαρίου. 

Με το "Essam", οι Imarhan ρισκάρουν συνειδητά, ενσωματώνοντας ηλεκτρονικά στοιχεία στα Tuareg blues και φτιάχνουν έναν δίσκο που λειτουργεί εξίσου δυνατά στο στούντιο όσο και στη σκηνή.

Το ντεμπούτο των Backengrillen διαλύει τα όρια του death-doom, μπλέκοντας θόρυβο, σαξόφωνο και χάος σε έναν δίσκο που δεν σε χαϊδεύει, αλλά κυριολεκτικά σε δοκιμάζει.

Τέσσερα ολόφρεσκα indie folk άλμπουμ που κινούνται ανάμεσα σε σκοτεινή folk, shoegaze, ambient και post-rock: Silent Carnival, Greg Weeks, Searows και Pullman σε αναλυτικές κριτικές.

Μετά από 8 χρόνια αναμονής, μια πολυσυζητημένη σχέση, δύο παιδιά, δύο δίκες και τρία χρόνια καθυστέρηση, ο A$AP Rocky επέστρεψε με το "Don’t Be Dumb" και ο ενθουσιασμός δικαιολογημένα χτυπά κόκκινο.

Οι PVA επιστρέφουν με 12 νέα κομμάτια ηλεκτρονικής έντασης και μινιμαλιστικού spoken word-building, όπου ταυτότητα, επιθυμία και σύγχρονη πίεση γίνονται ένα χορευτικό φάντασμα.

Οι Megadeth με τον τελευταίο τους δίσκο, κλείνουν έναν λογαριασμό με την ιστορία. 

Αγέραστο και συνεπές r&b από το αιώνιο κρυφό μυστικό της βρετανικής σκηνής.

Ενώ συνήθως οι Kreator κρατούν την μπάλα χαμηλά, στο Krushers of the World δείχνουν να έχουν πάρει αρκετά ρίσκα ώστε να αφήνουν ένα συνολικό αισθητικό αποτύπωμα που τοποθετεί τον δέκατο έκτο δίσκο τους σε δεσπόζουσα θέση μέσα στη δισκογραφία τους. 

Στη νέα συλλογή Xiu Mutha Fuckin’ Xiu: Vol. 1, η μπάντα αποδομεί το οικείο, διαλύει τις ποπ δομές από μέσα και μετατρέπει κάθε μελωδία σε καθρέφτη της ψυχικής φθοράς, της queer επιθυμίας και της ασταθούς ανθρώπινης εμπειρίας.

Σε μια εποχή όπου το “ethnic” συχνά λειτουργεί ως εύκολο περιτύλιγμα για ιδέες χωρίς βάθος, οι Uuhai από την Μογγολία εμφανίζονται με τον αέρα μιας μπάντας που γνωρίζει πολύ καλά το βάρος της ευθύνης της εκπροσώπησης του πολιτισμού τους στον σκληρό ήχο. 

Οι Sleaford Mods καταγράφουν έναν κόσμο που δεν «άλλαξε» απλώς, αλλά κομματιάστηκε σε μικρές, καθημερινές ιδιωτικές ρωγμές: από το Ηνωμένο Βασίλειο ως την Ευρώπη και τον υπόλοιπο πλανήτη, με δηλητηριώδες spoken-word και συμμετοχές που βαθαίνουν το σκοτάδι.

Το "Soave" της Ailise Blake είναι ένα τελετουργικό spectral folk άλμπουμ, ηχογραφημένο σε απομόνωση στις γαλλικές βουνοκορφές με διάφανες κιθάρες, αιθέρια φωνή, σκοτεινή σαγήνη.