Στο "The Romantic", ο Bruno Mars επενδύει στη λεπτομέρεια της παραγωγής και στη φωνητική εκφραστικότητα, χτίζοντας όμως έναν μέτριο δίσκο ρομαντικής λιτότητας και προσεγμένου ήχου.

Στην πρώτη τους κοινή δισκογραφική συνεργασία, οι Larry June και Curren$y κυκλοφορούν το "Spiral Staircases", με την αργή, ατμοσφαιρική αισθητική τους και παραγωγή από τον The Alchemist.

Μετά από τρεις δεκαετίες σιωπής, οι Heavenly επιστρέφουν με το "Highway to Heavenly", ένα ώριμο αλλά φωτεινό comeback της κλασικής twee-indie pop.

Σατανικά grooves και βρώμικο grindhouse industrial metal: ο Rob Zombie επιστρέφει με το The Great Satan, τον πιο απολαυστικό δίσκο του εδώ και σχεδόν 25 χρόνια.

O Morrissey επιστρέφει με έναν αντιφατικό αλλά βαθιά προσωπικό δίσκο, γεμάτο μελαγχολία, ειρωνεία και απρόσμενη τρυφερότητα.

Τριάντα χρόνια μετά το ιστορικό "HELP", το "HELP(2)" επαναφέρει το πνεύμα αλληλεγγύης της pop με Arctic Monkeys, Pulp, Oasis, Damon Albarn, Beth Gibbons, Depeche Mode και πολλούς άλλους σε μια φιλανθρωπική συλλογή υπέρ της οργάνωσης War Child.

Η Charli XCX μετατρέπει τα "Ανεμοδαρμένα Ύψη" της Emily Brontë σε ένα σκοτεινό, κινηματογραφικό pop άλμπουμ, μακριά από τη neon αισθητική της προς μια δραματική νέα κατεύθυνση.

Το "Marathon" της Maria BC είναι ένας ατμοσφαιρικός folk δίσκος γεμάτος ambient υφές, ηλεκτρονικά στοιχεία και εύθραυστα τραγούδια που συνθέτουν την πιο πολυσχιδή δουλειά της μέχρι σήμερα.

Η αμερικανή τραγουδοποιός επιστρέφει με έναν δίσκο που οργανώνεται μεταξύ εσωτερικότητας και εξωτερικότητας, παρουσιάζοντας την πιο όμορφη ως τώρα δουλειά της.

Κάθε μήνα ο Δημήτρης Τσούπρος επιλέγει και μας παρουσιάζει τους τέσσερις δίσκους που ξεχώρισε από το ευρύ φάσμα του ακραίου metal. Παρακάτω θα δούμε τον απολογισμό του Φεβρουαρίου. 

Jazz πνοή υπό το χείλος της σιωπής ή αλλιώς η essential δισκογραφική κατάθεση του Aaron Shaw.

Μετά από σχεδόν πέντε χρόνια σιωπής, ο Baby Keem επιστρέφει με το "Ca$ino", ένα προσωπικό αλλά άνισο comeback που στηρίζεται περισσότερο στο performance και την παραγωγή παρά στη στιχουργική εμβάθυνση.

Οι Gorillaz παραδίδουν τον πιο ακατέργαστο και αναγκαίο δίσκο τους από την εποχή του "Plastic Beach".

Σπουδαία πράγματα συμβαίνουν αν ξέρεις πού πρέπει — και κυρίως πού μπορείς — να κοιτάξεις.

Ο συνήθης ύποπτος Bill Callahan μετατρέπει τη δική του απότομη επαφή με τη θνητότητα σε ένα νέο ημερολόγιο επιβίωσης.

Στο "Amaro" οι Bibi Club μετατρέπουν την απώλεια σε μια μαύρη άνοιξη από synths, πένθος και ρυθμούς που επιμένουν να κρατούν τη ζωή ζωντανή.

Ο Moby αποσύρεται από τον θόρυβο και δημιουργεί έναν δίσκο που ζητά να τον ακούσεις με προσοχή κρατώντας την αναπνοή σου.

Από την αυστριακή kraut αυτοσχεδιαστική δύναμη, και το βρετανικό deep spirit jazz, μέχρι τις ηλεκτρονικές soulful αποχρώσεις, ένα πολυσυλλεκτικό παζλ 4 (+1) νέων jazz κυκλοφοριών. Από τον Άγγελο Κυρούση.

Στο πρώτο του ολοκληρωμένο σόλο άλμπουμ, ο Geologist αφήνει για λίγο τον συλλογικό κόσμο των Animal Collective και στρέφεται σε μια πιο εσωτερική εξερεύνηση του ήχου, με το ιδιαίτερο hurdy gurdy ως κεντρικό άξονα.

Ένα χρόνο κι ένα φθινόπωρο μετά την ανακοίνωση της ολοκλήρωσης του δημιουργικού κύκλου των Blood, ο Julian McCamman επανασυστήνεται με το προσωπικό του project Victoryland και μια bedroom pop που επιλέγει ποια σημεία της θα ξεγυμνώσει.