The O'Jays - The Last Word

Λένε αντίο μετά από 60 χρόνια καριέρας με μια αγκαλιά τραγούδια μεστής, στιλιζαρισμένης και καλλίγραμμης soul, τα οποία χαρίζουν μία ακόμα μικρή νίκη στο καλαίσθητο easy listening...

Label
S-Curve
Κυκλοφορία
4/2019
Βαθμολογία
7,5
Ανδρέας Κύρκος
Ανδρέας Κύρκος

Οι O'Jays δημιουργήθηκαν πριν από 60 (όπως λέμε εξήντα) χρόνια στο Οχάιο. Και χρειάστηκε να διανύσουν μια μεγάλη διαδρομή, με κάμποσες αλλαγές ονομάτων, μελών και label, μέχρι να καταλήξουν να γίνουν φωνητικό τρίο και να κυκλοφορήσουν το θρυλικό Back Stabbers το 1972. Από τότε και μετά, έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της θαυματουργής soul που χαρακτηρίστηκε ως «Philadelphia Sound». Μετά από μια πληρέστατη πορεία –η οποία μόνο με εκείνη των Temptations μπορεί να συγκριθεί– έρχονται τώρα να πουν την «τελευταία κουβέντα», κλείνοντας την καριέρα τους. Για τα στατιστικά και μόνο, να σημειωθεί ότι αυτό είναι το πρώτο τους άλμπουμ με νέο υλικό μετά από 15 χρόνια, καθώς είχαν να φανούν από το Imagination του 2004.

Αρκετά όμως με τα νούμερα, τις ηλικίες και τα ρεκόρ. Τον λόγο έχει η μουσική των O'Jays, η οποία στέκει ακμαία, σαν όαση απέναντι στον σημερινό κυνισμό και στην απαξία. Ακούστε πώς απλώνεται το επονομαζόμενο «sweetening» (που έλεγαν όταν αναφέρονταν στη soul pop της Philadelphia) στα έγχορδα του “Start Stoppin”. Ακούστε το πνεύμα πολιτικής αλληλεγγύης στο “I Got You”. Προσέξτε το ανέβασμα του γκρουβάτου ρεφρέν, τη χρυσόσκονη και το βελούδο στο καμαρωτό "Stand Up (Show Love)". Φινέτσα, στιλ, εμπειρία αλλά και ουσία. Οι O'Jays συνδυάζουν την αγνή soul της δεκαετίας του 1960, τη χλιδάτη αισθητική και τις κομψές προσωπικότητες των μελών τους. Τι παραπάνω θα μπορούσαμε να περιμένουμε;

Στο “Enjoy Yourself” ακούγονται εξαίρετοι, glamorous και μυαλωμένοι, ενώ τραγουδούν πραγματικά σαν να κατέχουν το νόημα της διασκέδασης. Από τις doo-wop καταβολές του “Do You Really Know How I Feel”, μέχρι τον τσαμπουκά του “Above The Law” και το ηλιόλουστα ηδονικό “'68 Summer Nights”, το αειθαλές συγκρότημα ακούγεται λαϊκότατο μεν, πλην όμως εντελώς αληθινό. Επιπλέον, αυτός ο τελευταίος δίσκος τους ακούγεται σαν μια μικρή νίκη του καλαίσθητου easy listening· κάτι που έχουμε μάθει να το ταυτίζουμε με το απροβλημάτιστο και το εύκολο.

Τα ιερά μελωδικά χρώματα του Back Stabbers και η παράδοση του Soul Train έχουν αφήσει τα ίχνη τους σε αυτόν τον καλοδεχούμενο δίσκο. Ας μην ψάχνουμε λοιπόν για νεοτερισμούς και προοδευτική ενορχήστρωση σε μια τέτοια αποχαιρετιστήρια κυκλοφορία. Η πολιτισμένη και λαμπερή ατμόσφαιρα φτάνει και περισσεύει –και ας είναι παραπάνω σαλονάτη απ' όσο θα περίμεναν πολλοί.

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Με τον Kvohst πλέον ως τραγουδιστή, διατηρούν την παρανοϊκή, παιχνιδιάρικη και υδραργυρική οπτική
Το ντεμπούτο της αθηναϊκής μπάντας είναι ένα συναπάντημα διαφόρων λαμπρών εκφάνσεων των blues με
Δεν είναι πια οι οργισμένοι νέοι των πρώτων άλμπουμ, αλλά δεν επαναπαύονται και στα σίγουρα: έχουν

FEATURED TODAY

Η προσέλευση στο Temple όφειλε να είναι λίγο μεγαλύτερη για την πρώτη τους επίσκεψη στην Ελλάδα, κάτι πάντως που δεν εμπόδισε τη συναυλία να αποτυπωθεί ως ...
Στα 83 του χρόνια, καταχειροκροτήθηκε από ένα γεμάτο Άλσος, προσφέροντας μια πλούσια συναυλία, προσαρμοσμένη μεν στις νυν φωνητικές δυνατότητές του, μα με ...
Άσχετα με το αν είναι τελικά πολεμιστές του αυτοκινητόδρομου ή πλατωνικοί της λεωφόρου, η φοβερή παρέα του Leighton Koizumi έδωσε μία (ακόμα) καταιγιστική ...

HOT STORIES

Επιστολή-κάλεσμα του Θανάση Παπακωνσταντίνου, ενόψει της αυριανής συνέντευξης Τύπου της ΕΔΕΜ
Τέλος στα 93 για τον Αμερικανό τζαζίστα
Επιστροφή-έκπληξη, με νέο δίσκο και ηχηρό μήνυμα ενάντια στην οπλοκατοχή στην Αμερική
Top
0
Shares
0
Shares
Στo avopolis.gr χρησιμοποιούμε cookies για να διασφαλίσουμε την εύρυθμη λειτουργία του site και την καλύτερη εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την πλοήγησή σας στο site, αποδέχεστε τη χρήση των cookies και την πολιτική απορρήτου. More details…