Wytch Hazel – II: Sojourn

To επικό, λυρικό hard rock των 1970s και ο κουρνιαχτός του NWOBHM καλπασμού συνδυάζονται με θερμές χριστιανικές(!) ανησυχίες, σε έναν δίσκο που προσκυνά το εργόχειρο των Wishbone Ash του αγέρωχου Argus...

Label
Bad Omen
Κυκλοφορία
7/2018
Βαθμολογία
7
Κείμενο: Χρυσόστομος Τσαπραΐλης

Ο έφιππος ιππότης στο εξώφυλλο του δεύτερου δίσκου των Wytch Hazel (η αρχαϊκή γραφή του ονόματος είναι ενδεικτική της ατμόσφαιρας στην οποία πλέει το συγκρότημα) δείχνει με τον πλέον κραυγαλέο τρόπο τη μία από τις μεγάλες αγάπες του βρετανικού συγκροτήματος: αμέσως έρχεται δηλαδή στον νου ο αγέρωχος ιππότης του Argus των μεγάλων Wishbone Ash –ακόμη και ο μανδύας παραμένει κόκκινος, 46 χρόνια μετά. Οι Wytch Hazel, αρκετά αναμενόμενα, λατρεύουν το επικό, λυρικό hard rock των 1970s, όπως και τον κουρνιαχτό του NWOBHM καλπασμού, προσκυνώντας το εργόχειρο των πρώιμων Iron Maiden και των Thin Lizzy.

Μια προειδοποίηση: αν δεν έχετε ιδιαίτερα θερμές χριστιανικές ανησυχίες αγνοήστε τους στίχους, οι περισσότεροι εκ των οποίων είναι θεματολογικά εφάμιλλοι με ύμνους κατασκήνωσης για θρησκευόμενους νεολαίους. Οι Wytch Hazel είναι βλέπετε Χριστιανοί και το διατυμπανίζουν όσο πιο ευθέως γίνεται, με φαινότυπο εφηβικής λίμπιντο. Τις πρώτες φορές που άκουσα τον δίσκο δεν είχα τον νου μου στα λόγια, και θεώρησα πως κάποιες σκόρπιες αναφορές σε αγγέλους, δαίμονες και θυσίες ήταν ενταγμένες στα πλαίσια ενός γενικότερου ιπποτικού παραμυθένιου αφηγήματος. Αλίμονο, όμως, εν τέλει οι στίχοι αποδείχτηκαν αρκετά πιο προσωπικοί και διδακτικοί, κατάλληλοι για πολεμιστές του Χριστού.

Ευτυχώς στο μουσικό τμήμα τα πράγματα είναι πολύ πιο ενδιαφέροντα και απολαυστικώς γραφικά. Το επικό hard rock είναι πανταχού παρόν, διαποτισμένο με αρκετά εύπεπτα ραδιοφωνικά θέματα και μια ζεστή, vintage παραγωγή. Εδώ εντοπίζονται τόσο οι πνευματικοί πατέρες Wishbone Ash, όσο και οι Jethro Tull με τις folk ανάσες τους (ιδίως στα φωνητικά), να μας θυμίζουν ότι η αγγλική ύπαιθρος είναι χαραγμένη στην ψυχή του δίσκου. Υπάρχουν κιθαριστικές μπαλάντες με αίγλη ξεκούρασης μετά τη μάχη, υπάρχουν όμως και πολεμικά ξεσπάσματα με μεταλλικές (στη δομή τους) δισολίες· το ότι αυτά δεν υποστηρίζονται από μια ατσάλινη, στιβαρή παραγωγή οδηγεί σε μια θολή, ζωηρά θλιμμένη ατμόσφαιρα, στην ομίχλη των 1970s, αντί για τη λάμψη των 1980s.

Συνθετικά οι Wytch Hazel είναι λυρικοί και συνάμα ραδιοφωνικοί. Το αναπάντεχα θετικό είναι πως, παρά την παρουσία ραδιοφωνικού χαρακτήρα, δεν λείπει η επιβλητικότητα –το εκκλησιαστικό όργανο στην αρχή του “Choral” είναι μία από τις αποδείξεις. Τα θέματα στις κιθάρες παραμένουν στην ουσία τους μεσαιωνικοφανή, με ενδιαφέρουσα, πολύπλοκη ανάπτυξη, αλλά και άκρως πιασάρικο χαρακτήρα· εκεί είναι μάλιστα όπου φαίνεται η επιρροή των Thin Lizzy και των πρώιμων Judas Priest. Εν συγκρίσει με το Argus, βέβαια, οι βαθιά επικές αναπτύξεις δεν υπάρχουν σε τόση αφθονία. Οι Wytch Hazel πατάνε πιο στέρεα στη γη, μην τολμώντας (σαν καλοί Χριστιανοί) να βγουν από το μονοπάτι και να ξανοιχτούν στον ξωτικό αλλόκοσμο. Ρίχνουν όμως μερικές ματιές πέρα από αυτό, οι οποίες αποδεικνύονται πανέμορφες, όπως το εναρκτήριο θέμα του “See My Demon” και κάποια περάσματα στο “Victory”.

To Sojourn είναι ένας καλός δίσκος με αέρα μιας άλλης εποχής, την οποία οι Wytch Hazel αποδίδουν περίφημα. Αγνοείστε λοιπόν τους στίχους και επικεντρωθείτε στις κιθάρες, που μερακλώνουν σαν μοναχικοί καβαλάρηδες στον δρόμο για το Κάμελοτ.

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Ξεκινώντας από την τζαζ, οι Φινλανδοί εγγράφουν τολμηρές τροχιές, φτάνοντας σε έναν πολυσυλλεκτικό
Ίσως να ηχούν υπερβολικά «γυαλισμένοι» καθώς παραμένουν στην progressive γραμμή του Heritage ...
Ήρεμες περιπλανήσεις με τελετουργικό χαρακτήρα και υπνωτικές ατμόσφαιρες, εκκινούν από έναν αδρό

FEATURED TODAY

Ό,τι γκρίνιες κι αν υπήρξαν για το Pitfalls, οι Νορβηγοί τις έσβησαν με έναν συναυλιακό θρίαμβο στο φουλαρισμένο από κόσμο Fuzz, που τους «υποχρέωσε» στο ...
Φίλοι από 11 χρονών, οι Robin Stewart & Harry Wright έστησαν το γκρουπ τους στο Μπρίστολ, επηρεασμένοι όμως από τα nightclubs του Λονδίνου. Μετά τον ...
Διατηρώντας άθραυστο τον μαγικό κύκλο της μουσικής του, ο Βρετανός παραγωγός μετέτρεψε το Ζάππειο σε speakeasy techno club, με τους τοίχους και τους φεγγίτες

HOT STORIES

Ακούστε σε τι δούλευε ο Andy Gill, λίγο πριν πεθάνει
Ο εμβληματικός frontman των Saxon βγάζει αυτήν την εβδομάδα τον πρώτο σόλο δίσκο της καριέρας του
Top
0
Shares
0
Shares
Στo avopolis.gr χρησιμοποιούμε cookies για να διασφαλίσουμε την εύρυθμη λειτουργία του site και την καλύτερη εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την πλοήγησή σας στο site, αποδέχεστε τη χρήση των cookies και την πολιτική απορρήτου. More details…