search

ΔΙΕΘΝΗ

Οι έφηβοι πρωταγωνιστές των στίχων εκπέμπουν ένα ηχηρό μήνυμα, που διψά για εναλλακτικές επιλογές ζωής. Όμως η μουσική δεν μοιράζεται τη φλόγα τους...

Label | Sub Pop
Κυκλοφορία | 7/2018
Βαθμολογία | 6,5

Μου αρέσει πολύ ο συναισθηματικός και ιδεολογικός πυρήνας του Sculptor, του 3ου δίσκου της αυστραλιανής δυάδας των Luluc –διαβάζονται ως Λούλιουκ. Είναι μία συλλογή ατμοσφαιρικών indie folk τραγουδιών η οποία υμνεί την ελευθερία του πνεύματος και την ανάγκη διεκδίκησης της ζωής που επιθυμεί ο καθένας. Και το πετυχαίνει μέσα από πιθανώς αυτοβιογραφικές ιστορίες με έφηβους πρωταγωνιστές, γεμάτους ανησυχίες, όνειρα και δίψα για εναλλακτικές επιλογές, οι οποίοι θέλουν να δραπετεύσουν από τις συντηρητικές κοινωνίες, τα ασφυκτικά περιβάλλοντα και τους κλειστόμυαλους ανθρώπους.

Η καρδιά αυτών των αγωνιών χτυπάει εντονότερα σε κομμάτια όπως το “Cambridge”, στο οποίο η Zoë Randell τραγουδά με ήρεμη δύναμη τους στίχους «Τonight I’m here in Cambridge and I guess we’re living proof/There are other roads open to me and to you», συνειδητοποιώντας την άγρια ελευθερία της ύπαρξης. Στο “Controversy”, πάλι, αποδέχεται τη μετριότητα των περιοχών όπου μεγάλωσε, ενώ στο “Me And Jasper” αναζητεί τρόπους διαφυγής από τη βαρεμάρα, παρακαλώντας για κάτι το διαφορετικό, για κάτι το συναρπαστικό. Το άλμπουμ είναι γεμάτο από τέτοιες στιγμές και εικόνες, που εμπνέουν μεγάλα συναισθήματα, πυροδοτούν εσωτερικές αλλαγές και σκάβουν βαθιά, μέχρι να βρουν ένα απώτερο νόημα.



Ωστόσο, η μουσική δεν μοιράζεται τη φλόγα των στίχων. Οι επαναστατικές σκέψεις εγκλωβίζονται σε γραμμικές συνθέσεις και αδύναμες μελωδίες, αδυνατώντας να φουντώσουν στον βαθμό που τους αξίζει. Οι κιθάρες του Steve Hasset –και η γενικότερη συμβολή του στον ήχο του Sculptor– κρίνεται ανεπαρκής, ως και παρεμποδιστική στον καλπασμό του. Το άλμπουμ κυλάει με μία παρατεταμένη, υπόκωφη ροή, η οποία όμως δεν δίνει ποτέ τη θέση της σε ένα αληθινό ξέσπασμα· ούτε ακόμη και με τη συμμετοχή των J. Mascics, Αaron Dessner και Jim White σε διάφορα σημεία. Είναι σαν να ακούμε μία δουλειά των Low χωρίς τις γνωστές εξάρσεις, με αποτέλεσμα η όποια υπόγεια δυναμική συσσωρεύεται, να μην βρίσκει ποτέ τρόπο να εκτονωθεί.

Το Sculptor είναι λοιπόν ικανό να γοητεύσει τον έφηβο, αζύμωτο ακροατή και να αποτελέσει σημείο αναφοράς για την υπό διαμόρφωση κοσμοθεωρία του. Για εκείνον όμως που έχει διαβάσει τα βιβλία του, έχει ακούσει τις μουσικές του και έχει δύο-τρεις παραστάσεις πραγματικής ζωής παραπάνω, ίσως φανεί ένας απλοϊκός οδηγός ευτυχίας. Σε κάθε περίπτωση, η 3η δουλειά των Luluc περνάει το μήνυμα της ηχηρά, ακόμη και αν η μουσική δεν βοηθάει προς αυτό: οι μόνοι υπεύθυνοι για τη μοίρα και τη ζωή μας, είμαστε εμείς.

 

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΛΜΠΟΥΜ

Morrissey - California Son

Ανδρέας Κύρκος

Deathspell Omega - The Furnaces Οf Palingenesia

Χρυσόστομος Τσαπραΐλης

HOT ΣΗΜΕΡΑ!

Γιατί ο 2Pac χώρισε τη Madonna, πίσω στη δεκαετία του 1990;

Γράμμα της εποχής βγαίνει τώρα σε δημοπρασία, παρά τις προσπάθειες της Βασίλισσας της Ποπ να τη…

Skid Row

Skid Row και sold-out το 2019, γίνεται; Και όμως, γίνεται! Και όχι μόνο αυτό, αλλά όσοι δεν ήρθαν,…

Τα 300 drones των Duran Duran

Το γκρουπ γιόρτασε με τον δικό του τρόπο τα 50 χρόνια από τότε που ο Άνθρωπος πάτησε στο Φεγγάρι

Omara Portuondo

Παρότι 88, πλέον, η Κουβανέζα βασίλισσα του Buena Vista Social Club απέδειξε στην Τεχνόπολη ότι…

60 χρόνια από τον θάνατο της Billie Holiday

Το «παράξενο φρούτο» της τζαζ μυθολογίας ήταν μια σαρωτική προσωπικότητα, με πονεμένο μα ταυτόχρονα…

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

10+2 αγαπημένοι δίσκοι για τους Social Waste

Μοιράζονται με τον Jamal τη 2η μέρα του επερχόμενου Urban Athens Festival (Τετάρτη 3, Πέμπτη 4,…

Give Sleep A Chance

50 χρόνια από το "Give Peace A Chance" και τα περίφημα bed-ins του John Lennon και της Yoko Ono,…

60 χρόνια από τον θάνατο της Billie Holiday

Το «παράξενο φρούτο» της τζαζ μυθολογίας ήταν μια σαρωτική προσωπικότητα, με πονεμένο μα ταυτόχρονα…

50 χρόνια Space Oddity

Μισό αιώνα ζωής συμπληρώνει σήμερα το πρώτο αριστούργημα του David Bowie, ο οποίος άφησε την…