search

ΔΙΕΘΝΗ

Με τη βοήθεια του Blanck Mass των Fuck Buttons εισάγουν επιτυχώς ηλεκτρονικά στοιχεία στον ήχο τους, φτάνοντας στο πιο ισορροπημένο άλμπουμ της καριέρας τους...

Label | PIAS
Κυκλοφορία | 3/2018
Βαθμολογία | 7

Για δύο πράγματα είμαστε σίγουροι για τους Editors: ότι μπορεί να έρθουν για συναυλίες στη χώρα μας και 2 φορές τον χρόνο και ότι ανά περίπου 2 με 3 έτη θα κυκλοφορήσουν νέα δουλειά. Τους πρωτακούσαμε το 2005 με το The Back Room και από τότε έχουν αλλάξει 2-3 φορές τον ήχο τους, πηγαίνοντας από το indie rock και post-punk στο dark wave και στη synthpop, με τους περισσότερους οπαδούς να δέχονται αυτές τις αλλαγές. Για το Violence είχαν τη βοήθεια του Blanck Mass (ex-Fuck Buttons) στα ηλεκτρονικά. Μάλιστα, ο Tom Smith δήλωσε ότι μπόρεσαν επιτέλους να βρουν την τέλεια ισορροπία ανάμεσα στα ηλεκτρονικά που θέλουν να έχουν και στις ροκ κιθάρες. 

Το άλμπουμ ξεκινάει με το “Cold”, το οποίο έχει έναν σχεδόν υπνωτικό ρυθμό, και συνεχίζει με το μεγάλο του τραγούδι "Hallelujah (So Low)", που θυμίζει λίγο παλιούς καλούς U2, εποχής Achtung Baby. Έχει μάλιστα γραφτεί μετά από ένα ταξίδι του Tom Smith στην Ελλάδα, στο οποίο επισκέφτηκε προσφυγικούς καταυλισμούς. Το "Violence", πάλι, ξεκινάει λίγο αδιάφορα μέχρι να φτάσει στη μέση· εκεί γίνεται σχεδόν dance (και μας αρέσει κάτι τέτοιο).



Πριν μερικά χρόνια οι Editors είχαν δώσει το "No Sound But Τhe Wind" στο soundtrack της ταινίας Twilight Saga: New Moon. Εδώ μας το παρουσιάζουν σε νέα ενορχήστρωση –και, όπως είδα σε διάφορα βίντεο, στις συναυλίες, είτε το τραγουδάει ο Tom Smith με συνοδεία πιάνου (παλιά έκδοση), είτε με συνοδεία κιθάρας (νέα έκδοση) τον ίδιο συναισθηματικό χαμό προκαλεί. Για κλείσιμο έχουμε το “Belong”, το οποίο επιστρέφει στον υπνωτικό ρυθμό της έναρξης, με τη φωνή του Tom Smith να ακούγεται σχεδόν σαν νανούρισμα.

Με την εξαίρεση του άλμπουμ The Back Room, που για αρκετούς είναι και το καλύτερό τους, από τις υπόλοιπες δουλειές των Editors σου μένουν συνήθως μερικά ομολογουμένως μεγάλα τραγούδια –με πιο χαρακτηριστικά το “Papillon” και φυσικά το “Sugar”, το οποίο μπορεί και να το πετύχεις να παίζει ταυτόχρονα στους δύο μεγάλους ροκ ραδιοφωνικούς σταθμούς της Αθήνας (true story). 

Στο Violence, ωστόσο, τα πράγματα είναι κάπως διαφορετικά. Ναι, υπάρχει και πάλι μια στιγμή σαν το "Hallelujah (So Low)", αλλά νομίζω ότι εδώ έχουμε το πιο ισορροπημένο άλμπουμ των Editors. Υπάρχουν δηλαδή τα ηλεκτρονικά στοιχεία που ήθελαν να βάλουν –και μπήκαν με τον σωστό τρόπο– υπάρχουν οι ροκ στιγμές, υπάρχει η χαρακτηριστική φωνή του Tom Smith. Είναι επίσης το άλμπουμ των Editors που μπορώ να ακούσω από την αρχή μέχρι το τέλος, δίχως κάπου να πατήσω το skip. Τους πήρε χρόνο, αλλά τα κατάφεραν….

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΛΜΠΟΥΜ

Morrissey - California Son

Ανδρέας Κύρκος

Deathspell Omega - The Furnaces Οf Palingenesia

Χρυσόστομος Τσαπραΐλης

HOT ΣΗΜΕΡΑ!

Γιατί ο 2Pac χώρισε τη Madonna, πίσω στη δεκαετία του 1990;

Γράμμα της εποχής βγαίνει τώρα σε δημοπρασία, παρά τις προσπάθειες της Βασίλισσας της Ποπ να τη…

Skid Row

Skid Row και sold-out το 2019, γίνεται; Και όμως, γίνεται! Και όχι μόνο αυτό, αλλά όσοι δεν ήρθαν,…

Τα 300 drones των Duran Duran

Το γκρουπ γιόρτασε με τον δικό του τρόπο τα 50 χρόνια από τότε που ο Άνθρωπος πάτησε στο Φεγγάρι

Omara Portuondo

Παρότι 88, πλέον, η Κουβανέζα βασίλισσα του Buena Vista Social Club απέδειξε στην Τεχνόπολη ότι…

60 χρόνια από τον θάνατο της Billie Holiday

Το «παράξενο φρούτο» της τζαζ μυθολογίας ήταν μια σαρωτική προσωπικότητα, με πονεμένο μα ταυτόχρονα…

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

10+2 αγαπημένοι δίσκοι για τους Social Waste

Μοιράζονται με τον Jamal τη 2η μέρα του επερχόμενου Urban Athens Festival (Τετάρτη 3, Πέμπτη 4,…

Give Sleep A Chance

50 χρόνια από το "Give Peace A Chance" και τα περίφημα bed-ins του John Lennon και της Yoko Ono,…

50 χρόνια Space Oddity

Μισό αιώνα ζωής συμπληρώνει σήμερα το πρώτο αριστούργημα του David Bowie, ο οποίος άφησε την…

60 χρόνια από τον θάνατο της Billie Holiday

Το «παράξενο φρούτο» της τζαζ μυθολογίας ήταν μια σαρωτική προσωπικότητα, με πονεμένο μα ταυτόχρονα…