search

ΔΙΕΘΝΗ

Το τραγούδισμά τους παραμένει μαγικό, αλλά ο νέος δίσκος προκύπτει αναιμικός, δείχνοντας τα όρια της μέχρι τώρα προσέγγισής τους στον τραγουδοποιητικό μύθο της Αμερικής, που τόσο αγαπούν...

Label | Columbia
Κυκλοφορία | 1/2018
Βαθμολογία | 5

«Η Johanna και η Klara είναι δύο Σουηδέζες που γράφουν και τραγουδούν στα αγγλικά, τραγούδια σε country/folk ύφος, με προφορά που θα ζήλευε και ο μέσος κάτοικος του αμερικανικού Νότου».

Θα μπορούσε να είναι σύντομο ανέκδοτο ή περίληψη εισήγησης σε διεθνές συνέδριο για τα ωφέλη της παγκοσμιοποίησης. Όμως είναι απλώς μία ακόμα καθημερινή, «indie» ιστορία.



Ακόμα και για τον πλέον δύσπιστο, πάντως, οι αδελφές Söderberg κατάφεραν ουκ ολίγα από τότε που κάποιος τις ανακάλυψε σε ένα βιντεάκι στο YouTube να διασκευάζουν τραγούδια των Fleet Foxes –κι ένα από αυτά είναι ότι έγιναν μεγαλύτερο όνομα από την παρέα του Robin Pecknold. Αλλά και τα άλμπουμ The Lion’s Roar (2012) και Stay Gold (2014) απέδειξαν ότι, καμιά φορά, η ομορφιά μπορεί να σε κάνει να αγνοήσεις την έλλειψη χαρακτήρα και να σε οδηγήσει σε διόλου ενοχοποιητικές διαδρομές απόλαυσης.

Το Ruins είναι ο 4ος μεγάλος σταθμός της δισκογραφικής διαδρομής των δύο δεσποινίδων και δεν τις βρίσκει σε κανενός είδους σταυροδρόμι. Παρότι ο τίτλος αναφέρεται στη διάλυση του δεσμού της Klara, αλλά και στις αναταράξεις που πέρασε η σχέση της με την Johanna –σε γεγονότα δηλαδή που συνήθως οδηγούν σε απολογισμούς και αναθεωρήσεις– οι First Aid Kit συνεχίζουν χωρίς να αλλάξουν το παραμικρό. Αντίθετα, εμφανίζονται πλήρως αφοσιωμένες στο κυνήγι για οτιδήποτε έχει να κάνει με την Αμερική: επιστρατεύουν τον Peter Buck των R.E.M., συνεργάζονται με μέλη των Midlake και Wilco, μέχρι και τον παραγωγό Tucker Martine προσλαμβάνουν, ποντάροντας προφανώς στη θητεία του στη βαθιά americana.

Πάντα, όμως, υπάρχουν κάποια όρια για το μέχρι πού μπορεί να φτάσει ένας καλλιτεχνικός οργανισμός χωρίς να εξελιχθεί· και νομίζω ότι, κάπου εδώ, οι First Aid Kit έρχονται αντιμέτωπες με τα δικά τους. Το Ruins προκύπτει και πάλι όμορφος δίσκος ως προς τα εξωτερικά χαρακτηριστικά του, αλλά αφήνει μια σαφώς αδύναμη γεύση. Είναι η πρώτη φορά, ίσως, στην καριέρα των δύο μουσικών όπου κανένα δροσερό χάιδεμα των χορδών της ακουστικής κιθάρας, καμιά γλυκόπιοτη pedal steel, κανένα τρικ-έκπληξη (πλήκτρα, έγχορδα, πνευστά, you name it) δεν καταφέρνει να πληρώσει το κενό που αφήνει η απουσία καλών συνθέσεων. Ακόμα και η πάντα εκπληκτική χημεία στην εναρμόνιση των δύο φωνών, μοιάζει συχνά ανήμπορη να συνεπάρει εδώ.

Όντως, αν εξαιρέσει κανείς μερικές συμπαθητικές στιγμές (“Rebel Heart”, “It’s A Shame”), αλλά και μία σπουδαία (“Fireworks”), όλες τους στο πρώτο του μισό, το Ruins είναι ένα πόνημα αναιμικό. Κι αυτό δεν έχει να κάνει μόνο με τα γνωστά και φθαρμένα μελωδικά μονοπάτια, αλλά και με την άχρωμη και άτολμη στιχουργία, στην οποία δεν αναγνωρίζεις σχεδόν τίποτα από το τσαγανό που διείπε το περσινό, πολιτικοποιημένο single “You Are The Problem Here”, για παράδειγμα. Να φταίει η θέληση για ικανοποίηση του ευμεγέθους ακροατηρίου; Να είναι απλώς η κακιά στιγμή από άποψη έμπνευσης; Ή μήπως η εξάντληση της ικανότητας μίμησης μιας «ξένης» παράδοσης; Σίγουρα όλα τα παραπάνω αληθεύουν, έστω σε διαφορετικό βαθμό το καθένα.

Υπάρχουν κάποια βίντεο στο ίντερνετ από εμφανίσεις των First Aid Kit στις τελετές απονομής του Polar Music Prize, όπου θα τις δείτε να συγκινούν μέχρι δακρύων των Paul Simon και την Emmylou Harris. Δεν είναι τυχαίο κάτι τέτοιο: είναι όντως πηγαίο και μαγικό το τραγούδισμα των δύο κοριτσιών, και αυθεντική η αγάπη τους για τον τραγουδοποιητικό μύθο της Αμερικής. Όμως, δεν κατάφεραν μέχρι στιγμής –ίσως δεν το σκέφτηκαν καν– αυτήν την αγάπη να τη μετουσιώσουν σε μια τέχνη που να φέρει τη δική τους σφραγίδα. Αντιθέτως, επέλεξαν τη σιγουριά (και ευκολία) της tribute λογικής.

Είναι το καύσιμο του ταλέντου τους που τις έφερε ως εδώ. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε αν θα θελήσουν να επενδύσουν και κάτι περισσότερο στην όλη υπόθεση, αν επιτέλους θα ρισκάρουν οτιδήποτε.

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΛΜΠΟΥΜ

Morrissey - California Son

Ανδρέας Κύρκος

Deathspell Omega - The Furnaces Οf Palingenesia

Χρυσόστομος Τσαπραΐλης

HOT ΣΗΜΕΡΑ!

Γιατί ο 2Pac χώρισε τη Madonna, πίσω στη δεκαετία του 1990;

Γράμμα της εποχής βγαίνει τώρα σε δημοπρασία, παρά τις προσπάθειες της Βασίλισσας της Ποπ να τη…

Skid Row

Skid Row και sold-out το 2019, γίνεται; Και όμως, γίνεται! Και όχι μόνο αυτό, αλλά όσοι δεν ήρθαν,…

Τα 300 drones των Duran Duran

Το γκρουπ γιόρτασε με τον δικό του τρόπο τα 50 χρόνια από τότε που ο Άνθρωπος πάτησε στο Φεγγάρι

Omara Portuondo

Παρότι 88, πλέον, η Κουβανέζα βασίλισσα του Buena Vista Social Club απέδειξε στην Τεχνόπολη ότι…

60 χρόνια από τον θάνατο της Billie Holiday

Το «παράξενο φρούτο» της τζαζ μυθολογίας ήταν μια σαρωτική προσωπικότητα, με πονεμένο μα ταυτόχρονα…

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

10+2 αγαπημένοι δίσκοι για τους Social Waste

Μοιράζονται με τον Jamal τη 2η μέρα του επερχόμενου Urban Athens Festival (Τετάρτη 3, Πέμπτη 4,…

Give Sleep A Chance

50 χρόνια από το "Give Peace A Chance" και τα περίφημα bed-ins του John Lennon και της Yoko Ono,…

60 χρόνια από τον θάνατο της Billie Holiday

Το «παράξενο φρούτο» της τζαζ μυθολογίας ήταν μια σαρωτική προσωπικότητα, με πονεμένο μα ταυτόχρονα…

50 χρόνια Space Oddity

Μισό αιώνα ζωής συμπληρώνει σήμερα το πρώτο αριστούργημα του David Bowie, ο οποίος άφησε την…